1After this hath Job opened his mouth, and revileth his day.
1Markaas dabadeed Ayuub intuu afkiisa furay ayuu habaaray maalintii uu dhashay.
2And Job answereth and saith: —
2Oo Ayuub intuu hadal bilaabay ayuu yidhi:
3Let the day perish in which I am born, And the night that hath said: `A man-child hath been conceived.`
3Dharaartii aan dhashay ha baabba'do Iyo habeenkii la yidhi, Wiil baa calool galay.
4That day — let it be darkness, Let not God require it from above, Nor let light shine upon it.
4Maalintaasu gudcur ha ahaato; Oo Ilaah yuusan iyada xagga sare kaga fiirsan, Oo nuurkuna yuusan iftiimin.
5Let darkness and death-shade redeem it, Let a cloud tabernacle upon it, Let them terrify it as the most bitter of days.
5Gudcur iyo hooska dhimashadu iyada mulki ha ka dhigteen. Daruuru ha ku degto, Oo wixii maalin madoobeeya oo dhammu ha cabsiiyeen.
6That night — let thick darkness take it, Let it not be united to days of the year, Into the number of months let it not come.
6Oo habeenkaasna gudcur weynu ha qabsado, Oo ayaamaha sannadda yuusan ka dhex rayrayn. Oo yuusan soo dhex gelin bilaha tiradooda.
7Lo! that night — let it be gloomy, Let no singing come into it.
7Bal eeg, habeenkaasu cidla ha noqdo; Oo cod faraxsan yaanu ka dhex yeedhin.
8Let the cursers of day mark it, Who are ready to wake up Leviathan.
8Oo isaga ha habaareen kuwa maalinta habaaraa, Oo kicin kara bahalka la yidhaahdo Lewiiyaataan.
9Let the stars of its twilight be dark, Let it wait for light, and there is none, And let it not look on the eyelids of the dawn.
9Fiidka xiddigihiisu gudcur ha noqdeen, Iftiin ha doondoono oo yuusan helin; Oo innaba yuusan arkin kaaha waaberiga.
10Because it hath not shut the doors Of the womb that was mine! And hide misery from mine eyes.
10Maxaa yeelay, isagu ma uu awdin irdihii maxalka hooyaday, Oo indhahaygana dhib kama uu qarin.
11Why from the womb do I not die? From the belly I have come forth and gasp!
11Bal maxaan u dhiman waayay markaan uurka ka soo baxay? Oo maxaa naftu iiga bixi weyday isla markaan caloosha ka soo baxay?
12Wherefore have knees been before me? And what [are] breasts, that I suck?
12Bal jilbuhu maxay ii aqbaleen? Amase naasuhu inaan nuugo?
13For now, I have lain down, and am quiet, I have slept — then there is rest to me,
13Waayo, hadda xasilloonaan baan ku jiifi lahaa; Oo waan iska seexan lahaa, oo waan nasan lahaa,
14With kings and counsellors of earth, These building wastes for themselves.
14Aniga iyo boqorrada iyo lataliyayaasha dunida Oo nafsaddooda taallooyin u dhistay,
15Or with princes — they have gold, They are filling their houses [with] silver.
15Iyo amiirradii dahabka lahaan jiray, Oo guryahooda lacagta ka buuxsaday;
16(Or as a hidden abortion I am not, As infants — they have not seen light.)
16Bal dhicis qarsoon maxaan u ahaan waayay? Ama sida dhallaan aan innaba iftiinka arag?
17There the wicked have ceased troubling, And there rest do the wearied in power.
17Halkaas kuwa sharka ahu cidna kuma sii dhibaan, Oo kuwa daallanuna halkaasay ku nastaan.
18Together prisoners have been at ease, They have not heard the voice of an exactor,
18Maxaabiistuna halkaasay dhammaantood ku wada istareexaan, Mana ay maqlaan kii dulmi jiray codkiisa.
19Small and great [are] there the same. And a servant [is] free from his lord.
19Yar iyo weynba halkaasaa la wada joogaa, Oo addoonkuna sayidkiisa waa ka xor.
20Why giveth He to the miserable light, and life to the bitter soul?
20Bal iftiin maxaa loo siiyaa kan dhibaataysan? Maxaase loo nooleeyaa kan naftiisu la qadhaadhaatay,
21Who are waiting for death, and it is not, And they seek it above hid treasures.
21Oo dhimasho u xiisooda, oo ayan u imanayn, Oo daraaddeed dhulka u qodqoda intuu khasnado qarsoon qodi lahaa in ka sii badan,
22Who are glad — unto joy, They rejoice when they find a grave.
22Kuwaasoo aad u reyreeya, Oo farxa hadday qabriga heli karaan?
23To a man whose way hath been hidden, And whom God doth shut up?
23Bal maxaa iftiin loo siiyaa nin jidkiisu qarsoon yahay, Oo Ilaah deyr ku wareejiyey?
24For before my food, my sighing cometh, And poured out as waters [are] my roarings.
24Waayo, intaanan wax cunin ayaan taahaa, Oo cabaadkayguna wuxuu u shubmaa sida biyo oo kale.
25For a fear I feared and it meeteth me, And what I was afraid of doth come to me.
25Waayo, hadba wixii aan ka cabsado ayaa igu soo dega, Oo wixii aan ka baqo ayaa ii yimaada.Ma aan istareexsani, mana aan xasillooni, mana aan nasto; Laakiinse hadba dhibaato baa ii timaada.
26I was not safe — nor was I quiet — Nor was I at rest — and trouble cometh!
26Ma aan istareexsani, mana aan xasillooni, mana aan nasto; Laakiinse hadba dhibaato baa ii timaada.