¹Why standest thou afar off, O LORD? why hidest thou thyself in times of trouble?

¹Ya RAB, neden uzak duruyorsun,Sıkıntılı günlerde kendini gizliyorsun?

²The wicked in his pride doth persecute the poor: let them be taken in the devices that they have imagined.

²Kötüler gururla mazlumları avlıyor,Mazlumlar kötülerin kurduğu tuzağa düşüyor.

³For the wicked boasteth of his heart's desire, and blesseth the covetous, whom the LORD abhorreth.

³Kötü insan içindeki isteklerle övünür,Açgözlü insan RABbe lanet okur, Onu hor görür.

⁴The wicked, through the pride of his countenance, will not seek after God: God is not in all his thoughts.

⁴Kendini beğenmiş kötü insan Tanrıya yönelmez,Hep, ‹‹Tanrı yok!›› diye düşünür.

⁵His ways are always grievous; thy judgments are far above out of his sight: as for all his enemies, he puffeth at them.

⁵Kötülerin yolları her zaman başarıya götürür.Öyle yücedir ki senin yargıların,Kötüler anlayamaz, düşmanına burun kıvırır.

⁶He hath said in his heart, I shall not be moved: for I shall never be in adversity.

⁶İçinden, ‹‹Ben sarsılmam›› der,‹‹Hiçbir zaman sıkıntıya düşmem.››

⁷His mouth is full of cursing and deceit and fraud: under his tongue is mischief and vanity.

⁷Ağzı lanet, hile ve zulüm dolu,Dilinin altında kötülük ve fesat saklı.

⁸He sitteth in the lurking places of the villages: in the secret places doth he murder the innocent: his eyes are privily set against the poor.

⁸Köylerin çevresinde pusu kurar,Masumu gizli yerlerde öldürür,Çaresizi sinsice gözler.

⁹He lieth in wait secretly as a lion in his den: he lieth in wait to catch the poor: he doth catch the poor, when he draweth him into his net.

⁹Gizli yerlerde pusuya yatarÇalılıktaki aslan gibi,Kapmak için mazlumu beklerVe ağına düşürüp yakalar.

¹⁰He croucheth, and humbleth himself, that the poor may fall by his strong ones.

¹⁰Kurbanları çaresiz çöker,Saldıranın üstün gücü altında ezilir.

¹¹He hath said in his heart, God hath forgotten: he hideth his face; he will never see it.

¹¹Kötü insan içinden, ‹‹Tanrı unuttu›› der,‹‹Örttü yüzünü, asla göremez.››

¹²Arise, O LORD; O God, lift up thine hand: forget not the humble.

¹²Kalk, ya RAB, kaldır elini, ey Tanrı!Mazlumları unutma!

¹³Wherefore doth the wicked contemn God? he hath said in his heart, Thou wilt not require it.

¹³Neden kötü insan seni hor görsün,İçinden, ‹‹Tanrı hesap sormaz›› desin?

¹⁴Thou hast seen it; for thou beholdest mischief and spite, to requite it with thy hand: the poor committeth himself unto thee; thou art the helper of the fatherless.

¹⁴Oysa sen sıkıntı ve acı çekenleri görürsün,Yardım etmek için onları izlersin;Çaresizler sana dayanır,Öksüzün yardımcısı sensin.

¹⁵Break thou the arm of the wicked and the evil man: seek out his wickedness till thou find none.

¹⁵Kötünün, haksızın kolunu kır,Sormadık hesap kalmasın yaptığı kötülükten.

¹⁶The LORD is King for ever and ever: the heathen are perished out of his land.

¹⁶RAB sonsuza dek kral kalacak,Uluslar Onun ülkesinden temizlenecek.

¹⁷LORD, thou hast heard the desire of the humble: thou wilt prepare their heart, thou wilt cause thine ear to hear:

¹⁷Mazlumların dileğini duyarsın, ya RAB,Yüreklendirirsin onları,Kulağın hep üzerlerinde;

¹⁸To judge the fatherless and the oppressed, that the man of the earth may no more oppress.

¹⁸Öksüze, düşküne hakkını vermek için,Bir daha dehşet saçmasın ölümlü insan.