1God standeth in the congregation of the mighty; he judgeth among the gods.
1[] <<Ψαλμος του Ασαφ.>> Ο Θεος ισταται εν τη συναξει των δυνατων· αναμεσον των θεων θελει κρινει.
2How long will ye judge unjustly, and accept the persons of the wicked? Selah.
2Εως ποτε θελετε κρινει αδικως, και θελετε προσωποληπτει τους ασεβεις; Διαψαλμα.
3Defend the poor and fatherless: do justice to the afflicted and needy.
3Κρινατε τον πτωχον και τον ορφανον· καμετε δικαιοσυνην εις τον τεθλιμμενον και πενητα.
4Deliver the poor and needy: rid them out of the hand of the wicked.
4Ελευθερονετε τον πτωχον και τον πενητα· λυτρονετε αυτον εκ χειρος των ασεβων.
5They know not, neither will they understand; they walk on in darkness: all the foundations of the earth are out of course.
5Δεν γνωριζουσιν, ουδε νοουσι· περιπατουσιν εν σκοτει· παντα τα θεμελια της γης σαλευονται.
6I have said, Ye are gods; and all of you are children of the most High.
6[] Εγω ειπα, θεοι εισθε σεις και υιοι Υψιστου παντες·
7But ye shall die like men, and fall like one of the princes.
7σεις ομως ως ανθρωποι αποθνησκετε, και ως εις των αρχοντων πιπτετε.
8Arise, O God, judge the earth: for thou shalt inherit all nations.
8Αναστα, Θεε, κρινον την γην· διοτι συ θελεις κατακληρονομησει παντα τα εθνη.