¹جميع الوصايا التي انا اوصيكم بها اليوم تحفظون لتعملوها لكي تحيوا وتكثروا وتدخلوا وتمتلكوا الارض التي اقسم الرب لآبائكم.

¹تمام این احکامی را که امروز برای تان ابلاغ می کنم به خاطر داشته و از آن به دقت پیروی نمائید تا در آن سرزمینی که خداوند به پدران شما وعده فرمود یک زندگی طولانی و پُر برکتی داشته باشید.

²وتتذكر كل الطريق التي فيها سار بك الرب الهك هذه الاربعين سنة في القفر لكي يذلّك ويجربك ليعرف ما في قلبك أتحفظ وصاياه ام لا.

²آن راه درازی را که خداوند، خدای شما در مدت چهل سال شما را در بیابان راهنمائی کرد، بخاطر داشته باشید که چگونه شما را در سختی ها نگه داشت و آزمایش کرد تا بداند که شما چه عکس العملی نشان می دهید و آیا احکام او را بجا می آورید یا نه.

³فاذلّك واجاعك واطعمك المنّ الذي لم تكن تعرفه ولا عرفه آبائك لكي يعلّمك انه ليس بالخبز وحده يحيا الانسان بل بكل ما يخرج من فم الرب يحيا الانسان.

³او شما را در سختی و گرسنگی قرار داد و بعد شما را با مَنّا، که نه شما و نه پدران تان آن را می شناختید، تغذیه کرد تا به شما بفهماند که زندگی انسان تنها مربوط به خوراک نیست، بلکه به هر کلمه ای که خداوند می فرماید.

⁴ثيابك لم تبلى عليك ورجلك لم تتورّم هذه الاربعين سنة.

⁴در آن مدت چهل سال لباس تان کهنه نشد و پاهای تان را آبله نزد.

⁵فاعلم في قلبك انه كما يؤدب الانسان ابنه قد ادبك الرب الهك.

⁵پس باید بدانید مثلیکه پدر پسر خود را تأدیب می کند، خداوند هم شما را تنبیه می نماید.

⁶واحفظ وصايا الرب الهك لتسلك في طرقه وتتّقيه.

⁶بنابران، احکام خداوند، خدای تان را بجا آورید، طریق او را دنبال کنید و از او بترسید،

⁷لان الرب الهك آت بك الى ارض جيدة ارض انهار من عيون وغمار تنبع في البقاع والجبال.

⁷زیرا خداوند شما را به سرزمین حاصلخیزی می برد که جویهای آب، چشمه ها و دریاها از دره ها و کوههای آن جاری است ـ

⁸ارض حنطة وشعير وكرم وتين ورمان. ارض زيتون زيت وعسل.

⁸سرزمینی که در آن گندم، جو، انگور، درختان انجیر، انار و زیتون، عسل

⁹ارض ليس بالمسكنة تاكل فيها خبزا ولا يعوزك فيها شيء. ارض حجارتها حديد ومن جبالها تحفر نحاسا.

⁹و خوراک به فراوانی یافت می شود و در آنجا به هیچ چیزی محتاج نخواهید بود. درآن سرزمین سنگها، آهن هستند و کوه هایش پُر از معادن مس می باشند.

¹⁰فمتى اكلت وشبعت تبارك الرب الهك لاجل الارض الجيّدة التي اعطاك.

¹⁰در آنجا می خورید و سیر می شوید و خداوند، خدای خود را بخاطر این سرزمین با برکتی که به شما بخشید، شکر می کنید.

¹¹احترز من ان تنسى الرب الهك ولا تحفظ وصاياه واحكامه وفرائضه التي انا اوصيك بها اليوم.

¹¹اما احتیاط کنید که خداوند، خدای خود را از یاد نبرید. احکام، قوانین و فرایض او را که امروز به شما ابلاغ می کنم بجا آورید.

¹²لئلا اذا اكلت وشبعت وبنيت بيوتا جيّدة وسكنت

¹²وقتی بخورید و شکم تان سیر شود و برای سکونت خود خانه های زیبا بسازید

¹³وكثرت بقرك وغنمك وكثرت لك الفضة والذهب وكثر كل ما لك

¹³و هنگامی که رمه، گله، نقره، طلا و دارائی تان افزایش یابد،

¹⁴يرتفع قلبك وتنسى الرب الهك الذي اخرجك من ارض مصر من بيت العبودية.

¹⁴باید مغرور نشوید و خداوند، خدای خود را که شما را از اسارت و غلامی در مصر بیرون آورد، فراموش نکنید.

¹⁵الذي سار بك في القفر العظيم المخوف مكان حيّات محرقة وعقارب وعطش حيث ليس ماء. الذي اخرج لك ماء من صخرة الصوّان

¹⁵او شما را در بیابان بزرگ و وحشتناک و خشک و بی علف که پُر از مارهای سمی و گژدم بود راهنمائی کرد. از دل سنگ خارا به شما آب داد.

¹⁶الذي اطعمك في البرية المنّ الذي لم يعرفه آباؤك لكي يذلّك ويجربك لكي يحسن اليك في آخرتك.

¹⁶در آن بیابان شما را با مَنّا که اجداد تان آن را ندیده بودند تغذیه کرد تا شما را در سختی نگهدارد و بیازماید و در آخر به شما برکت بدهد.

¹⁷ولئلا تقول في قلبك قوتي وقدرة يدي اصطنعت لي هذه الثروة.

¹⁷هیچگاه نگوئید: «من با قوّت نیروی خود این ثروت را به دست آورده ام.»

¹⁸بل اذكر الرب الهك انه هو الذي يعطيك قوة لاصطناع الثروة لكي يفي بعهده الذي اقسم به لآبائك كما في هذا اليوم.

¹⁸خداوند، خدای خود را همیشه بخاطر داشته باشید، زیرا او است که به شما توانائی برای به دست آوردن ثروت عطا می کند تا عهدی را که به پدران تان داده بود وفا نماید.

¹⁹وان نسيت الرب الهك وذهبت وراء آلهة اخرى وعبدتها وسجدت لها أشهد عليكم اليوم انكم تبيدون لا محالة.

¹⁹اما اگر خداوند، خدای تان را فراموش کنید و از خدایان دیگر پیروی کرده آن ها را بپرستید، من به شما اخطار می دهم که هلاکت شما حتمی است.مثل اقوامی دیگر که پیش از شما بودند از بین می روید، زیرا از کلام خداوند، خدای تان اطاعت نکرده اید.

²⁰كالشعوب الذين يبيدهم الرب من امامكم كذلك تبيدون لاجل انكم لم تسمعوا لقول الرب الهكم

²⁰مثل اقوامی دیگر که پیش از شما بودند از بین می روید، زیرا از کلام خداوند، خدای تان اطاعت نکرده اید.