¹But I determined this with myself, that I would not come again to you in heaviness.

¹Por unë kisha vendosur në veten time të mos vij përsëri te ju me hidhërim.

²For if I make you sorry, who is he then that maketh me glad, but the same which is made sorry by me?

²Sepse, në qoftë se unë ju hidhëroj, kush do të më gëzojë mua, në mos ai vetë që u hidhërua prej meje?

³And I wrote this same unto you, lest, when I came, I should have sorrow from them of whom I ought to rejoice; having confidence in you all, that my joy is the joy of you all.

³Dhe ju shkrova në këtë mënyrë që, kur të vij, të mos kem trishtim nga ata që duhet të më gëzonin, duke pasur besim në ju të gjithë, se gëzimi im është i të gjithë juve.

⁴For out of much affliction and anguish of heart I wrote unto you with many tears; not that ye should be grieved, but that ye might know the love which I have more abundantly unto you.

⁴Ju shkrova, në fakt, me shumë lot dhe me pikëllim të madh dhe ankth në zemër, jo që të hidhëroheni, por që të njihni dashurinë shumë të madhe që kam për ju.

⁵But if any have caused grief, he hath not grieved me, but in part: that I may not overcharge you all.

⁵Edhe në qoftë se dikush ka shkaktuar trishtim, s'më ka hidhëruar vetëm mua, por deri diku, pa e tepruar, ju të gjithë.

⁶Sufficient to such a man is this punishment, which was inflicted of many.

⁶Mjaft është për atë njeri ndëshkimi që iu bë nga shumica,

⁷So that contrariwise ye ought rather to forgive him, and comfort him, lest perhaps such a one should be swallowed up with overmuch sorrow.

⁷por tani, përkundrazi, ju duhet më tepër ta falni atë dhe ta ngushlloni, që ai njeri të mos gëlltitet nga trishtimi i tepërt.

⁸Wherefore I beseech you that ye would confirm your love toward him.

⁸Prandaj ju lutem t'i shfaqni dashuri,

⁹For to this end also did I write, that I might know the proof of you, whether ye be obedient in all things.

⁹sepse ju shkrova edhe për këtë, që të njoh provën tuaj, nëse jeni të dëgjueshëm në çdo gjë.

¹⁰To whom ye forgive any thing, I forgive also: for if I forgave any thing, to whom I forgave it, for your sakes forgave I it in the person of Christ;

¹⁰Por atij që ju do t'i falni diçka, e fal edhe unë, sepse edhe unë, nëse kam falur gjë, kujtdo që t'ia kem falur, e bëra për ju përpara Krishtit,

¹¹Lest Satan should get an advantage of us: for we are not ignorant of his devices.

¹¹që të mos na mposhtë Satanai, sepse ne i dimë qëllimet e tij.

¹²Furthermore, when I came to Troas to preach Christ's gospel, and a door was opened unto me of the Lord,

¹²Dhe, kur arrita në Troas për ungjillin e Krishtit edhe m'u hap një derë në Zotin,

¹³I had no rest in my spirit, because I found not Titus my brother: but taking my leave of them, I went from thence into Macedonia.

¹³nuk gjeta prehje në frymën time, sepse nuk gjeta aty Titin, vëllanë tim; prandaj, si u përshëndeta me ta, shkova në Maqedoni.

¹⁴Now thanks be unto God, which always causeth us to triumph in Christ, and maketh manifest the savour of his knowledge by us in every place.

¹⁴Por, falem nderit Perëndisë, që na bën të ngadhnjejmë gjithnjë në Krishtin dhe shfaq kudo nëpërmjet nesh erën e këndshme të njohurisë së vet.

¹⁵For we are unto God a sweet savour of Christ, in them that are saved, and in them that perish:

¹⁵Sepse ne jemi për Perëndinë era e këndshme e Krishtit ndër ata që shpëtohen dhe ndër ata që humbasin;

¹⁶To the one we are the savour of death unto death; and to the other the savour of life unto life. And who is sufficient for these things?

¹⁶për këta një erë vdekjeje në vdekje, po për ata erë jete në jetë. Dhe kush është i zoti për këto?

¹⁷For we are not as many, which corrupt the word of God: but as of sincerity, but as of God, in the sight of God speak we in Christ.

¹⁷Ne në fakt nuk falsifikojmë fjalën e Perëndisë, si shumë të tjerë, por flasim me sinqeritet si nga ana e Perëndisë, përpara Perëndisë në Krishtin.