¹Remember, O LORD, what is come upon us: consider, and behold our reproach.

¹Anımsa, ya RAB, başımıza geleni,Bak da utancımızı gör.

²Our inheritance is turned to strangers, our houses to aliens.

²Mülkümüz yabancılara geçti,Evlerimiz ellere.

³We are orphans and fatherless, our mothers are as widows.

³Öksüz kaldık, babasız,Annelerimiz dul kadınlara döndü.

⁴We have drunken our water for money; our wood is sold unto us.

⁴Suyumuzu parayla içtik,Odunumuzu parayla almak zorunda kaldık.

⁵Our necks are under persecution: we labour, and have no rest.

⁵Bizi kovalayanlar ensemizde,Yorgun düştük, rahatımız yok.

⁶We have given the hand to the Egyptians, and to the Assyrians, to be satisfied with bread.

⁶Ekmek içinMısıra, Asura el açtık.

⁷Our fathers have sinned, and are not; and we have borne their iniquities.

⁷Atalarımız günah işledi,Ama artık onlar yok;Suçlarının cezasını biz yüklendik.

⁸Servants have ruled over us: there is none that doth deliver us out of their hand.

⁸Köleler üstümüzde saltanat sürüyor,Bizi ellerinden kurtaracak kimse yok.

⁹We gat our bread with the peril of our lives because of the sword of the wilderness.

⁹Çöldeki kılıçlı haydutlar yüzündenEkmeğimizi canımız pahasına kazanıyoruz.

¹⁰Our skin was black like an oven because of the terrible famine.

¹⁰Kıtlığın yakıcı sıcağındanDerimiz fırın gibi kızardı.

¹¹They ravished the women in Zion, and the maids in the cities of Judah.

¹¹Siyonda kadınların,Yahuda kentlerinde erden kızların ırzına geçtiler.

¹²Princes are hanged up by their hand: the faces of elders were not honoured.

¹²Önderler ellerinden asıldı,Yaşlılar saygı görmedi.

¹³They took the young men to grind, and the children fell under the wood.

¹³Değirmen taşını gençler çevirdi,Çocuklar odun yükü altında tökezledi.

¹⁴The elders have ceased from the gate, the young men from their musick.

¹⁴Yaşlılar kent kapısında oturmaz oldu,Gençler saz çalmaz oldu.

¹⁵The joy of our heart is ceased; our dance is turned into mourning.

¹⁵Yüreğimizin sevinci durdu,Oyunumuz yasa döndü.

¹⁶The crown is fallen from our head: woe unto us, that we have sinned!

¹⁶Taç düştü başımızdan,Vay başımıza!Çünkü günah işledik.

¹⁷For this our heart is faint; for these things our eyes are dim.

¹⁷Bu yüzden yüreğimiz baygın,Bunlardan ötürü gözlerimiz karardı.

¹⁸Because of the mountain of Zion, which is desolate, the foxes walk upon it.

¹⁸Viran olan Siyon Dağının üstündeÇakallar geziyor!

¹⁹Thou, O LORD, remainest for ever; thy throne from generation to generation.

¹⁹Ama sen, sonsuza dek tahtında oturursun, ya RAB,Egemenliğin kuşaklar boyu sürer.

²⁰Wherefore dost thou forget us for ever, and forsake us so long time?

²⁰Niçin bizi hep unutuyorsun,Neden bizi uzun süre terk ediyorsun?

²¹Turn thou us unto thee, O LORD, and we shall be turned; renew our days as of old.

²¹Bizi kendine döndür, ya RAB, döneriz,Eski günlerimizi geri ver.

²²But thou hast utterly rejected us; thou art very wroth against us.

²²Bizi büsbütün attıysan,Bize çok öfkelenmiş olmalısın.