¹Then said he unto the disciples, It is impossible but that offences will come: but woe unto him, through whom they come!

¹ عیسی به شاگردان خود فرمود: «از روبه‌رو شدن با وسوسه‌ها گریزی نیست امّا وای به حال آن‌کسی كه سبب وسوسه می‌شود.

²It were better for him that a millstone were hanged about his neck, and he cast into the sea, than that he should offend one of these little ones.

² برای او بهتر است كه با سنگ آسیابی به دور گردن خود به دریا انداخته شود تا یكی از این كوچكان را منحرف كند.

³Take heed to yourselves: If thy brother trespass against thee, rebuke him; and if he repent, forgive him.

³ مواظب باشید! اگر برادرت به تو بدی كند او را متنبّه ساز و اگر توبه كند، او را ببخش.

⁴And if he trespass against thee seven times in a day, and seven times in a day turn again to thee, saying, I repent; thou shalt forgive him.

⁴ حتّی اگر روزی هفت بار به تو بدی كند و هفت بار پیش تو بیاید و بگوید: 'توبه كردم' باید او را ببخشی.»

⁵And the apostles said unto the Lord, Increase our faith.

⁵ رسولان به عیسی خداوند عرض كردند: «ایمان ما را زیاد كن.»

⁶And the Lord said, If ye had faith as a grain of mustard seed, ye might say unto this sycamine tree, Be thou plucked up by the root, and be thou planted in the sea; and it should obey you.

⁶ خداوند پاسخ داد: «اگر شما به اندازهٔ دانه خَردَلی ایمان می‌داشتید می‌توانستید به این درخت توت بگویید: 'از ریشه در بیا و در دریا كاشته شو' و از شما اطاعت می‌کرد.

⁷But which of you, having a servant plowing or feeding cattle, will say unto him by and by, when he is come from the field, Go and sit down to meat?

⁷ «فرض كنید یكی از شما غلامی دارد كه شخم می‌زند یا از گوسفندان پاسداری می‌کند. وقتی از مزرعه برگردد آیا او به آن غلام خواهد گفت: 'فوراً بیا و بنشین؟'

⁸And will not rather say unto him, Make ready wherewith I may sup, and gird thyself, and serve me, till I have eaten and drunken; and afterward thou shalt eat and drink?

⁸ آیا به عوض آن نخواهد گفت: 'شام مرا حاضر كن، كمرت را ببند و تا من می‌‌‌‌‌‌خورم و می‌نوشم خدمت كن، بعد می‌توانی غذای خودت را بخوری؟'

⁹Doth he thank that servant because he did the things that were commanded him? I trow not.

⁹ و آیا او از آن غلام به‌خاطر آنكه دستوراتش را اجرا كرده است ممنون خواهد بود؟

¹⁰So likewise ye, when ye shall have done all those things which are commanded you, say, We are unprofitable servants: we have done that which was our duty to do.

¹⁰ در مورد شما هم همین‌طور است، هرگاه تمام دستورهایی كه به شما داده شده بجا آورید بگویید: 'ما غلامانی بیش نیستیم، فقط وظیفهٔ خود را انجام داده‌ایم.'»

¹¹And it came to pass, as he went to Jerusalem, that he passed through the midst of Samaria and Galilee.

¹¹ عیسی در سفر خود به سوی اورشلیم از مرز بین سامره و جلیل می‌گذشت.

¹²And as he entered into a certain village, there met him ten men that were lepers, which stood afar off:

¹² هنگامی‌که می‌‌خواست به دهکده‌ای وارد شود با ده نفر جذامی روبه‌رو شد. آنان دور ایستادند

¹³And they lifted up their voices, and said, Jesus, Master, have mercy on us.

¹³ و فریاد زدند: «ای عیسی، ای استاد، به ما رحم كن.»

¹⁴And when he saw them, he said unto them, Go shew yourselves unto the priests. And it came to pass, that, as they went, they were cleansed.

¹⁴ وقتی عیسی آنان را دید فرمود: «بروید و خود را به كاهنان نشان بدهید.» و همچنان‌که می‌رفتند پاک گشتند.

¹⁵And one of them, when he saw that he was healed, turned back, and with a loud voice glorified God,

¹⁵ یكی از ایشان وقتی دید شفا یافته است درحالی‌که خدا را با صدای بلند حمد می‌گفت بازگشت.

¹⁶And fell down on his face at his feet, giving him thanks: and he was a Samaritan.

¹⁶ خود را پیش پاهای عیسی انداخت و از او سپاسگزاری كرد. این شخص یک سامری بود.

¹⁷And Jesus answering said, Were there not ten cleansed? but where are the nine?

¹⁷ عیسی در این خصوص فرمود: «مگر هر ده نفر پاک نشدند؟ پس آن نُه نفر دیگر كجا هستند؟

¹⁸There are not found that returned to give glory to God, save this stranger.

¹⁸ آیا غیراز این بیگانه كسی نبود كه برگردد و خدا را حمد گوید؟»

¹⁹And he said unto him, Arise, go thy way: thy faith hath made thee whole.

¹⁹ به آن مرد فرمود: «بلند شو و برو، ایمانت تو را شفا داده است.»

²⁰And when he was demanded of the Pharisees, when the kingdom of God should come, he answered them and said, The kingdom of God cometh not with observation:

²⁰ فریسیان از او سؤال كردند كه پادشاهی خدا كی خواهد آمد. عیسی در جواب فرمود: «پادشاهی خدا طوری نمی‌آید كه بتوان آن را مشاهده كرد

²¹Neither shall they say, Lo here! or, lo there! for, behold, the kingdom of God is within you.

²¹ و كسی نخواهد گفت كه، آن در اینجا یا در آنجاست، چون در حقیقت پادشاهی خدا در میان خود شماست.»

²²And he said unto the disciples, The days will come, when ye shall desire to see one of the days of the Son of man, and ye shall not see it.

²² به شاگردان فرمود: «زمانی خواهد آمد كه شما آرزوی دیدن یكی از روزهای پسر انسان را خواهید داشت امّا آن را نخواهید دید.

²³And they shall say to you, See here; or, see there: go not after them, nor follow them.

²³ به شما خواهند گفت كه به اینجا یا آنجا نگاه كنید. شما به دنبال آنان نروید،

²⁴For as the lightning, that lighteneth out of the one part under heaven, shineth unto the other part under heaven; so shall also the Son of man be in his day.

²⁴ زیرا پسر انسان در روز خود مانند برق كه از این سر آسمان تا آن سر آسمان می‌درخشد خواهد بود.

²⁵But first must he suffer many things, and be rejected of this generation.

²⁵ امّا لازم است كه او اول متحمّل رنجهای بسیار گردد و از طرف مردم این روزگار رد شود.

²⁶And as it was in the days of Noe, so shall it be also in the days of the Son of man.

²⁶ زمان پسر انسان مانند روزگار نوح خواهد بود.

²⁷They did eat, they drank, they married wives, they were given in marriage, until the day that Noe entered into the ark, and the flood came, and destroyed them all.

²⁷ مردم تا روزی كه نوح وارد كشتی شد و سیل آمده همه را نابود كرد می‌خوردند و می‌نوشیدند، زن می‌گرفتند و شوهر می‌کردند.

²⁸Likewise also as it was in the days of Lot; they did eat, they drank, they bought, they sold, they planted, they builded;

²⁸ همچنین مانند زمان لوط خواهد بود كه مردم می‌خوردند و می‌نوشیدند و به خرید و فروش و كشت و كار و خانه‌سازی مشغول بودند.

²⁹But the same day that Lot went out of Sodom it rained fire and brimstone from heaven, and destroyed them all.

²⁹ امّا در روزی كه لوط از سدوم بیرون آمد آتش و گوگرد از آسمان بارید و همه را از بین برد.

³⁰Even thus shall it be in the day when the Son of man is revealed.

³⁰ روزی كه پسر انسان ظهور كند مانند آن روزگار خواهد بود.

³¹In that day, he which shall be upon the housetop, and his stuff in the house, let him not come down to take it away: and he that is in the field, let him likewise not return back.

³¹ «در آن روز مردی كه در پشت بام است و دارایی‌اش در خانه می‌باشد نباید برای بردن آنها پایین بیاید. همچنین کسی‌که در مزرعه است نباید برای بردن آنها پایین بیاید. همچنین کسی‌که در مزرعه است نباید برگردد.

³²Remember Lot's wife.

³² زن لوط را به‌یاد داشته باشید!

³³Whosoever shall seek to save his life shall lose it; and whosoever shall lose his life shall preserve it.

³³ هرکه برای نجات جان خود بكوشد آن را از دست می‌دهد و هرکه جان خود را فدا سازد آن را نجات خواهد داد.

³⁴I tell you, in that night there shall be two men in one bed; the one shall be taken, and the other shall be left.

³⁴ بدانید كه در آن شب از دو نفر كه در یک بستر هستند یكی را می‌برند و دیگری را می‌گذارند.

³⁵Two women shall be grinding together; the one shall be taken, and the other left.

³⁵ از دو زن كه با هم دستاس می‌کنند یكی را می‌برند و دیگری را می‌گذارند. [

³⁶Two men shall be in the field; the one shall be taken, and the other left.

³⁶ از دو مردی كه در مزرعه باشند یكی برداشته می‌شود دیگری در جای خود می‌ماند.]» وقتی شاگردان این را شنیدند پرسیدند «كجا ای خداوند؟» او فرمود: «هر جا لاشه‌ای باشد لاشخورها جمع می‌شوند.»

³⁷And they answered and said unto him, Where, Lord? And he said unto them, Wheresoever the body is, thither will the eagles be gathered together.

³⁷ وقتی شاگردان این را شنیدند پرسیدند «كجا ای خداوند؟» او فرمود: «هر جا لاشه‌ای باشد لاشخورها جمع می‌شوند.»