1But speak thou the things which become sound doctrine:
1[] Συ ομως λαλει οσα πρεπουσιν εις την υγιαινουσαν διδασκαλιαν.
2That the aged men be sober, grave, temperate, sound in faith, in charity, in patience.
2Οι γεροντες να ηναι αγρυπνοι, σεμνοι, σωφρονες, υγιαινοντες εν τη πιστει, τη αγαπη, τη υπομονη.
3The aged women likewise, that they be in behaviour as becometh holiness, not false accusers, not given to much wine, teachers of good things;
3Αι γραιαι ωσαυτως να εχωσι τροπον ιεροπρεπη, μη καταλαλοι, μη δεδουλωμεναι εις πολλην οινοποσιαν, να ηναι διδασκαλοι των καλων,
4That they may teach the young women to be sober, to love their husbands, to love their children,
4δια να νουθετωσι τας νεας να ηναι φιλανδροι, φιλοτεκνοι,
5To be discreet, chaste, keepers at home, good, obedient to their own husbands, that the word of God be not blasphemed.
5σωφρονες, καθαραι, οικοφυλακες, αγαθαι, ευπειθεις εις τους ιδιους αυτων ανδρας, δια να μη βλασφημηται ο λογος του Θεου.
6Young men likewise exhort to be sober minded.
6Τους νεωτερους ωσαυτως νουθετει να σωφρονωσι,
7In all things shewing thyself a pattern of good works: in doctrine shewing uncorruptness, gravity, sincerity,
7δεικνυων κατα παντα σεαυτον τυπον των καλων εργων, φυλαττων εν τη διδασκαλια αδιαφθοριαν, σεμνοτητα,
8Sound speech, that cannot be condemned; that he that is of the contrary part may be ashamed, having no evil thing to say of you.
8λογον υγιη και ακατακριτον, δια να εντραπη ο εναντιος, μη εχων να λεγη δια σας μηδεν κακον.
9Exhort servants to be obedient unto their own masters, and to please them well in all things; not answering again;
9Τους δουλους να υποτασσωνται εις τους εαυτων δεσποτας, να ευαρεστωσιν εις αυτους κατα παντα, να μη αντιλεγωσι,
10Not purloining, but shewing all good fidelity; that they may adorn the doctrine of God our Saviour in all things.
10να μη σφετεριζωνται τα αλλοτρια, αλλα να δεικνυωσι πασαν πιστιν αγαθην, δια να στολιζωσι κατα παντα την διδασκαλιαν του σωτηρος ημων Θεου.
11For the grace of God that bringeth salvation hath appeared to all men,
11[] Διοτι εφανερωθη η χαρις του Θεου η σωτηριος εις παντας ανθρωπους,
12Teaching us that, denying ungodliness and worldly lusts, we should live soberly, righteously, and godly, in this present world;
12διδασκουσα ημας να αρνηθωμεν την ασεβειαν και τας κοσμικας επιθυμιας και να ζησωμεν σωφρονως και δικαιως και ευσεβως εν τω παροντι αιωνι,
13Looking for that blessed hope, and the glorious appearing of the great God and our Saviour Jesus Christ;
13προσμενοντες την μακαριαν ελπιδα και επιφανειαν της δοξης του μεγαλου Θεου και Σωτηρος ημων Ιησου Χριστου,
14Who gave himself for us, that he might redeem us from all iniquity, and purify unto himself a peculiar people, zealous of good works.
14οστις εδωκεν εαυτον υπερ ημων, δια να μας λυτρωση απο πασης ανομιας και να μας καθαριση εις εαυτον λαον εκλεκτον, ζηλωτην καλων εργων.
15These things speak, and exhort, and rebuke with all authority. Let no man despise thee.
15[] Ταυτα λαλει και προτρεπε και ελεγχε μετα πασης εξουσιας· ας μη σε περιφρονη μηδεις.