¹These things have I spoken unto you, that ye should not be offended.

¹‹‹Bunları size, sendeleyip düşmeyesiniz diye söyledim.

²They shall put you out of the synagogues: yea, the time cometh, that whosoever killeth you will think that he doeth God service.

²Sizi havra dışı edecekler. Evet, öyle bir saat geliyor ki, sizi öldüren herkes Tanrıya hizmet ettiğini sanacak.

³And these things will they do unto you, because they have not known the Father, nor me.

³Bunları, Babayı ve beni tanımadıkları için yapacaklar.

⁴But these things have I told you, that when the time shall come, ye may remember that I told you of them. And these things I said not unto you at the beginning, because I was with you.

⁴Bunları size şimdiden bildiriyorum. Öyle ki, saati gelince bunları size söylediğimi hatırlayasınız. Başlangıçta bunları size söylemedim. Çünkü sizinle birlikteydim.››

⁵But now I go my way to him that sent me; and none of you asketh me, Whither goest thou?

⁵‹‹Şimdiyse beni gönderenin yanına gidiyorum. Ne var ki, içinizden hiçbiri bana, ‹Nereye gidiyorsun?› diye sormuyor.

⁶But because I have said these things unto you, sorrow hath filled your heart.

⁶Ama bunları söylediğim için yüreğiniz kederle doldu.

⁷Nevertheless I tell you the truth; It is expedient for you that I go away: for if I go not away, the Comforter will not come unto you; but if I depart, I will send him unto you.

⁷Size gerçeği söylüyorum, benim gidişim sizin yararınızadır. Gitmezsem, Yardımcı size gelmez. Ama gidersem, Onu size gönderirim.

⁸And when he is come, he will reprove the world of sin, and of righteousness, and of judgment:

⁸O gelince günah, doğruluk ve gelecek yargı konusunda dünyayı suçlu olduğuna ikna edecektir:

⁹Of sin, because they believe not on me;

⁹Günah konusunda, çünkü bana iman etmezler;

¹⁰Of righteousness, because I go to my Father, and ye see me no more;

¹⁰doğruluk konusunda, çünkü Babaya gidiyorum, artık beni görmeyeceksiniz;

¹¹Of judgment, because the prince of this world is judged.

¹¹yargı konusunda, çünkü bu dünyanın egemeni yargılanmış bulunuyor.

¹²I have yet many things to say unto you, but ye cannot bear them now.

¹²‹‹Size daha çok söyleyeceklerim var, ama şimdi bunlara dayanamazsınız.

¹³Howbeit when he, the Spirit of truth, is come, he will guide you into all truth: for he shall not speak of himself; but whatsoever he shall hear, that shall he speak: and he will shew you things to come.

¹³Ne var ki O, yani Gerçeğin Ruhu gelince, sizi tüm gerçeğe yöneltecek. Çünkü kendiliğinden konuşmayacak, yalnız duyduklarını söyleyecek ve gelecekte olacakları size bildirecek.

¹⁴He shall glorify me: for he shall receive of mine, and shall shew it unto you.

¹⁴O beni yüceltecek. Çünkü benim olandan alıp size bildirecek.

¹⁵All things that the Father hath are mine: therefore said I, that he shall take of mine, and shall shew it unto you.

¹⁵Babanın nesi varsa benimdir. ‹Benim olandan alıp size bildirecek› dememin nedeni budur.

¹⁶A little while, and ye shall not see me: and again, a little while, and ye shall see me, because I go to the Father.

¹⁶‹‹Kısa süre sonra beni artık görmeyeceksiniz; yine kısa süre sonra beni göreceksiniz.››

¹⁷Then said some of his disciples among themselves, What is this that he saith unto us, A little while, and ye shall not see me: and again, a little while, and ye shall see me: and, Because I go to the Father?

¹⁷Öğrencilerinden bazıları birbirlerine, ‹‹Ne demek istiyor?›› diye sordular. ‹‹ ‹Kısa süre sonra beni görmeyeceksiniz; yine kısa süre sonra beni göreceksiniz› diyor. Ayrıca, ‹Çünkü Babaya gidiyorum› diyor.››

¹⁸They said therefore, What is this that he saith, A little while? we cannot tell what he saith.

¹⁸Onun için, ‹‹Bu ‹kısa süre› dediği nedir? Söylediklerini anlamıyoruz›› deyip durdular.

¹⁹Now Jesus knew that they were desirous to ask him, and said unto them, Do ye enquire among yourselves of that I said, A little while, and ye shall not see me: and again, a little while, and ye shall see me?

¹⁹İsa kendisine soru sormak istediklerini anladı. Onlara dedi ki, ‹‹ ‹Kısa süre sonra beni görmeyeceksiniz; yine kısa süre sonra beni göreceksiniz› dememi mi tartışıyorsunuz?

²⁰Verily, verily, I say unto you, That ye shall weep and lament, but the world shall rejoice: and ye shall be sorrowful, but your sorrow shall be turned into joy.

²⁰Size doğrusunu söyleyeyim, siz ağlayıp yas tutacaksınız, dünya ise sevinecektir. Kederleneceksiniz, ama kederiniz sevince dönüşecek.

²¹A woman when she is in travail hath sorrow, because her hour is come: but as soon as she is delivered of the child, she remembereth no more the anguish, for joy that a man is born into the world.

²¹Kadın doğum yapacağı zaman ağrı çeker. Çünkü saati gelmiştir. Ama doğurunca, dünyaya bir çocuk getirmenin sevinciyle çektiği acıyı unutur.

²²And ye now therefore have sorrow: but I will see you again, and your heart shall rejoice, and your joy no man taketh from you.

²²Bunun gibi, siz de şimdi kederleniyorsunuz, ama sizi yine göreceğim. O zaman yürekten sevineceksiniz. Sevincinizi kimse sizden alamaz.

²³And in that day ye shall ask me nothing. Verily, verily, I say unto you, Whatsoever ye shall ask the Father in my name, he will give it you.

²³O gün bana hiçbir şey sormayacaksınız. Size doğrusunu söyleyeyim, benim adımla Babadan ne dilerseniz, size verecektir.

²⁴Hitherto have ye asked nothing in my name: ask, and ye shall receive, that your joy may be full.

²⁴Şimdiye dek benim adımla bir şey dilemediniz. Dileyin, alacaksınız. Öyle ki, sevinciniz tam olsun.

²⁵These things have I spoken unto you in proverbs: but the time cometh, when I shall no more speak unto you in proverbs, but I shall shew you plainly of the Father.

²⁵‹‹Size bunları örneklerle anlattım. Öyle bir saat geliyor ki, artık örneklerle konuşmayacağım; Babayı size açıkça tanıtacağım.

²⁶At that day ye shall ask in my name: and I say not unto you, that I will pray the Father for you:

²⁶O gün dileyeceğinizi benim adımla dileyeceksiniz. Sizin için Babadan istekte bulunacağımı söylemiyorum.

²⁷For the Father himself loveth you, because ye have loved me, and have believed that I came out from God.

²⁷Çünkü beni sevdiğiniz ve Babadan çıkıp geldiğime iman ettiğiniz için Babanın kendisi sizi seviyor.

²⁸I came forth from the Father, and am come into the world: again, I leave the world, and go to the Father.

²⁸Ben Babadan çıkıp dünyaya geldim. Şimdi dünyayı bırakıp Babaya dönüyorum.››

²⁹His disciples said unto him, Lo, now speakest thou plainly, and speakest no proverb.

²⁹Öğrencileri, ‹‹İşte, şimdi açıkça konuşuyorsun, hiç örnek kullanmıyorsun›› dediler.

³⁰Now are we sure that thou knowest all things, and needest not that any man should ask thee: by this we believe that thou camest forth from God.

³⁰‹‹Şimdi senin her şeyi bildiğini anlıyoruz. Kimsenin sana soru sormasına gerek yok. Tanrıdan geldiğine bunun için iman ediyoruz.››

³¹Jesus answered them, Do ye now believe?

³¹İsa onlara, ‹‹Şimdi iman ediyor musunuz?›› diye karşılık verdi.

³²Behold, the hour cometh, yea, is now come, that ye shall be scattered, every man to his own, and shall leave me alone: and yet I am not alone, because the Father is with me.

³²‹‹İşte, hepinizin evlerinize gitmek üzere dağılacağınız ve beni yalnız bırakacağınız saat geliyor, geldi bile. Ama ben yalnız değilim, Baba benimle birliktedir.

³³These things I have spoken unto you, that in me ye might have peace. In the world ye shall have tribulation: but be of good cheer; I have overcome the world.

³³Bunları size, bende esenliğiniz olsun diye söyledim. Dünyada sıkıntınız olacak. Ama cesur olun, ben dünyayı yendim!››