1IT IS A GOOD THING TO GIVE THANKS UNTO THE LORD, AND TO SING PRAISES UNTO THY NAME, O MOST HIGH:
1[] <<Ψαλμος ωδης δια την ημεραν του Σαββατου.>> Αγαθον το να δοξολογη τις τον Κυριον και να ψαλμωδη εις το ονομα σου, Υψιστε·
2To shew forth thy lovingkindness in the morning, and thy faithfulness every night,
2να αναγγελλη το πρωι το ελεος σου και την αληθειαν σου πασαν νυκτα,
3Upon an instrument of ten strings, and upon the psaltery; upon the harp with a solemn sound.
3με δεκαχορδον οργανον και με ψαλτηριον· με ωδην και κιθαραν.
4For thou, LORD, hast made me glad through thy work: I will triumph in the works of thy hands.
4Διοτι με ευφρανας, Κυριε, εν τοις ποιημασι σου· θελω αγαλλεσθαι εν τοις εργοις των χειρων σου.
5O LORD, how great are thy works! and thy thoughts are very deep.
5Ποσον μεγαλα ειναι τα εργα σου, Κυριε βαθεις ειναι οι διαλογισμοι σου σφοδρα.
6A brutish man knoweth not; neither doth a fool understand this.
6Ο ανθρωπος ο ανοητος δεν γνωριζει, και ο μωρος δεν εννοει τουτο·
7When the wicked spring as the grass, and when all the workers of iniquity do flourish; it is that they shall be destroyed for ever:
7[] οτι οι ασεβεις βλαστανουσιν ως ο χορτος, και ανθουσι παντες οι εργαται της ανομιας, δια να αφανισθωσιν αιωνιως.
8But thou, LORD, art most high for evermore.
8Αλλα συ, Κυριε, εισαι υψιστος εις τον αιωνα.
9For, lo, thine enemies, O LORD, for, lo, thine enemies shall perish; all the workers of iniquity shall be scattered.
9Διοτι, ιδου, οι εχθροι σου, Κυριε, διοτι, ιδου, οι εχθροι σου θελουσιν εξολοθρευθη· θελουσι διασκορπισθη παντες οι εργαται της ανομιας.
10But my horn shalt thou exalt like the horn of an unicorn: I shall be anointed with fresh oil.
10Αλλα συ θελεις υψωσει ως του μονοκερωτος το κερας μου· εγω θελω χρισθη με νεον ελαιον·
11Mine eye also shall see my desire on mine enemies, and mine ears shall hear my desire of the wicked that rise up against me.
11και ο οφθαλμος μου θελει ιδει την εκδικησιν των εχθρων μου· τα ωτα μου θελουσιν ακουσει περι των κακοποιων των επανισταμενων κατ' εμου.
12The righteous shall flourish like the palm tree: he shall grow like a cedar in Lebanon.
12Ο δικαιος ως φοινιξ θελει ανθει· ως κεδρος του Λιβανου θελει αυξανει.
13Those that be planted in the house of the LORD shall flourish in the courts of our God.
13Πεφυτευμενοι εν τω οικω του Κυριου, θελουσιν ανθει εν ταις αυλαις του Θεου ημων·
14They shall still bring forth fruit in old age; they shall be fat and flourishing;
14θελουσι καρποφορει και εν αυτω τω βαθει γηρατι, θελουσιν εισθαι ακμαζοντες και ανθηροι·
15To shew that the LORD is upright: he is my rock, and there is no unrighteousness in him.
15δια να αναγγελλωσιν οτι δικαιος ειναι ο Κυριος, το φρουριον μου· και δεν υπαρχει αδικια εν αυτω.