1A Prayer of the afflicted when he is feeble, and before Jehovah poureth out his plaint. O Jehovah, hear my prayer, yea, my cry to Thee cometh.
1परमेश्वरा, माझी प्रार्थना ऐक आणि माझ्या मदतीसाठी मारलेल्या हाकेकडे लक्ष दे.
2Hide not Thou Thy face from me, In a day of mine adversity, Incline unto me Thine ear, In the day I call, haste, answer me.
2परमेश्वरा, मी संकटात असताना माझ्याकडे पाठ फिरवू नकोस. माझ्याकडे लक्ष दे. मी मदतीसाठी ओरडेन तेव्हा मला लगेच ओ दे.
3For consumed in smoke have been my days, And my bones as a fire-brand have burned.
3माझे आयुष्य धुराप्रमाणे निघून जात आहे. हळू हळू विझत चाललेल्या आगीप्रमाणे माझे आयुष्य आहे.
4Smitten as the herb, and withered, is my heart, For I have forgotten to eat my bread.
4माझी शक्ती निघून गेली आहे. मी वाळलेल्या, मरणाला टेकलेल्या गवताप्रमाणे आहे. मी जेवण करण्याचे सुध्दा विसरलो.
5From the voice of my sighing Hath my bone cleaved to my flesh.
5माझ्या दुखामुळे माझे वजन कमी होत आहे.
6I have been like to a pelican of the wilderness, I have been as an owl of the dry places.
6मी वाळवंटात राहणाऱ्या घुबडाप्रमाणे एकाकी आहे. जुन्या पडझड झालेल्या इमारतीतल्या घुबडाप्रमाणे मी एकाकी आहे.
7I have watched, and I am As a bird alone on the roof.
7मी झोपू शकत नाही. मी छपरावर असलेल्या एकाकी पक्ष्याप्रमाणे आहे.
8All the day mine enemies reproached me, Those mad at me have sworn against me.
8माझे शत्रू नेहमी माझा अपमान करतात. ते माझी चेष्टा करतात आणि मला शाप देतात.
9Because ashes as bread I have eaten, And my drink with weeping have mingled,
9माझे अन्न हे माझे सर्वांत मोठे दु:ख आहे. माझे अश्रू माझ्या पेयात पडतात.
10From Thine indignation and Thy wrath, For Thou hast lifted me up, And dost cast me down.
10का? कारण परमेश्वरा, तू माझ्यावर रागावला आहेस. तू मला वर उचललेस पण नंतर मला दूर फेकून दिलेस.
11My days as a shadow [are] stretched out, And I — as the herb I am withered.
11दिवस अखेरीला पडणाऱ्या लांब सावल्यांप्रमाणे माझे आयुष्य आता जवळ जवळ संपत आले आहे. मी वाळलेल्या आणि मरायला टेकलेल्या गवतासारखा आहे.
12And Thou, O Jehovah, to the age abidest, And Thy memorial to all generations.
12पण परमेश्वरा, तू सदैव असशील तुझे नाव सदा सर्वकाळ राहील.
13Thou — Thou risest — Thou pitiest Zion, For the time to favour her, For the appointed time hath come.
13तू उंच जाशील आणि सियोन पर्वताचे सांत्वन करशील. तू सियोनला दया दाखवण्याची वेळ आता आली आहे.
14For Thy servants have been pleased with her stones, And her dust they favour.
14तुझ्या सेवकांना सियोनचे दगड आवडतात. त्यांना त्या शहराची धूळपण आवडते.
15And nations fear the name of Jehovah, And all kings of the earth Thine honour,
15लोक परमेश्वराच्या नावाची उपासना करतील. देवा, पृथ्वीवरील सर्व राजे तुला मान देतील.
16For Jehovah hath builded Zion, He hath been seen in His honour,
16परमेश्वर सियोन पुन्हा बांधेल लोक पुन्हा त्याचे गौरव बघतील.
17He turned unto the prayer of the destitute, And He hath not despised their prayer.
17देवाने जिवंत ठेवलेल्या लोकांच्या प्रार्थनेला तो उत्तर देईल. देव त्यांची प्रार्थना ऐकेल.
18This is written for a later generation, And the people created do praise Jah.
18पुढील पिढीसाठी या गोष्टी लिहून ठेव आणि पुढे ते लोक परमेश्वराची स्तुती करतील.
19For He hath looked From the high place of His sanctuary. Jehovah from heaven unto earth looked attentively,
19परमेश्वर त्या वरच्या पवित्र जागेतून खाली पाहील. परमेश्वर स्वर्गातून खाली पृथ्वीकडे पाहील.
20To hear the groan of the prisoner, To loose sons of death,
20आणि तो कैद्यांची प्रार्थना ऐकेल. ज्यांना मृत्युदंड झाला आहे त्यांना तो सोडवेल.
21To declare in Zion the name of Jehovah, And His praise in Jerusalem,
21नंतर सियोनमधले लोक परमेश्वराबद्दल सांगतील. ते यरुशलेममध्ये त्याच्या नावाची स्तुती करतील.
22In the peoples being gathered together, And the kingdoms — to serve Jehovah.
22सगळी राष्ट्रे एकत्र येतील राज्ये परमेश्वराची एकत्र सेवा करतील.
23He hath humbled in the way my power, He hath shortened my days.
23मला माझ्या शक्तीने दगा दिला. माझे आयुष्य कमी झाले.
24I say, `My God, take me not up in the midst of my days,` Through all generations [are] Thine years.
24म्हणून मी म्हणालो, “मला तरुणपणी मरु देऊ नकोस. देवा, तू कायमचाच जगणार आहेस!
25Beforetime the earth Thou didst found, And the work of Thy hands [are] the heavens.
25तू खूप पूर्वी जग निर्माण केलेस. तू तुझ्या हातांनी आकाश निर्माण केलेस.
26They — They perish, and Thou remainest, And all of them as a garment become old, As clothing Thou changest them, And they are changed.
26जग आणि आकाश संपेल पण तू मात्र सदैव असशील. ते कापडाप्रमाणे जीर्ण होतील आणि कपड्यांसारखे तू त्यांना बदलशील ते सगळे बदलले जातील.
27And Thou [art] the same, and Thine years are not finished.
27पण देवा, तू मात्र कधीच बदलला जाणार नाहीस. तू सर्वकाळ राहाशील.
28The sons of Thy servants do continue, And their seed before Thee is established!
28आज आम्ही तुझे सेवक आहोत. आमची मुले इथे राहातील आणि त्यांचे वंशजसुध्दा तुझी उपासना करायला इथे असतील.”