1وجعل يسوع يكلمهم ايضا بامثال قائلا.
1Jezuz o komz, a lavaras a-nevez dezho dre barabolennoù:
2يشبه ملكوت السموات انسانا ملكا صنع عرسا لابنه.
2Rouantelezh an neñvoù a zo heñvel ouzh ur roue hag a reas ur goan-eured evit e vab.
3وارسل عبيده ليدعوا المدعوين الى العرس فلم يريدوا ان يأتوا.
3Kas a reas e vevelien da c'hervel ar re a oa bet pedet d'an eured; met ne felle ket dezho dont.
4فارسل ايضا عبيدا آخرين قائلا قولوا للمدعوين هوذا غذائي اعددته. ثيراني ومسمناتي قد ذبحت وكل شيء معد. تعالوا الى العرس.
4Kas a reas adarre mevelien all, en ur lavarout: Lavarit d'ar re a zo bet pedet: Setu, va lein am eus fichet, lazhet em eus va ejened ha va loened lard, pep tra a zo prest, deuit d'an eured.
5ولكنهم تهاونوا ومضوا واحد الى حقله وآخر الى تجارته.
5Met ne rejont van ebet ouzh kement-se, hag ez ejont, unan d'e bark, unan all d'e genwerzh,
6والباقون امسكوا عبيده وشتموهم وقتلوهم.
6ha re all a grogas en e vevelien, o gwallgasas hag o lazhas.
7فلما سمع الملك غضب وارسل جنوده واهلك أولئك القاتلين واحرق مدينتهم.
7Ar roue a yeas droug ennañ, hag o vezañ kaset e soudarded, e lakaas da vervel al lazherien-se, hag e tevas o c'hêr.
8ثم قال لعبيده اما العرس فمستعد واما المدعوون فلم يكونوا مستحقين.
8Neuze e lavaras d'e vevelien: An eured a zo prest, met ar re a oa bet pedet dezhi ne oant ket din anezhi.
9فاذهبوا الى مفارق الطرق وكل من وجدتموه فادعوه الى العرس.
9It eta er c'hroazhentoù, ha galvit d'an eured an holl re a gavot.
10فخرج أولئك العبيد الى الطرق وجمعوا كل الذين وجدوهم اشرارا وصالحين. فامتلأ العرس من المتكئين.
10E vevelien, o vezañ aet dre an hentoù, a zastumas kement a gavjont, mat ha fall, ha sal an eured a voe leuniet gant tud ouzh taol.
11فلما دخل الملك لينظر المتكئين رأى هناك انسانا لم يكن لابسا لباس العرس.
11Ar roue, o vezañ deuet evit gwelout ar re a oa ouzh taol, a welas eno un den n'en devoa ket gwisket un dilhad eured.
12فقال له يا صاحب كيف دخلت الى هنا وليس عليك لباس العرس. فسكت.
12Lavarout a reas dezhañ: Va mignon, penaos out deuet amañ hep kaout un dilhad eured? Eñ a chomas mut.
13حينئذ قال الملك للخدام اربطوا رجليه ويديه وخذوه واطرحوه في الظلمة الخارجية. هناك يكون البكاء وصرير الاسنان.
13Neuze ar roue a lavaras d'ar vevelien: Ereit e zaouarn hag e dreid, ha taolit eñ en deñvalijenn a-ziavaez, e-lec'h ma vo goueladegoù ha grigoñsadegoù-dent.
14لان كثيرين يدعون وقليلين ينتخبون
14Rak kalz a zo galvet, met nebeut a zo dibabet.
15حينئذ ذهب الفريسيون وتشاوروا لكي يصطادوه بكلمة.
15Neuze ar farizianed a yeas d'en em guzuliañ war an doare d'e dapout en e gomzoù.
16فارسلوا اليه تلاميذهم مع الهيرودسيين قائلين يا معلّم نعلم انك صادق وتعلّم طريق الله بالحق ولا تبالي باحد لانك لا تنظر الى وجوه الناس.
16Kas a rejont d'e gavout o diskibien gant an herodianed, da lavarout dezhañ: Mestr, gouzout a reomp penaos out gwirion ha penaos e kelennez hent Doue hervez ar wirionez, hep ober van eus den ebet, rak ne sellez ket ouzh diavaez an dud.
17فقل لنا ماذا تظن. أيجوز ان تعطى جزية لقيصر ام لا.
17Lavar deomp eta petra a soñjez: Ha dleet eo paeañ ar gwir da Gezar, pe n'eo ket?
18فعلم يسوع خبثهم وقال لماذا تجربونني يا مراؤون.
18Met Jezuz, oc'h anavezout o fallentez, a lavaras dezho: Perak e temptit ac'hanon, pilpouzed?
19أروني معاملة الجزية. فقدموا له دينارا.
19Diskouezit din ar moneiz ma vez paeet ar gwir gantañ. Hag e rojont dezhañ un diner.
20فقال لهم لمن هذه الصورة والكتابة.
20Goulenn a reas outo: Eus piv eo ar skeud hag ar skrid-mañ?
21قالوا له لقيصر. فقال لهم اعطوا اذا ما لقيصر لقيصر وما للّه للّه.
21Int a lavaras dezhañ: Eus Kezar. Neuze e lavaras dezho: Roit eta da Gezar ar pezh a zo da Gezar, ha da Zoue ar pezh a zo da Zoue.
22فلما سمعوا تعجبوا وتركوه ومضوا
22Souezhet eus ar pezh a glevjont, e lezjont anezhañ hag ez ejont kuit.
23في ذلك اليوم جاء اليه صدوقيون الذين يقولون ليس قيامة فسألوه
23An hevelep devezh, ar sadukeiz, hag a lavar n'eus ket a adsavidigezh a varv, a zeuas da gavout Jezuz, hag a reas outañ ar goulenn-mañ:
24قائلين يا معلّم قال موسى ان مات احد وليس له اولاد يتزوج اخوه بامرأته ويقم نسلا لاخيه.
24Mestr, Moizez en deus lavaret: Mar marv unan bennak hep bugale, e vreur a zimezo d'e intañvez, evit sevel lignez d'e vreur.
25فكان عندنا سبعة اخوة وتزوج الاول ومات. واذ لم يكن له نسل ترك امرأته لاخيه.
25Bez' e oa en hon touez seizh breur. An hini kentañ a zimezas hag a varvas; hag evel n'en devoa ket a vugale, e lezas e wreg d'e vreur.
26وكذلك الثاني والثالث الى السبعة.
26En hevelep doare e c'hoarvezas gant an eil, an trede, betek ar seizhvet.
27وآخر الكل ماتت المرأة ايضا.
27Ha d'an diwezhañ-holl, ar wreg a varvas ivez.
28ففي القيامة لمن من السبعة تكون زوجة. فانها كانت للجميع.
28Da behini ar seizh-se e vo gwreg, en adsavidigezh a varv? Rak eo bet dezho holl.
29فاجاب يسوع وقال لهم تضلون اذ لا تعرفون الكتب ولا قوة الله.
29Jezuz, a respontas dezho: En dallentez oc'h, dre n'anavezit ket ar Skriturioù, na galloud Doue.
30لانهم في القيامة لا يزوجون ولا يتزوجون بل يكونون كملائكة الله في السماء.
30Rak en adsavidigezh a varv, ar wazed n'o devo ket a wragez, nag ar gwragez a ezhec'h, met bez' e vint evel aeled Doue en neñv.
31واما من جهة قيامة الاموات أفما قرأتم ما قيل لكم من قبل الله القائل
31Met diwar-benn an adsavidigezh a varv, ha n'hoc'h eus ket lennet ar pezh en deus Doue lavaret deoc'h:
32انا اله ابراهيم واله اسحق واله يعقوب. ليس الله اله اموات بل اله احياء.
32Me eo Doue Abraham, Doue Izaak, ha Doue Jakob? Doue n'eo ket Doue ar re varv, met Doue ar re vev.
33فلما سمع الجموع بهتوا من تعليمه
33Ar bobl a selaoue, hag a voe souezhet gant kelennadurezh Jezuz.
34اما الفريسيون فلما سمعوا انه ابكم الصدوقيين اجتمعوا معا.
34Ar farizianed, o vezañ klevet penaos en devoa lakaet da devel ar sadukeiz, en em zastumas,
35وسأله واحد منهم وهو ناموسي ليجربه قائلا
35hag unan anezho, doktor eus al lezenn, a reas ar goulenn-mañ outañ, evit e demptañ:
36يا معلّم اية وصية هي العظمى في الناموس.
36Mestr, pehini eo ar brasañ gourc'hemenn eus al lezenn?
37فقال له يسوع تحب الرب الهك من كل قلبك ومن كل نفسك ومن كل فكرك.
37Jezuz a respontas dezhañ: Karout a ri an Aotrou da Zoue, eus da holl galon, eus da holl ene, hag eus da holl soñj.
38هذه هي الوصية الاولى والعظمى.
38Hennezh eo ar c'hentañ hag ar brasañ eus ar gourc'hemennoù.
39والثانية مثلها. تحب قريبك كنفسك.
39Ha setu an eil a zo heñvel outañ: Karout a ri da nesañ eveldout da-unan.
40بهاتين الوصيتين يتعلق الناموس كله والانبياء
40Eus an daou c'hourc'hemenn-se, e talc'h an holl lezenn hag ar brofeded.
41وفيما كان الفريسيون مجتمعين سألهم يسوع
41Evel ma oa ar farizianed en em zastumet, Jezuz a reas ur goulenn outo,
42قائلا ماذا تظنون في المسيح. ابن من هو. قالوا له ابن داود.
42o lavarout: Petra a soñjit eus ar C'hrist? Da biv eo mab? Int a lavaras dezhañ: Da Zavid.
43قال لهم فكيف يدعوه داود بالروح ربا قائلا
43Jezuz a lavaras dezho: Penaos eta e c'halv David anezhañ, dre ar Spered, e Aotrou, pa lavar:
44قال الرب لربي اجلس عن يميني حتى اضع اعداءك موطئا لقدميك.
44An Aotrou en deus lavaret da'm Aotrou: Azez a-zehou din, betek ma em bo graet eus da enebourien ur skabell dindan da dreid.
45فان كان داود يدعوه ربا فكيف يكون ابنه.
45Mar galv eta David e-unan anezhañ Aotrou, penaos eo-eñ e vab?
46فلم يستطع احد ان يجيبه بكلمة. ومن ذلك اليوم لم يجسر احد ان يسأله بتة
46Ha den ne c'hellas respont ur ger dezhañ. Adalek an deiz-se, hini ne gredas mui ober goulenn ebet outañ.