¹We then, as workers together with him, beseech you also that ye receive not the grace of God in vain.

¹Tanrıyla birlikte çalışan bizler, Onun lütfunu boş yere kabul etmemenizi ayrıca rica ediyoruz.

²(For he saith, I have heard thee in a time accepted, and in the day of salvation have I succoured thee: behold, now is the accepted time; behold, now is the day of salvation.)

²Çünkü Tanrı diyor ki, ‹‹Uygun zamanda seni duydum, Kurtuluş günü sana yardım ettim.››

³Giving no offence in any thing, that the ministry be not blamed:

³Hizmetimizin kötülenmemesi için hiçbir konuda hiç kimsenin sürçmesine neden olmadık.

⁴But in all things approving ourselves as the ministers of God, in much patience, in afflictions, in necessities, in distresses,

⁴Tersine Tanrının hizmetkârları olarak olağanüstü dayanmada, sıkıntı, güçlük ve elemlerde, dayak, hapis, karışıklık, emek, uykusuzluk ve açlıkta; pak yaşayışta, bilgi, sabır, iyilik, Kutsal Ruh ve içten sevgide; gerçeğin ilanında ve Tanrının gücünde; sağ ve sol ellerimizde doğruluğun silahlarıyla, yücelikte ve onursuzlukta, iyi ünde ve kötü ünde, kendimizi her durumda örnek gösteriyoruz. Aldatanlar sayılıyorsak da dürüst kişileriz.

⁵In stripes, in imprisonments, in tumults, in labours, in watchings, in fastings;

⁹Tanınmıyor gibiyiz, ama iyi tanınıyoruz. Ölümün ağzındayız, ama işte yaşıyoruz. Dövülüyorsak bile öldürülmüş değiliz.

⁶By pureness, by knowledge, by longsuffering, by kindness, by the Holy Ghost, by love unfeigned,

¹⁰Kederliyiz ama her zaman seviniyoruz. Yoksuluz ama birçoklarını zengin ediyoruz. Hiçbir şeyimiz yok ama her şeye sahibiz.

⁷By the word of truth, by the power of God, by the armour of righteousness on the right hand and on the left,

¹¹Ey Korintliler, sizinle açıkça konuştuk, size yüreğimizi açtık.

⁸By honour and dishonour, by evil report and good report: as deceivers, and yet true;

¹²Sizden sevgimizi esirgemedik, ama siz bizden sevginizi esirgediniz.

⁹As unknown, and yet well known; as dying, and, behold, we live; as chastened, and not killed;

¹³Bize aynı karşılığı verebilmek için -çocuklarıma söyler gibi söylüyorum- siz de yüreğinizi açın.

¹⁰As sorrowful, yet alway rejoicing; as poor, yet making many rich; as having nothing, and yet possessing all things.

¹⁴İmansızlarla aynı boyunduruğa girmeyin. Çünkü doğrulukla fesadın ne ortaklığı, ışıkla karanlığın ne paydaşlığı olabilir?

¹¹O ye Corinthians, our mouth is open unto you, our heart is enlarged.

¹⁵Mesihle Beliyal uyum içinde olabilir mi? İman edenle iman etmeyenin ortak yanı olabilir mi?

¹²Ye are not straitened in us, but ye are straitened in your own bowels.

¹⁶Tanrının tapınağıyla putlar uyuşabilir mi? Çünkü biz yaşayan Tanrının tapınağıyız. Nitekim Tanrı şöyle diyor: ‹‹Aralarında yaşayacak, Aralarında yürüyeceğim. Onların Tanrısı olacağım, Onlar da benim halkım olacak.››

¹³Now for a recompence in the same, (I speak as unto my children,) be ye also enlarged.

¹⁷Bu nedenle, ‹‹İmansızların arasından çıkıp ayrılın›› diyor Rab. ‹‹Murdara dokunmayın, Ben de sizi kabul edeceğim.››

¹⁴Be ye not unequally yoked together with unbelievers: for what fellowship hath righteousness with unrighteousness? and what communion hath light with darkness?

¹⁸Her Şeye Gücü Yeten Rab diyor ki, ‹‹Size Baba olacağım, Siz de oğullarım, kızlarım olacaksınız.››

¹⁵And what concord hath Christ with Belial? or what part hath he that believeth with an infidel?

¹⁶And what agreement hath the temple of God with idols? for ye are the temple of the living God; as God hath said, I will dwell in them, and walk in them; and I will be their God, and they shall be my people.

¹⁷Wherefore come out from among them, and be ye separate, saith the Lord, and touch not the unclean thing; and I will receive you.

¹⁸And will be a Father unto you, and ye shall be my sons and daughters, saith the Lord Almighty.