¹Bless the LORD, O my soul. O LORD my God, thou art very great; thou art clothed with honour and majesty.

¹RABbe övgüler sun, ey gönlüm!Ya RAB Tanrım, ne ulusun!Görkem ve yücelik kuşanmışsın,

²Who coverest thyself with light as with a garment: who stretchest out the heavens like a curtain:

²Bir kaftana bürünür gibi ışığa bürünmüşsün.Gökleri bir çadır gibi geren,

³Who layeth the beams of his chambers in the waters: who maketh the clouds his chariot: who walketh upon the wings of the wind:

³Evini yukarıdaki sular üzerine kuran,Bulutları kendine savaş arabası yapan,Rüzgarın kanatları üzerinde gezen,

⁴Who maketh his angels spirits; his ministers a flaming fire:

⁴Rüzgarları kendine haberci,Yıldırımları hizmetkâr eden sensin. eden sensin›› ya da ‹‹Meleklerini rüzgarlar, hizmetkârlarını ateş alevleri yapan sensin››.

⁵Who laid the foundations of the earth, that it should not be removed for ever.

⁵Yeryüzünü temeller üzerine kurdun,Asla sarsılmasın diye.

⁶Thou coveredst it with the deep as with a garment: the waters stood above the mountains.

⁶Engini ona bir giysi gibi giydirdin,Sular dağların üzerinde durdu.

⁷At thy rebuke they fled; at the voice of thy thunder they hasted away.

⁷Sen kükreyince sular kaçtı,Göğü gürletince hemen çekildi.

⁸They go up by the mountains; they go down by the valleys unto the place which thou hast founded for them.

⁸Dağları aşıp derelere aktı,Onlar için belirlediğin yerlere doğru.

⁹Thou hast set a bound that they may not pass over; that they turn not again to cover the earth.

⁹Bir sınır koydun önlerine,Geçmesinler, gelip yeryüzünü bir daha kaplamasınlar diye.

¹⁰He sendeth the springs into the valleys, which run among the hills.

¹⁰Vadilerde fışkırttığın pınarlar,Dağların arasından akar.

¹¹They give drink to every beast of the field: the wild asses quench their thirst.

¹¹Bütün kır hayvanlarını suvarır,Yaban eşeklerinin susuzluğunu giderirler.

¹²By them shall the fowls of the heaven have their habitation, which sing among the branches.

¹²Kuşlar yanlarında yuva kurar,Dalların arasında ötüşürler.

¹³He watereth the hills from his chambers: the earth is satisfied with the fruit of thy works.

¹³Gökteki evinden dağları sularsın,Yeryüzü işlerinin meyvesine doyar.

¹⁴He causeth the grass to grow for the cattle, and herb for the service of man: that he may bring forth food out of the earth;

¹⁴Hayvanlar için ot,İnsanların yararı için bitkiler yetiştirirsin;İnsanlar ekmeğini topraktan çıkarsın diye,

¹⁵And wine that maketh glad the heart of man, and oil to make his face to shine, and bread which strengtheneth man's heart.

¹⁵Yüreklerini sevindiren şarabı,Yüzlerini güldüren zeytinyağını,Güçlerini artıran ekmeği hep sen verirsin.

¹⁶The trees of the LORD are full of sap; the cedars of Lebanon, which he hath planted;

¹⁶RABbin ağaçları,Kendi diktiği Lübnan sedirleri suya doyar.

¹⁷Where the birds make their nests: as for the stork, the fir trees are her house.

¹⁷Kuşlar orada yuva yapar,Leyleğin evi ise çamlardadır.

¹⁸The high hills are a refuge for the wild goats; and the rocks for the conies.

¹⁸Yüksek dağlar dağ keçilerinin uğrağı,Kayalar kaya tavşanlarının sığınağıdır.

¹⁹He appointed the moon for seasons: the sun knoweth his going down.

¹⁹Mevsimleri göstersin diye ayı,Batacağı zamanı bilen güneşi yarattın.

²⁰Thou makest darkness, and it is night: wherein all the beasts of the forest do creep forth.

²⁰Karartırsın ortalığı, gece olur,Başlar kıpırdamaya orman hayvanları.

²¹The young lions roar after their prey, and seek their meat from God.

²¹Genç aslan av peşinde kükrer,Tanrıdan yiyecek ister.

²²The sun ariseth, they gather themselves together, and lay them down in their dens.

²²Güneş doğuncaİnlerine çekilir, yatarlar.

²³Man goeth forth unto his work and to his labour until the evening.

²³İnsan işine gider,Akşama dek çalışmak için.

²⁴O LORD, how manifold are thy works! in wisdom hast thou made them all: the earth is full of thy riches.

²⁴Ya RAB, ne çok eserin var!Hepsini bilgece yaptın;Yeryüzü yarattıklarınla dolu.

²⁵So is this great and wide sea, wherein are things creeping innumerable, both small and great beasts.

²⁵İşte uçsuz bucaksız denizler,İçinde kaynaşan sayısız canlılar,Büyük küçük yaratıklar.

²⁶There go the ships: there is that leviathan, whom thou hast made to play therein.

²⁶Orada gemiler dolaşır,İçinde oynaşsın diye yarattığın Livyatan da orada.

²⁷These wait all upon thee; that thou mayest give them their meat in due season.

²⁷Hepsi seni bekliyor,Yiyeceklerini zamanında veresin diye.

²⁸That thou givest them they gather: thou openest thine hand, they are filled with good.

²⁸Sen verince onlar toplar,Sen elini açınca onlar iyiliğe doyar.

²⁹Thou hidest thy face, they are troubled: thou takest away their breath, they die, and return to their dust.

²⁹Yüzünü gizleyince dehşete kapılırlar,Soluklarını kesince ölüp toprak olurlar.

³⁰Thou sendest forth thy spirit, they are created: and thou renewest the face of the earth.

³⁰Ruhunu gönderince var olurlar,Yeryüzüne yeni yaşam verirsin.

³¹The glory of the LORD shall endure for ever: the LORD shall rejoice in his works.

³¹RABbin görkemi sonsuza dek sürsün!Sevinsin RAB yaptıklarıyla!

³²He looketh on the earth, and it trembleth: he toucheth the hills, and they smoke.

³²O bakınca yeryüzü titrer,O dokununca dağlar tüter.

³³I will sing unto the LORD as long as I live: I will sing praise to my God while I have my being.

³³Ömrümce RABbe ezgiler söyleyecek,Var oldukça Tanrımı ilahilerle öveceğim.

³⁴My meditation of him shall be sweet: I will be glad in the LORD.

³⁴Düşüncem ona hoş görünsün,Sevincim RAB olsun!

³⁵Let the sinners be consumed out of the earth, and let the wicked be no more. Bless thou the LORD, O my soul. Praise ye the LORD.

³⁵Tükensin dünyadaki günahlılar,Yok olsun artık kötüler!RAB'be övgüler sun, ey gönlüm!RAB'be övgüler sunun!