¹And the LORD spake unto Moses, saying,

¹RAB Musaya şöyle dedi:

²Make thee two trumpets of silver; of a whole piece shalt thou make them: that thou mayest use them for the calling of the assembly, and for the journeying of the camps.

²‹‹Dövme gümüşten iki borazan yapacaksın; bunları topluluğu çağırmak ve halkın yola çıkması için kullanacaksın.

³And when they shall blow with them, all the assembly shall assemble themselves to thee at the door of the tabernacle of the congregation.

³İki borazan birden çalınınca, bütün topluluk senin yanında, Buluşma Çadırının girişi önünde toplanacak.

⁴And if they blow but with one trumpet, then the princes, which are heads of the thousands of Israel, shall gather themselves unto thee.

⁴Yalnız biri çalınırsa, önderler, İsrailin oymak başları senin yanında toplanacak.

⁵When ye blow an alarm, then the camps that lie on the east parts shall go forward.

⁵Borazan kısa çalınınca, doğuda konaklayanlar yola çıkacak.

⁶When ye blow an alarm the second time, then the camps that lie on the south side shall take their journey: they shall blow an alarm for their journeys.

⁶İkinci kez kısa çalınınca da güneyde konaklayanlar yola çıkacak. Borazanın kısa çalınması oymakların yola çıkması için bir işarettir.

⁷But when the congregation is to be gathered together, ye shall blow, but ye shall not sound an alarm.

⁷Topluluğu toplamak için de borazan çaldırt, ama kısa olmasın.

⁸And the sons of Aaron, the priests, shall blow with the trumpets; and they shall be to you for an ordinance for ever throughout your generations.

⁸‹‹Borazanları kâhin olan Harunoğulları çalacak. Borazan çalınması sizler ve gelecek kuşaklar için kalıcı bir kural olacak.

⁹And if ye go to war in your land against the enemy that oppresseth you, then ye shall blow an alarm with the trumpets; and ye shall be remembered before the LORD your God, and ye shall be saved from your enemies.

⁹Sizi sıkıştıran düşmana karşı ülkenizde savaşa çıktığınızda, borazan çalın. O zaman Tanrınız RAB sizi anımsayacak, sizi düşmanlarınızdan kurtaracak.

¹⁰Also in the day of your gladness, and in your solemn days, and in the beginnings of your months, ye shall blow with the trumpets over your burnt offerings, and over the sacrifices of your peace offerings; that they may be to you for a memorial before your God: I am the LORD your God.

¹⁰Sevinçli olduğunuz günler -kutladığınız bayramlar ve Yeni Ay Törenlerinde- yakmalık sunular ve esenlik kurbanları üzerine borazan çalacaksınız. Böylelikle Tanrınızın önünde anımsanmış olacaksınız. Ben Tanrınız RABbim.››

¹¹And it came to pass on the twentieth day of the second month, in the second year, that the cloud was taken up from off the tabernacle of the testimony.

¹¹İkinci yılın ikinci ayının yirminci günü bulut Levha Sandığının bulunduğu konutun üzerinden kalktı.

¹²And the children of Israel took their journeys out of the wilderness of Sinai; and the cloud rested in the wilderness of Paran.

¹²İsrailliler de Sina Çölünden göç etmeye başladılar. Bulut Paran Çölünde durdu.

¹³And they first took their journey according to the commandment of the LORD by the hand of Moses.

¹³Bu, RABbin Musa aracılığıyla verdiği buyruk uyarınca ilk göç edişleriydi.

¹⁴In the first place went the standard of the camp of the children of Judah according to their armies: and over his host was Nahshon the son of Amminadab.

¹⁴Önce Yahuda sancağı bölükleriyle yola çıktı. Yahuda bölüğüne Amminadav oğlu Nahşon komuta ediyordu.

¹⁵And over the host of the tribe of the children of Issachar was Nethaneel the son of Zuar.

¹⁵İssakar oymağının bölüğüne Suar oğlu Netanel,

¹⁶And over the host of the tribe of the children of Zebulun was Eliab the son of Helon.

¹⁶Zevulun oymağının bölüğüne de Helon oğlu Eliav komuta ediyordu.

¹⁷And the tabernacle was taken down; and the sons of Gershon and the sons of Merari set forward, bearing the tabernacle.

¹⁷Konut yere indirilince, onu taşıyan Gerşonoğullarıyla Merarioğulları yola koyuldular.

¹⁸And the standard of the camp of Reuben set forward according to their armies: and over his host was Elizur the son of Shedeur.

¹⁸Sonra Ruben sancağı bölükleriyle yola çıktı. Ruben bölüğüne Şedeur oğlu Elisur komuta ediyordu.

¹⁹And over the host of the tribe of the children of Simeon was Shelumiel the son of Zurishaddai.

¹⁹Şimon oymağının bölüğüne Surişadday oğlu Şelumiel,

²⁰And over the host of the tribe of the children of Gad was Eliasaph the son of Deuel.

²⁰Gad oymağının bölüğüne de Deuel oğlu Elyasaf komuta ediyordu.

²¹And the Kohathites set forward, bearing the sanctuary: and the other did set up the tabernacle against they came.

²¹Kehatlılar kutsal eşyaları taşıyarak yola koyuldular. Bunlar varmadan konut kurulmuş olurdu.

²²And the standard of the camp of the children of Ephraim set forward according to their armies: and over his host was Elishama the son of Ammihud.

²²Efrayim sancağı bölükleriyle yola çıktı. Efrayim bölüğüne Ammihut oğlu Elişama komuta ediyordu.

²³And over the host of the tribe of the children of Manasseh was Gamaliel the son of Pedahzur.

²³Manaşşe oymağının bölüğüne Pedahsur oğlu Gamliel,

²⁴And over the host of the tribe of the children of Benjamin was Abidan the son of Gideoni.

²⁴Benyamin oymağının bölüğüne de Gidoni oğlu Avidan komuta ediyordu.

²⁵And the standard of the camp of the children of Dan set forward, which was the rearward of all the camps throughout their hosts: and over his host was Ahiezer the son of Ammishaddai.

²⁵En sonunda Dan sancağı ordunun artçı kolu olan bölükleriyle yola çıktı. Dan bölüğüne Ammişadday oğlu Ahiezer komuta ediyordu.

²⁶And over the host of the tribe of the children of Asher was Pagiel the son of Ocran.

²⁶Aşer oymağının bölüğüne Okran oğlu Pagiel,

²⁷And over the host of the tribe of the children of Naphtali was Ahira the son of Enan.

²⁷Naftali oymağının bölüğüne de Enan oğlu Ahira komuta ediyordu.

²⁸Thus were the journeyings of the children of Israel according to their armies, when they set forward.

²⁸Yola koyulduklarında İsrailli bölüklerin yürüyüş düzeni böyleydi.

²⁹And Moses said unto Hobab, the son of Raguel the Midianite, Moses' father in law, We are journeying unto the place of which the LORD said, I will give it you: come thou with us, and we will do thee good: for the LORD hath spoken good concerning Israel.

²⁹Musa, kayınbabası Midyanlı Reuel oğlu Hovava, ‹‹RABbin, ‹Size vereceğim› dediği yere gidiyoruz›› dedi, ‹‹Bizimle gel, sana iyi davranırız. Çünkü RAB İsraile iyilik edeceğine söz verdi.››

³⁰And he said unto him, I will not go; but I will depart to mine own land, and to my kindred.

³⁰Hovav, ‹‹Gelmem›› diye yanıtladı, ‹‹Ülkeme, akrabalarımın yanına döneceğim.››

³¹And he said, Leave us not, I pray thee; forasmuch as thou knowest how we are to encamp in the wilderness, and thou mayest be to us instead of eyes.

³¹Musa, ‹‹Lütfen bizi bırakma›› diye üsteledi, ‹‹Çünkü çölde konaklayacağımız yerleri sen biliyorsun. Sen bize göz olabilirsin.

³²And it shall be, if thou go with us, yea, it shall be, that what goodness the LORD shall do unto us, the same will we do unto thee.

³²Bizimle gelirsen, RABbin yapacağı bütün iyilikleri seninle paylaşırız.››

³³And they departed from the mount of the LORD three days' journey: and the ark of the covenant of the LORD went before them in the three days' journey, to search out a resting place for them.

³³RABbin Dağından ayrılıp üç günlük yol aldılar. Konaklayacakları yeri bulmaları için RABbin Antlaşma Sandığı üç gün boyunca önleri sıra gitti.

³⁴And the cloud of the LORD was upon them by day, when they went out of the camp.

³⁴Konakladıkları yerden ayrıldıklarında da RABbin bulutu gündüzün onların üzerinde duruyordu.

³⁵And it came to pass, when the ark set forward, that Moses said, Rise up, LORD, and let thine enemies be scattered; and let them that hate thee flee before thee.

³⁵Sandık yola çıkınca Musa, ‹‹Ya RAB, kalk! Düşmanların dağılsın, Senden nefret edenler önünden kaçsın!›› diyordu.

³⁶And when it rested, he said, Return, O LORD, unto the many thousands of Israel.

³⁶Sandık konaklayınca da, ‹‹Ya RAB, binlerce, on binlerce İsrailli'ye dön!›› diyordu.