¹Moreover, brethren, I would not that ye should be ignorant, how that all our fathers were under the cloud, and all passed through the sea;

¹Kardeşler, atalarımızın hepsinin bulut altında korunduğunu ve hepsinin denizden geçtiğini bilmenizi istiyorum.

²And were all baptized unto Moses in the cloud and in the sea;

²Musaya bağlanmak üzere hepsi bulutta ve denizde vaftiz edildi.

³And did all eat the same spiritual meat;

³Hepsi aynı ruhsal yiyeceği yedi;

⁴And did all drink the same spiritual drink: for they drank of that spiritual Rock that followed them: and that Rock was Christ.

⁴hepsi aynı ruhsal içeceği içti. Artlarından gelen ruhsal kayadan içtiler; o kaya Mesihti.

⁵But with many of them God was not well pleased: for they were overthrown in the wilderness.

⁵Ne var ki, Tanrı onların çoğundan hoşnut değildi; nitekim cesetleri çöle serildi.

⁶Now these things were our examples, to the intent we should not lust after evil things, as they also lusted.

⁶Bu olaylar, onlar gibi kötü şeylere özlem duymamamız için bize ders olsun diye oldu.

⁷Neither be ye idolaters, as were some of them; as it is written, The people sat down to eat and drink, and rose up to play.

⁷Onlardan bazıları gibi puta tapanlar olmayın. Nitekim şöyle yazılmıştır: ‹‹Halk yiyip içmeye oturdu, sonra kalkıp çılgınca eğlendi.››

⁸Neither let us commit fornication, as some of them committed, and fell in one day three and twenty thousand.

⁸Onlardan bazıları gibi fuhuş yapmayalım. Fuhuş yapanların yirmi üç bini bir günde yok oldu.

⁹Neither let us tempt Christ, as some of them also tempted, and were destroyed of serpents.

⁹Yine bazıları gibi Rabbi denemeyelim. Böyle yapanları yılanlar öldürdü.

¹⁰Neither murmur ye, as some of them also murmured, and were destroyed of the destroyer.

¹⁰Kimileri gibi de söylenip durmayın. Söylenenleri ölüm meleği öldürdü.

¹¹Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.

¹¹Bu olaylar başkalarına ders olsun diye onların başına geldi; çağların sonuna ulaşmış olan bizleri uyarmak için yazıya geçirildi.

¹²Wherefore let him that thinketh he standeth take heed lest he fall.

¹²Onun için, ayakta sağlam durduğunu sanan dikkat etsin, düşmesin!

¹³There hath no temptation taken you but such as is common to man: but God is faithful, who will not suffer you to be tempted above that ye are able; but will with the temptation also make a way to escape, that ye may be able to bear it.

¹³Herkesin karşılaştığı denemelerden başka denemelerle karşılaşmadınız. Tanrı güvenilirdir, gücünüzü aşan biçimde denenmenize izin vermez. Dayanabilmeniz için denemeyle birlikte çıkış yolunu da sağlayacaktır.

¹⁴Wherefore, my dearly beloved, flee from idolatry.

¹⁴Bu nedenle, sevgili kardeşlerim, putperestlikten kaçının.

¹⁵I speak as to wise men; judge ye what I say.

¹⁵Aklı başında insanlarla konuşur gibi konuşuyorum. Söylediklerimi kendiniz tartın.

¹⁶The cup of blessing which we bless, is it not the communion of the blood of Christ? The bread which we break, is it not the communion of the body of Christ?

¹⁶Tanrıya şükrettiğimiz şükran kâsesiyle Mesihin kanına paydaş olmuyor muyuz? Bölüp yediğimiz ekmekle Mesihin bedenine paydaş olmuyor muyuz?

¹⁷For we being many are one bread, and one body: for we are all partakers of that one bread.

¹⁷Ekmek bir olduğu gibi, biz de çok olduğumuz halde bir bedeniz. Çünkü hepimiz bir ekmeği paylaşıyoruz.

¹⁸Behold Israel after the flesh: are not they which eat of the sacrifices partakers of the altar?

¹⁸İsrail halkına bakın; kurban etini yiyenler sunağa paydaş değil midir?

¹⁹What say I then? that the idol is any thing, or that which is offered in sacrifice to idols is any thing?

¹⁹Öyleyse ne demek istiyorum? Puta sunulan kurban etinin bir özelliği mi var? Ya da putun bir önemi mi var?

²⁰But I say, that the things which the Gentiles sacrifice, they sacrifice to devils, and not to God: and I would not that ye should have fellowship with devils.

²⁰Hayır, yok! Dediğim şu: Putperestler kurbanlarını Tanrıya değil, cinlere sunuyorlar. Cinlerle paydaş olmanızı istemem.

²¹Ye cannot drink the cup of the Lord, and the cup of devils: ye cannot be partakers of the Lord's table, and of the table of devils.

²¹Hem Rabbin, hem cinlerin kâsesinden içemezsiniz; hem Rabbin, hem cinlerin sofrasına ortak olamazsınız.

²²Do we provoke the Lord to jealousy? are we stronger than he?

²²Yoksa Rabbi kıskandırmaya mı çalışıyoruz? Biz Ondan daha mı güçlüyüz?

²³All things are lawful for me, but all things are not expedient: all things are lawful for me, but all things edify not.

²³‹‹Her şey serbest›› diyorsunuz, ama her şey yararlı değildir. ‹‹Her şey serbest›› diyorsunuz, ama her şey yapıcı değildir.

²⁴Let no man seek his own, but every man another's wealth.

²⁴Herkes kendi yararını değil, başkalarının yararını gözetsin.

²⁵Whatsoever is sold in the shambles, that eat, asking no question for conscience sake:

²⁵Kasaplar çarşısında satılan her eti vicdan sorunu yapmadan, sorgusuz sualsiz yiyin.

²⁶For the earth is the Lord's, and the fulness thereof.

²⁶Çünkü ‹‹Yeryüzü ve içindeki her şey Rabbindir.››

²⁷If any of them that believe not bid you to a feast, and ye be disposed to go; whatsoever is set before you, eat, asking no question for conscience sake.

²⁷İman etmemiş biri sizi yemeğe çağırır, siz de gitmek isterseniz, önünüze konulan her şeyi vicdan sorunu yapmadan, sorgusuz sualsiz yiyin.

²⁸But if any man say unto you, This is offered in sacrifice unto idols, eat not for his sake that shewed it, and for conscience sake: for the earth is the Lord's, and the fulness thereof:

²⁸Ama biri size, ‹‹Bu kurban etidir›› derse, hem bunu söyleyen için, hem de vicdan huzuru için yemeyin.

²⁹Conscience, I say, not thine own, but of the other: for why is my liberty judged of another man's conscience?

²⁹Senin değil, öbür adamın vicdan huzuru için demek istiyorum. Benim özgürlüğümü neden başkasının vicdanı yargılasın?

³⁰For if I by grace be a partaker, why am I evil spoken of for that for which I give thanks?

³⁰Şükrederek yemeğe katılırsam, şükrettiğim yiyecekten ötürü neden kınanayım?

³¹Whether therefore ye eat, or drink, or whatsoever ye do, do all to the glory of God.

³¹Sonuç olarak, ne yer ne içerseniz, ne yaparsanız, her şeyi Tanrının yüceliği için yapın.

³²Give none offence, neither to the Jews, nor to the Gentiles, nor to the church of God:

³²Yahudilerin, Greklerin ya da Tanrı topluluğunun tökezleyip düşmesine neden olmayın.

³³Even as I please all men in all things, not seeking mine own profit, but the profit of many, that they may be saved.

³³Ben de kendi yararımı değil, kurtulsunlar diye birçoklarının yararını gözeterek herkesi her yönden hoşnut etmeye çalışıyorum.