¹Wherefore, holy brethren, partakers of the heavenly calling, consider the Apostle and High Priest of our profession, Christ Jesus;

¹Bunun için, göksel çağrıya ortak olan kutsal kardeşlerim, dikkatinizi açıkça benimsediğimiz inancın elçisi ve başkâhini İsaya çevirin.

²Who was faithful to him that appointed him, as also Moses was faithful in all his house.

²Musa Tanrının bütün evinde Tanrıya nasıl sadık kaldıysa, İsa da kendisini görevlendirene sadıktır.

³For this man was counted worthy of more glory than Moses, inasmuch as he who hath builded the house hath more honour than the house.

³Evi yapan nasıl evden daha çok saygı görürse, İsa da Musadan daha büyük yüceliğe layık sayıldı.

⁴For every house is builded by some man; but he that built all things is God.

⁴Her evin bir yapıcısı vardır, her şeyin yapıcısı ise Tanrıdır.

⁵And Moses verily was faithful in all his house, as a servant, for a testimony of those things which were to be spoken after;

⁵Musa, gelecekte söylenecek sözlere tanıklık etmek için Tanrının bütün evinde bir hizmetkâr olarak sadık kaldı.

⁶But Christ as a son over his own house; whose house are we, if we hold fast the confidence and the rejoicing of the hope firm unto the end.

⁶Oysa Mesih, Onun evi üzerinde yetkili oğul olarak sadıktır. Eğer cesaretimizi ve övündüğümüz umudu gevşemeden sonuna dek sürdürürsek, Onun evi biziz.

⁷Wherefore (as the Holy Ghost saith, To day if ye will hear his voice,

⁷Bu nedenle, Kutsal Ruhun dediği gibi, ‹‹Bugün Onun sesini duyarsanız, Atalarınızın başkaldırdığı, Çölde Onu sınadığı günkü gibi Yüreklerinizi nasırlaştırmayın.

⁸Harden not your hearts, as in the provocation, in the day of temptation in the wilderness:

⁹Atalarınız beni orada sınayıp denediler Ve kırk yıl boyunca yaptıklarımı gördüler.

⁹When your fathers tempted me, proved me, and saw my works forty years.

¹⁰Bu nedenle o kuşağa darıldım Ve dedim ki, ‹Yürekleri hep kötüye sapar, Yollarımı öğrenmediler.

¹⁰Wherefore I was grieved with that generation, and said, They do alway err in their heart; and they have not known my ways.

¹¹Öfkelendiğimde ant içtiğim gibi, Onlar huzur diyarıma asla girmeyecekler.› ››

¹¹So I sware in my wrath, They shall not enter into my rest.)

¹²Ey kardeşler, hiçbirinizde diri Tanrıyı terk eden kötü, imansız bir yüreğin bulunmamasına dikkat edin.

¹²Take heed, brethren, lest there be in any of you an evil heart of unbelief, in departing from the living God.

¹³‹‹Gün bugündür›› denildikçe birbirinizi her gün yüreklendirin. Öyle ki, hiçbirinizin yüreği günahın aldatıcılığıyla nasırlaşmasın.

¹³But exhort one another daily, while it is called To day; lest any of you be hardened through the deceitfulness of sin.

¹⁴Çünkü Mesihe ortak olduk. Yalnız başlangıçtaki güvenimizi gevşemeden sonuna dek sürdürmeliyiz.

¹⁴For we are made partakers of Christ, if we hold the beginning of our confidence stedfast unto the end;

¹⁵Yukarıda belirtildiği gibi, ‹‹Bugün Onun sesini duyarsanız, Atalarınızın başkaldırdığı günkü gibi Yüreklerinizi nasırlaştırmayın.››

¹⁵While it is said, To day if ye will hear his voice, harden not your hearts, as in the provocation.

¹⁶Onun sesini işitip başkaldıran kimlerdi? Musa önderliğinde Mısırdan çıkanların hepsi değil mi?

¹⁶For some, when they had heard, did provoke: howbeit not all that came out of Egypt by Moses.

¹⁷Tanrı kimlere kırk yıl dargın kaldı? Günah işleyip cesetleri çöle serilenlere değil mi?

¹⁷But with whom was he grieved forty years? was it not with them that had sinned, whose carcases fell in the wilderness?

¹⁸Sözünü dinlemeyenler dışında kendi huzur diyarına kimlerin girmeyeceğine ant içti?

¹⁸And to whom sware he that they should not enter into his rest, but to them that believed not?

¹⁹Görüyoruz ki, imansızlıklarından ötürü oraya giremediler.

¹⁹So we see that they could not enter in because of unbelief.