¹Now before the feast of the passover, when Jesus knew that his hour was come that he should depart out of this world unto the Father, having loved his own which were in the world, he loved them unto the end.

¹Fısıh Bayramından önceydi. İsa, bu dünyadan ayrılıp Babaya gideceği saatin geldiğini biliyordu. Dünyada kendisine ait olanları hep sevmişti; sonuna kadar da sevdi.

²And supper being ended, the devil having now put into the heart of Judas Iscariot, Simon's son, to betray him;

²Akşam yemeği sırasında İblis, Simun İskariotun oğlu Yahudanın yüreğine İsaya ihanet etme isteğini koymuştu bile.

³Jesus knowing that the Father had given all things into his hands, and that he was come from God, and went to God;

³İsa, Babanın her şeyi kendisine teslim ettiğini, kendisinin Tanrıdan çıkıp geldiğini ve Tanrıya döneceğini biliyordu.

⁴He riseth from supper, and laid aside his garments; and took a towel, and girded himself.

⁴Yemekten kalktı, üstlüğünü bir yana koydu, bir havlu alıp beline doladı.

⁵After that he poureth water into a bason, and began to wash the disciples' feet, and to wipe them with the towel wherewith he was girded.

⁵Sonra bir leğene su doldurup öğrencilerin ayaklarını yıkamaya ve beline doladığı havluyla kurulamaya başladı.

⁶Then cometh he to Simon Peter: and Peter saith unto him, Lord, dost thou wash my feet?

⁶İsa, Simun Petrusa geldi. Simun, ‹‹Ya Rab, ayaklarımı sen mi yıkayacaksın?›› dedi.

⁷Jesus answered and said unto him, What I do thou knowest not now; but thou shalt know hereafter.

⁷İsa ona şu yanıtı verdi: ‹‹Ne yaptığımı şimdi anlayamazsın, ama sonra anlayacaksın.››

⁸Peter saith unto him, Thou shalt never wash my feet. Jesus answered him, If I wash thee not, thou hast no part with me.

⁸Petrus, ‹‹Benim ayaklarımı asla yıkamayacaksın!›› dedi. İsa, ‹‹Yıkamazsam yanımda yerin olmaz›› diye yanıtladı.

⁹Simon Peter saith unto him, Lord, not my feet only, but also my hands and my head.

⁹Simun Petrus, ‹‹Ya Rab, o halde yalnız ayaklarımı değil, ellerimi ve başımı da yıka!›› dedi.

¹⁰Jesus saith to him, He that is washed needeth not save to wash his feet, but is clean every whit: and ye are clean, but not all.

¹⁰İsa ona dedi ki, ‹‹Yıkanmış olan tamamen temizdir; ayaklarının yıkanmasından başka şeye ihtiyacı yoktur. Sizler temizsiniz, ama hepiniz değil.››

¹¹For he knew who should betray him; therefore said he, Ye are not all clean.

¹¹İsa, kendisine kimin ihanet edeceğini biliyordu. Bu nedenle, ‹‹Hepiniz temiz değilsiniz›› demişti.

¹²So after he had washed their feet, and had taken his garments, and was set down again, he said unto them, Know ye what I have done to you?

¹²Onların ayaklarını yıkadıktan sonra giyinip yine sofraya oturdu. ‹‹Size ne yaptığımı anlıyor musunuz?›› dedi.

¹³Ye call me Master and Lord: and ye say well; for so I am.

¹³‹‹Siz beni Öğretmen ve Rab diye çağırıyorsunuz. Doğru söylüyorsunuz, öyleyim.

¹⁴If I then, your Lord and Master, have washed your feet; ye also ought to wash one another's feet.

¹⁴Ben Rab ve Öğretmen olduğum halde ayaklarınızı yıkadım; öyleyse, sizler de birbirinizin ayaklarını yıkamalısınız.

¹⁵For I have given you an example, that ye should do as I have done to you.

¹⁵Size yaptığımın aynısını yapmanız için bir örnek gösterdim.

¹⁶Verily, verily, I say unto you, The servant is not greater than his lord; neither he that is sent greater than he that sent him.

¹⁶Size doğrusunu söyleyeyim, köle efendisinden, elçi de kendisini gönderenden üstün değildir.

¹⁷If ye know these things, happy are ye if ye do them.

¹⁷Bildiğiniz bu şeyleri yaparsanız, ne mutlu size!››

¹⁸I speak not of you all: I know whom I have chosen: but that the scripture may be fulfilled, He that eateth bread with me hath lifted up his heel against me.

¹⁸‹‹Hepiniz için söylemiyorum, ben seçtiklerimi bilirim. Ama, ‹Ekmeğimi yiyen bana ihanet etti› diyen Kutsal Yazının yerine gelmesi için böyle olacak.

¹⁹Now I tell you before it come, that, when it is come to pass, ye may believe that I am he.

¹⁹Size şimdiden, bunlar olmadan önce söylüyorum ki, bunlar olunca, benim O olduğuma inanasınız.

²⁰Verily, verily, I say unto you, He that receiveth whomsoever I send receiveth me; and he that receiveth me receiveth him that sent me.

²⁰Size doğrusunu söyleyeyim, benim gönderdiğim herhangi bir kimseyi kabul eden beni kabul etmiş olur. Beni kabul eden de beni göndereni kabul etmiş olur.››

²¹When Jesus had thus said, he was troubled in spirit, and testified, and said, Verily, verily, I say unto you, that one of you shall betray me.

²¹İsa bunları söyledikten sonra ruhunda derin bir sıkıntı duydu. Açıkça konuşarak, ‹‹Size doğrusunu söyleyeyim, sizden biri bana ihanet edecek›› dedi.

²²Then the disciples looked one on another, doubting of whom he spake.

²²Öğrenciler, kimden söz ettiğini merak ederek birbirlerine baktılar.

²³Now there was leaning on Jesus' bosom one of his disciples, whom Jesus loved.

²³Öğrencilerinden biri İsanın göğsüne yaslanmıştı. İsa onu severdi.

²⁴Simon Peter therefore beckoned to him, that he should ask who it should be of whom he spake.

²⁴Simun Petrus bu öğrenciye, kimden söz ettiğini İsaya sorması için işaret etti.

²⁵He then lying on Jesus' breast saith unto him, Lord, who is it?

²⁵O da İsanın göğsüne yaslanmış durumda, ‹‹Ya Rab, kimdir o?›› diye sordu.

²⁶Jesus answered, He it is, to whom I shall give a sop, when I have dipped it. And when he had dipped the sop, he gave it to Judas Iscariot, the son of Simon.

²⁶İsa, ‹‹Lokmayı sahana batırıp kime verirsem odur›› diye yanıtladı. Sonra lokmayı batırıp Simun İskariotun oğlu Yahudaya verdi.

²⁷And after the sop Satan entered into him. Then said Jesus unto him, That thou doest, do quickly.

²⁷Yahuda lokmayı alır almaz Şeytan onun içine girdi. İsa da ona, ‹‹Yapacağını tez yap!›› dedi.

²⁸Now no man at the table knew for what intent he spake this unto him.

²⁸Sofrada oturanların hiçbiri, İsanın ona bu sözleri neden söylediğini anlamadı.

²⁹For some of them thought, because Judas had the bag, that Jesus had said unto him, Buy those things that we have need of against the feast; or, that he should give something to the poor.

²⁹Para kutusu Yahudada olduğundan, bazıları İsanın ona, ‹‹Bayram için bize gerekli şeyleri al›› ya da, ‹‹Yoksullara bir şey ver›› demek istediğini sandılar.

³⁰He then having received the sop went immediately out: and it was night.

³⁰Yahuda lokmayı aldıktan hemen sonra dışarı çıktı. Gece olmuştu.

³¹Therefore, when he was gone out, Jesus said, Now is the Son of man glorified, and God is glorified in him.

³¹Yahuda dışarı çıkınca İsa, ‹‹İnsanoğlu şimdi yüceltildi›› dedi. ‹‹Tanrı da Onda yüceltildi.

³²If God be glorified in him, God shall also glorify him in himself, and shall straightway glorify him.

³²Tanrı Onda yüceltildiğine göre, Tanrı da Onu kendinde yüceltecek. Hem de hemen yüceltecektir.

³³Little children, yet a little while I am with you. Ye shall seek me: and as I said unto the Jews, Whither I go, ye cannot come; so now I say to you.

³³Çocuklar! Kısa bir süre daha sizinleyim. Beni arayacaksınız, ama Yahudilere söylediğim gibi, şimdi size de söylüyorum, benim gideceğim yere siz gelemezsiniz.

³⁴A new commandment I give unto you, That ye love one another; as I have loved you, that ye also love one another.

³⁴Size yeni bir buyruk veriyorum: Birbirinizi sevin. Sizi sevdiğim gibi siz de birbirinizi sevin.

³⁵By this shall all men know that ye are my disciples, if ye have love one to another.

³⁵Birbirinize sevginiz olursa, herkes bununla benim öğrencilerim olduğunuzu anlayacaktır.››

³⁶Simon Peter said unto him, Lord, whither goest thou? Jesus answered him, Whither I go, thou canst not follow me now; but thou shalt follow me afterwards.

³⁶Simun Petrus Ona, ‹‹Ya Rab, nereye gidiyorsun?›› diye sordu. İsa, ‹‹Gideceğim yere şimdi ardımdan gelemezsin, ama sonra geleceksin›› diye yanıtladı.

³⁷Peter said unto him, Lord, why cannot I follow thee now? I will lay down my life for thy sake.

³⁷Petrus, ‹‹Ya Rab, neden şimdi senin ardından gelemeyeyim? Senin için canımı veririm!›› dedi.

³⁸Jesus answered him, Wilt thou lay down thy life for my sake? Verily, verily, I say unto thee, The cock shall not crow, till thou hast denied me thrice.

³⁸İsa şöyle yanıtladı: ‹‹Benim için canını mı vereceksin? Sana doğrusunu söyleyeyim, horoz ötmeden beni üç kez inkâr edeceksin.››