¹Remember, O LORD, what is come upon us: consider, and behold our reproach.

¹ خداوندا، به یادآور که چه بلایی بر سر ما آمده است: ببین که چگونه خوار و رسوا شده‌ایم!

²Our inheritance is turned to strangers, our houses to aliens.

² سرزمین موروثی ما به دست بیگانگان افتاده است و در خانه‌های ما مردم بیگانه زندگی می‌کنند.

³We are orphans and fatherless, our mothers are as widows.

³ ما یتیم شده‌ایم. پدران ما به دست دشمن کشته شده و مادران ما بیوه شده‌اند.

⁴We have drunken our water for money; our wood is sold unto us.

⁴ آبی را که می‌خوریم و هیزمی را که برای آتش به کار می‌بریم، باید بخریم.

⁵Our necks are under persecution: we labour, and have no rest.

⁵ باری سخت و دشوار بر دوش خود می‌کشیم. خسته و ناتوان شده‌ایم و راحتی نداریم.

⁶We have given the hand to the Egyptians, and to the Assyrians, to be satisfied with bread.

⁶ پیش مردم مصر و آشور دست دراز کردیم تا لقمه نانی به ما بدهند و زنده بمانیم.

⁷Our fathers have sinned, and are not; and we have borne their iniquities.

⁷ نیاکان ما گناه کردند امّا آنها از بین رفتند و اینک ما تاوان گناه آنها را پس می‌دهیم.

⁸Servants have ruled over us: there is none that doth deliver us out of their hand.

⁸ غلامان بر ما حکومت می‌کنند و کسی نیست که ما را از قدرت آنها نجات بدهد.

⁹We gat our bread with the peril of our lives because of the sword of the wilderness.

⁹ یک لقمه نان را در بیابان با خطر جان به دست می‌آوریم.

¹⁰Our skin was black like an oven because of the terrible famine.

¹⁰ از شدّت گرسنگی در تب می‌سوزیم و پوست بدن ما همچون تنورِ داغ است.

¹¹They ravished the women in Zion, and the maids in the cities of Judah.

¹¹ همسران ما در کوه صهیون مورد تجاوز قرار گرفتند و دختران ما در تمام روستاهای یهودیه مجبور شدند خود را تسلیم کنند.

¹²Princes are hanged up by their hand: the faces of elders were not honoured.

¹² رهبران ما را به دار آویخته‌اند و به ریش‌سفیدان ما بی‌احترامی شده است.

¹³They took the young men to grind, and the children fell under the wood.

¹³ از جوانان ما در آسیاب کار می‌کشند و اطفال ما در زیر بارِ گران هیزم، از پا می‌افتند.

¹⁴The elders have ceased from the gate, the young men from their musick.

¹⁴ پیر مردان ما دیگر در کنار دروازهٔ شهر دیده نمی‌شوند و جوانان ما دیگر آواز نمی‌خوانند.

¹⁵The joy of our heart is ceased; our dance is turned into mourning.

¹⁵ خوشی و سرور از دلهای ما رخت بربسته و رقص و پایکوبی ما به ماتم تبدیل شده است.

¹⁶The crown is fallen from our head: woe unto us, that we have sinned!

¹⁶ وای بر ما که گناه کردیم و تاج جلال و افتخار را از دست دادیم.

¹⁷For this our heart is faint; for these things our eyes are dim.

¹⁷ دلهای ما بی‌تاب و چشمان ما تار گشته‌اند،

¹⁸Because of the mountain of Zion, which is desolate, the foxes walk upon it.

¹⁸ زیرا کوه صهیون، ویران و محل گشت و گذار شغالان شده است.

¹⁹Thou, O LORD, remainest for ever; thy throne from generation to generation.

¹⁹ خداوندا، تو فرمانروای ابدی جهان هستی و تاج و تخت تو بی‌زوال است.

²⁰Wherefore dost thou forget us for ever, and forsake us so long time?

²⁰ چرا ما را برای همیشه از یاد بردی؟ چرا ما را برای مدّتی طولانی ترک کردی؟

²¹Turn thou us unto thee, O LORD, and we shall be turned; renew our days as of old.

²¹ ای خداوند، ما را دوباره به سوی خود بازگردان و جلال پیشین ما را بازگردان. آیا ما را بکلّی ترک کرده و از ما بی‌نهایت خشمگین هستی؟

²²But thou hast utterly rejected us; thou art very wroth against us.

²² آیا ما را بکلّی ترک کرده و از ما بی‌نهایت خشمگین هستی؟