1Better is the poor that walketh in his integrity, than he that is perverse in his lips, and is a fool.
1Dürüst yaşayan bir yoksul olmak,Yalancı bir akılsız olmaktan yeğdir.
2Also, that the soul be without knowledge, it is not good; and he that hasteth with his feet sinneth.
2Bilgisiz heves işe yaramaz,Acelecilik insanı yanılgıya düşürür.
3The foolishness of man perverteth his way: and his heart fretteth against the LORD.
3İnsanın ahmaklığı yaşamını yıkar,Yine de içinden RABbe öfkelenir.
4Wealth maketh many friends; but the poor is separated from his neighbour.
4Zenginlik dost üstüne dost kazandırır.Oysa yoksulun dostu onu yüzüstü bırakır.
5A false witness shall not be unpunished, and he that speaketh lies shall not escape.
5Yalancı tanık cezasız kalmaz,Yalan soluyan kurtulamaz.
6Many will intreat the favour of the prince: and every man is a friend to him that giveth gifts.
6Birçokları önemli kişinin gözüne girmekVe eli açık olanın dostu olmak ister.
7All the brethren of the poor do hate him: how much more do his friends go far from him? he pursueth them with words, yet they are wanting to him.
7Yoksulun akrabaları bile onu sevmezse,Dostlarının ondan uzak duracağı daha da kesindir.Ne kadar yalvarsa ona yaklaşmazlar.
8He that getteth wisdom loveth his own soul: he that keepeth understanding shall find good.
8Sağduyulu olan canını sever,Aklı izleyen bolluğa kavuşur.
9A false witness shall not be unpunished, and he that speaketh lies shall perish.
9Yalancı tanık cezasız kalmaz,Yalan soluyan yok olur.
10Delight is not seemly for a fool; much less for a servant to have rule over princes.
10Akılsızın gösterişli bir yaşam sürmesi uygun değilse,Kölelerin önderlere egemen olmasıHiç uygun değildir.
11The discretion of a man deferreth his anger; and it is his glory to pass over a transgression.
11Sağduyulu kişi sabırlıdır,Kusurları hoş görmesi ona onur kazandırır.
12The king's wrath is as the roaring of a lion; but his favour is as dew upon the grass.
12Kralın öfkesi genç aslanın kükreyişine benzer,Lütfuysa otların üzerine düşen çiy gibidir.
13A foolish son is the calamity of his father: and the contentions of a wife are a continual dropping.
13Akılsız çocuk babasının başına beladır,Dırdır eden kadın sürekli damlayan su gibidir.
14House and riches are the inheritance of fathers: and a prudent wife is from the LORD.
14Ev ve servet babadan mirastır,Ama sağduyulu kadın RABbin armağanıdır.
15Slothfulness casteth into a deep sleep; and an idle soul shall suffer hunger.
15Tembellik insanı uyuşukluğa iter,Haylaz kişi de aç kalır.
16He that keepeth the commandment keepeth his own soul; but he that despiseth his ways shall die.
16Tanrı buyruğuna uyan canını korur,Gitmesi gereken yolları umursamayan ölür.
17He that hath pity upon the poor lendeth unto the LORD; and that which he hath given will he pay him again.
17Yoksula acıyan kişi RABbe ödünç vermiş olur,Yaptığı iyilik için RAB onu ödüllendirir.
18Chasten thy son while there is hope, and let not thy soul spare for his crying.
18Henüz umut varken çocuğunu eğit,Onun yıkımına neden olma.
19A man of great wrath shall suffer punishment: for if thou deliver him, yet thou must do it again.
19Huysuz insan cezasını çekmelidir.Onu bir kere kurtarsan da, hep aynı şeyi yapman gerekir.
20Hear counsel, and receive instruction, that thou mayest be wise in thy latter end.
20Öğüde kulak ver, terbiyeyi kabul et ki,Ömrünün kalan kısmı boyunca bilge olasın.
21There are many devices in a man's heart; nevertheless the counsel of the LORD, that shall stand.
21İnsan yüreğinde çok şey tasarlar,Ama gerçekleşen, RABbin amacıdır.
22The desire of a man is his kindness: and a poor man is better than a liar.
22İnsandan istenen vefadır,Yoksul olmak yalancı olmaktan yeğdir.
23The fear of the LORD tendeth to life: and he that hath it shall abide satisfied; he shall not be visited with evil.
23RAB korkusuDoygun ve dertsiz bir yaşama kavuşturur.
24A slothful man hideth his hand in his bosom, and will not so much as bring it to his mouth again.
24Tembel sahana daldırdığı eliniAğzına geri götürmek bile istemez.
25Smite a scorner, and the simple will beware: and reprove one that hath understanding, and he will understand knowledge.
25Alaycıyı döversen bön kişi ibret alır,Akıllı kişiyi azarlarsan bilgisine bilgi katar.
26He that wasteth his father, and chaseth away his mother, is a son that causeth shame, and bringeth reproach.
26Babasına saldıran, annesini kovan çocuk,Ailesinin utancı ve yüzkarasıdır.
27Cease, my son, to hear the instruction that causeth to err from the words of knowledge.
27Oğlum, uyarılara kulağını tıkarsan,Bilgi kaynağı sözlerden saparsın.
28An ungodly witness scorneth judgment: and the mouth of the wicked devoureth iniquity.
28Niyeti bozuk tanık adaletle eğlenir,Kötülerin ağzı fesatla beslenir.
29Judgments are prepared for scorners, and stripes for the back of fools.
29Alaycılar için ceza,Akılsızların sırtı için kötek hazırdır.