¹And the LORD spake unto Moses, saying,

¹RAB Musaya şöyle dedi:

²Speak unto Aaron and to his sons, that they separate themselves from the holy things of the children of Israel, and that they profane not my holy name in those things which they hallow unto me: I am the LORD.

²‹‹Haruna ve oğullarına de ki, ‹İsrail halkının bana sunduğu kutsal sunulardan uzak dursunlar. Kutsal adıma leke sürmesinler. RAB benim.

³Say unto them, Whosoever he be of all your seed among your generations, that goeth unto the holy things, which the children of Israel hallow unto the LORD, having his uncleanness upon him, that soul shall be cut off from my presence: I am the LORD.

³Gelecek kuşaklar boyunca soyunuzdan biri İsrail halkının bana sunduğu kutsal sunulara kirli olarak yaklaşırsa, onu huzurumdan atacağım. RAB benim.

⁴What man soever of the seed of Aaron is a leper, or hath a running issue; he shall not eat of the holy things, until he be clean. And whoso toucheth any thing that is unclean by the dead, or a man whose seed goeth from him;

⁴‹‹ ‹Harun soyundan deri hastalığına yakalanmış ya da akıntısı olan biri temiz sayılıncaya kadar kutsal sunuları yemeyecektir. Bir cesede değdiği için kirli sayılan bir şeye dokunan, menisi akan,

⁵Or whosoever toucheth any creeping thing, whereby he may be made unclean, or a man of whom he may take uncleanness, whatsoever uncleanness he hath;

⁵insanı kirli kılacak küçük kara hayvanlarından birine ya da herhangi bir nedenle kirli sayılan bir insana dokunan,

⁶The soul which hath touched any such shall be unclean until even, and shall not eat of the holy things, unless he wash his flesh with water.

⁶akşama kadar kirli sayılacak, yıkanmadığı sürece kutsal sunulardan yemeyecektir.

⁷And when the sun is down, he shall be clean, and shall afterward eat of the holy things; because it is his food.

⁷Güneş battıktan sonra temiz sayılır, kutsal sunuları yiyebilir. Çünkü bu onun yiyeceğidir.

⁸That which dieth of itself, or is torn with beasts, he shall not eat to defile himself therewith; I am the LORD.

⁸Ölü bulunmuş ya da yabanıl hayvanlar tarafından parçalanmış bir leşi yiyerek kendini kirletmeyecektir. RAB benim.

⁹They shall therefore keep mine ordinance, lest they bear sin for it, and die therefore, if they profane it: I the LORD do sanctify them.

⁹‹‹ ‹Kâhinler buyruklarıma uymalıdır. Yoksa günahlarının cezasını çeker, buyruklarımı çiğnedikleri için ölürler. Onları kutsal kılan RAB benim.

¹⁰There shall no stranger eat of the holy thing: a sojourner of the priest, or an hired servant, shall not eat of the holy thing.

¹⁰‹‹ ‹Kâhin ailesi dışında hiç kimse kutsal sunuyu yemeyecek; kâhinin konuğu ve işçisi bile.

¹¹But if the priest buy any soul with his money, he shall eat of it, and he that is born in his house: they shall eat of his meat.

¹¹Ama kâhinin parayla satın aldığı ya da evinde doğan köle onun yemeğini yiyebilir.

¹²If the priest's daughter also be married unto a stranger, she may not eat of an offering of the holy things.

¹²Kâhinin kâhin olmayan bir erkekle evlenen kızı bağışlanan kutsal sunuları yemeyecek.

¹³But if the priest's daughter be a widow, or divorced, and have no child, and is returned unto her father's house, as in her youth, she shall eat of her father's meat: but there shall be no stranger eat thereof.

¹³Ama dul kalmış ya da boşanmış, çocuğu olmamış ve gençliğinde kaldığı baba evine geri dönmüş kâhin kızı babasının ekmeğini yiyebilir. Aile dışından yabancı biri asla yiyemez.

¹⁴And if a man eat of the holy thing unwittingly, then he shall put the fifth part thereof unto it, and shall give it unto the priest with the holy thing.

¹⁴‹‹ ‹Bilmeden kutsal sunuyu yiyen biri, beşte birini üzerine katarak kâhine geri verecek.

¹⁵And they shall not profane the holy things of the children of Israel, which they offer unto the LORD;

¹⁵Kâhinler İsrail halkının RABbe sunduğu kutsal sunuları bayağılaştırmayacaklar.

¹⁶Or suffer them to bear the iniquity of trespass, when they eat their holy things: for I the LORD do sanctify them.

¹⁶Yoksa kutsal sunuları yiyen öbür insanlara büyük suç yüklemiş olurlar. Çünkü sunuları kutsal kılan RAB benim.› ››

¹⁷And the LORD spake unto Moses, saying,

¹⁷RAB Musaya şöyle dedi:

¹⁸Speak unto Aaron, and to his sons, and unto all the children of Israel, and say unto them, Whatsoever he be of the house of Israel, or of the strangers in Israel, that will offer his oblation for all his vows, and for all his freewill offerings, which they will offer unto the LORD for a burnt offering;

¹⁸‹‹Harunla oğullarına ve bütün İsrail halkına de ki, ‹İster İsrailli olsun, ister İsrailde yaşayan bir yabancı olsun, biriniz RABbe dilek adağı ya da gönülden verilen sunu olarak yakmalık sunu sunmak istiyorsa,

¹⁹Ye shall offer at your own will a male without blemish, of the beeves, of the sheep, or of the goats.

¹⁹sunusunun kabul edilmesi için kusursuz bir erkek sığır, koyun ya da keçi sunmalı.

²⁰But whatsoever hath a blemish, that shall ye not offer: for it shall not be acceptable for you.

²⁰Kusurlu olanı sunmayacaksınız. Çünkü kabul edilmeyecektir.

²¹And whosoever offereth a sacrifice of peace offerings unto the LORD to accomplish his vow, or a freewill offering in beeves or sheep, it shall be perfect to be accepted; there shall be no blemish therein.

²¹Kim gönülden verilen bir sunuyu ya da dilek adağını yerine getirmek için RABbe esenlik kurbanı olarak sığır veya davar sunmak isterse, kabul edilmesi için hayvan kusursuz olmalı. Hiçbir eksiği bulunmamalı.

²²Blind, or broken, or maimed, or having a wen, or scurvy, or scabbed, ye shall not offer these unto the LORD, nor make an offering by fire of them upon the altar unto the LORD.

²²Kör, sakat, yaralı, yarası irinli, kabuklu ya da uyuz bir hayvanı RABbe sunmayacaksınız. Yakılan sunu olarak sunak üzerinde RABbe böyle bir hayvan sunmayacaksınız.

²³Either a bullock or a lamb that hath any thing superfluous or lacking in his parts, that mayest thou offer for a freewill offering; but for a vow it shall not be accepted.

²³Organlarından biri aşırı büyümüş ya da yeterince gelişmemiş bir sığırı veya davarı dilek adağı olarak sunabilirsiniz. Ama gönülden verilen bir sunu olarak kabul edilmez.

²⁴Ye shall not offer unto the LORD that which is bruised, or crushed, or broken, or cut; neither shall ye make any offering thereof in your land.

²⁴Yumurtaları vurulmuş, ezilmiş, burulmuş ya da kesilmiş hayvanı RABbe sunmayacak, ülkenizde buna yer vermeyeceksiniz.

²⁵Neither from a stranger's hand shall ye offer the bread of your God of any of these; because their corruption is in them, and blemishes be in them: they shall not be accepted for you.

²⁵Böyle bir hayvanı bir yabancıdan alıp yiyecek sunusu olarak Tanrınıza sunmayacaksınız. Çünkü sakat ve kusurludur. Kabul edilmeyecektir.› ››

²⁶And the LORD spake unto Moses, saying,

²⁶RAB Musaya şöyle dedi:

²⁷When a bullock, or a sheep, or a goat, is brought forth, then it shall be seven days under the dam; and from the eighth day and thenceforth it shall be accepted for an offering made by fire unto the LORD.

²⁷‹‹Bir buzağı, kuzu ya da oğlak doğduğu zaman, yedi gün anasının yanında kalacaktır. Sekizinci günden itibaren yakılan sunu olarak RABbe sunulabilir. Kabul edilecektir.

²⁸And whether it be cow, or ewe, ye shall not kill it and her young both in one day.

²⁸İster inek, ister davar olsun, hayvanla yavrusunu aynı gün kesmeyeceksiniz.

²⁹And when ye will offer a sacrifice of thanksgiving unto the LORD, offer it at your own will.

²⁹‹‹RABbe şükran kurbanı sunduğunuz zaman, kabul edilecek biçimde sunun.

³⁰On the same day it shall be eaten up; ye shall leave none of it until the morrow: I am the LORD.

³⁰Eti aynı gün yenecek, sabaha bırakılmayacak. RAB benim.

³¹Therefore shall ye keep my commandments, and do them: I am the LORD.

³¹‹‹Buyruklarıma uyacak, onları yerine getireceksiniz. RAB benim.

³²Neither shall ye profane my holy name; but I will be hallowed among the children of Israel: I am the LORD which hallow you,

³²Kutsal adıma leke sürmeyeceksiniz. İsrail halkı arasında kutsal tanınacağım. Sizi kutsal kılan RAB benim.

³³That brought you out of the land of Egypt, to be your God: I am the LORD.

³³Tanrınız olmak için sizi Mısır'dan çıkardım. RAB benim.››