¹الامور التي رآها اشعياء بن آموص من جهة يهوذا واورشليم

¹اینست پیام دیگری که از جانب خداوند در مورد کشور یهودا و شهر اورشلیم به اشعیا، پسر آموص رسید:

²ويكون في آخر الايام ان جبل بيت الرب يكون ثابتا في راس الجبال ويرتفع فوق التلال وتجري اليه كل الامم.

²در روزهای آخر، کوهی که عبادتگاه خداوند بر آن قرار دارد، بلندترین و مافوق همۀ کوههای جهان محسوب می شود و تمام اقوام روی زمین به سوی آن روانه می گردند.

³وتسير شعوب كثيرة ويقولون هلم نصعد الى جبل الرب الى بيت اله يعقوب فيعلّمنا من طرقه ونسلك في سبله لانه من صهيون تخرج الشريعة ومن اورشليم كلمة الرب.

³آن ها می گویند: «بیائید به کوه خداوند، یعنی عبادتگاه خدای یعقوب برویم تا طریق خود را به ما نشان بدهد. ارادۀ او را بدانیم و از آن اطاعت کنیم، زیرا هدایات از سهیون و کلام خداوند از اورشلیم صادر می شود.»

⁴فيقضي بين الامم وينصف لشعوب كثيرين فيطبعون سيوفهم سككا ورماحهم مناجل. لا ترفع امة على امة سيفا ولا يتعلمون الحرب فيما بعد

⁴خداوند به عنوان داور، دشمنی و عداوت را از بین اقوام جهان بر می دارد. مردم از شمشیر خود گاو آهن و از نیزه های خود اره می سازند. اقوام جهان از جنگ با یکدیگر دست می کشند و دیگر برای جنگ آمادگی نمی گیرند.

⁵يا بيت يعقوب هلم فنسلك في نور الرب.

⁵ای نسل یعقوب، بیائید تا از نور خداوند که راه ما را روشن می سازد پیروی کنیم.

⁶فانك رفضت شعبك بيت يعقوب لانهم امتلأوا من المشرق وهم عائفون كالفلسطينيين ويصافحون اولاد الاجانب.

⁶خداوند قوم برگزیدۀ خود، نسل یعقوب را ترک کرده است، زیرا جادوگری مردم شرق و فلسطینی ها در همه جای کشور شان دیده می شود و از رسوم بیگانگان پیروی می کنند.

⁷وامتلأت ارضهم فضة وذهبا ولا نهاية لكنوزهم وامتلأت ارضهم خيلا ولا نهاية لمركباتهم.

⁷سرزمین شان دارای خزانه های پُر از نقره و طلا، اسپها و عراده ها است.

⁸وامتلأت ارضهم اوثانا. يسجدون لعمل ايديهم لما صنعته اصابعهم.

⁸بتهائی را که به دست خود ساخته اند، می پرستند.

⁹وينخفض الانسان وينطرح الرجل فلا تغفر لهم

⁹همگی آن ها را سجده می کنند. بنابران، ای خدا، آن ها را نبخش.

¹⁰ادخل الى الصخرة واختبئ في التراب من امام هيبة الرب ومن بهاء عظمته.

¹⁰مردم از ترس خداوند و از هیبت جلال او در مغاره ها و سوراخهای زمین پنهان می شوند.

¹¹توضع عينا تشامخ الانسان وتخفض رفعة الناس ويسمو الرب وحده في ذلك اليوم

¹¹روزی می رسد که غرور و تکبر انسان از بین رفته و فقط خداوند متعال خواهد بود.

¹²فان لرب الجنود يوما على كل متعظم وعال وعلى كل مرتفع فيوضع

¹²در آن روز خداوند قادر مطلق برضد اشخاص مغرور و خودخواه برخاسته آن ها را خوار و ذلیل می سازد.

¹³وعلى كل ارز لبنان العالي المرتفع وعلى كل بلوط باشان

¹³سروهای بلند لبنان و درختان بلوط باشان را از بین می برد.

¹⁴وعلى كل الجبال العالية وعلى كل التلال المرتفعة

¹⁴کوههای مرتفع و تپه ها،

¹⁵وعلى كل برج عال وعلى كل سور منيع

¹⁵برجهای بلند و حصارهای رفیع را با خاک یکسان می کند.

¹⁶وعلى كل سفن ترشيش وعلى كل الاعلام البهجة.

¹⁶کشتیهای بزرگ ترشیش را غرق می کند و مصنوعات زیبا را می شکند.

¹⁷فيخفض تشامخ الانسان وتوضع رفعة الناس ويسمو الرب وحده في ذلك اليوم.

¹⁷غرور و تکبر انسان محو می گردد و به خود خواهی و بلند پروازی او خاتمه داده می شود. بتها از بین می روند و فقط خداوند، متعال می باشد.

¹⁸وتزول الاوثان بتمامها.

¹⁸وقتی خداوند برخیزد تا زمین را تکان بدهد، مردم از ترس او و هیبت حضور او در غارهای کوه و سوراخهای زمین پنهان می شوند.

¹⁹ويدخلون في مغاير الصخور وفي حفائر التراب من امام هيبة الرب ومن بهاء عظمته عند قيامه ليرعب الارض.

¹⁹مردم در آن روز بتهای طلا و نقرۀ خود را که برای پرستش ساخته بودند، پیش موشها و شب پَره های چرمی می اندازند.

²⁰في ذلك اليوم يطرح الانسان اوثانه الفضية واوثانه الذهبية التي عملوها له للسجود للجرذان والخفافيش

²⁰هنگامی که خداوند برخیزد تا زمین را بلرزاند، مردم از هیبت جلال و جبروت او وحشت می کنند و در سوراخ صخره ها و شگافهای سنگ مخفی می شوند.به انسان فانی اتکاء نکنید، زیرا مثل نَفَسی که می کشد عمر کوتاه دارد و ناچیز است.

²¹ليدخل في نقر الصخور وفي شقوق المعاقل من امام هيبة الرب ومن بهاء عظمته عند قيامه ليرعب الارض.

²¹به انسان فانی اتکاء نکنید، زیرا مثل نَفَسی که می کشد عمر کوتاه دارد و ناچیز است.

²²كفوا عن الانسان الذي في انفه نسمة لانه ماذا يحسب