¹I am the rose of Sharon, and the lily of the valleys.

¹ من گل نرگس شارون و سوسن دشتها هستم. محبوب

²As the lily among thorns, so is my love among the daughters.

² محبوبهٔ من در بین دختران، مانند سوسنی است در میان خارها. محبوبه

³As the apple tree among the trees of the wood, so is my beloved among the sons. I sat down under his shadow with great delight, and his fruit was sweet to my taste.

³ محبوب من در میان جوانان، همچون درخت سیبی است در بین درختان جنگل. خوش و سرمست در زیر سایه‌اش می‌نشینم و میوه‌اش در دهانم شیرین و گواراست.

⁴He brought me to the banqueting house, and his banner over me was love.

⁴ او مرا به تالار ضیافت خود آورد و پرچم محبّتش را بالای سرم برافراشت.

⁵Stay me with flagons, comfort me with apples: for I am sick of love.

⁵ مرا با کشمش نیرو ببخشید و جانم را با سیب تازه کنید! زیرا من بیمار عشق او هستم.

⁶His left hand is under my head, and his right hand doth embrace me.

⁶ دست چپ او زیر سرم است و با دست راست خود مرا در آغوش می‌کشد.

⁷I charge you, O ye daughters of Jerusalem, by the roes, and by the hinds of the field, that ye stir not up, nor awake my love, till he please.

⁷ ای دختران اورشلیم، شما را به غزالها و آهوان صحرا قسم می‌دهم که عشق ما را برهم مزنید! محبوبه

⁸The voice of my beloved! behold, he cometh leaping upon the mountains, skipping upon the hills.

⁸ من صدای محبوبم را می‌شنوم که جست‌و‌خیز‌کنان از روی کوهها و تپّه‌ها به سوی من می‌آید.

⁹My beloved is like a roe or a young hart: behold, he standeth behind our wall, he looketh forth at the windows, shewing himself through the lattice.

⁹ محبوب من همچون غزال و بچّه آهوست. او در پشت دیوار ایستاده و از پنجره نگاه می‌کند.

¹⁰My beloved spake, and said unto me, Rise up, my love, my fair one, and come away.

¹⁰ محبوبم به من می‌گوید: محبوب «ای دلبر من، ای زیبای من، برخیز و بیا.

¹¹For, lo, the winter is past, the rain is over and gone;

¹¹ زیرا زمستان گذشته است و موسم باران به پایان رسیده است.

¹²The flowers appear on the earth; the time of the singing of birds is come, and the voice of the turtle is heard in our land;

¹² گُلها از زمین روییده‌اند و زمان نغمه‌سرایی رسیده است. آواز فاخته در مزرعهٔ ما گوشها را نوازش می‌دهد.

¹³The fig tree putteth forth her green figs, and the vines with the tender grape give a good smell. Arise, my love, my fair one, and come away.

¹³ درختان انجیر میوه به بار آورده، و رایحهٔ شکوفه‌های تاکها، هوا را عطرآگین ساخته است. ای عزیز من، ای زیبای من، برخیز و با من بیا!»

¹⁴O my dove, that art in the clefts of the rock, in the secret places of the stairs, let me see thy countenance, let me hear thy voice; for sweet is thy voice, and thy countenance is comely.

¹⁴ ای کبوتر من که در شکاف صخره‌ها و در پشت سنگها پنهان شده‌ای، بگذار که روی تو را ببینم و صدایت را بشنوم، زیرا صدایت سحرانگیز و روی تو قشنگ است.

¹⁵Take us the foxes, the little foxes, that spoil the vines: for our vines have tender grapes.

¹⁵ روباه‌ها را بگیرید، روباه‌های کوچک را بگیرید که تاکستانها را خراب می‌کنند، زیرا تاکستانهای ما شکوفه کرده‌اند. محبوبه

¹⁶My beloved is mine, and I am his: he feedeth among the lilies.

¹⁶ محبوب من از آن من است و من از آن او. او گلّه خود را در بین سوسن‌ها می‌چراند. ای محبوب من، پیش از آنکه نسیم سحرگاهی بوزد و سایه‌ها بگریزند، پیش من بیا. مانند غزال و بچّه آهو بر کوههای «باتر» به سوی من بیا.

¹⁷Until the day break, and the shadows flee away, turn, my beloved, and be thou like a roe or a young hart upon the mountains of Bether.

¹⁷ ای محبوب من، پیش از آنکه نسیم سحرگاهی بوزد و سایه‌ها بگریزند، پیش من بیا. مانند غزال و بچّه آهو بر کوههای «باتر» به سوی من بیا.