1هوذا بالعدل يملك ملك ورؤساء بالحق يترأسون.
1زمانی می رسد که یک پادشاه عادل به سلطنت می رسد و حاکمان با انصاف بر مردم حکومت می کنند.
2ويكون انسان كمخبإ من الريح وستارة من السيل كسواقي ماء في مكان يابس كظل صخرة عظيمة في ارض معيية.
2هرکدام آن ها برای مردم پناهگاهی در مقابل باد و طوفان می باشد. آن ها مثل جوی آب در بیابان خشک و مانند سایۀ صخرۀ بزرگی در یک زمین بی آب و علف هستند.
3ولا تحسر عيون الناظرين وآذان السامعين تصغى.
3چشمها و گوشهای شان برای شکایات و حاجات مردم باز می باشند.
4وقلوب المتسرعين تفهم علما وألسنة العييين تبادر الى التكلم فصيحا.
4آن ها دیگر بی حوصله نمی شوند و با زبان فصیح و روان با مردم صحبت می کنند.
5ولا يدعى اللئيم بعد كريما ولا الماكر يقال له نبيل.
5در آن زمان اشخاص پست و خسیس دیگر سخاوتمند و نجیب خوانده نخواهند شد.
6لان اللئيم يتكلم باللؤم وقلبه يعمل اثما ليصنع نفاقا ويتكلم على الرب بافتراء ويفرغ نفس الجائع ويقطع شرب العطشان.
6اما شخص احمق به کارهای بد و احمقانۀ خود ادامه می دهد و برضد خداوند سخنان غلط و کفرآمیز می گوید. به گرسنگان معاونت نمی کند و آب را از تشنگان دریغ می دارد.
7والماكر آلاته رديئة هو يتآمر بالخبائث ليهلك البائسين باقوال الكذب حتى في تكلم المسكين بالحق.
7شخص احمق نادان است و از روی نادانی به کارهای زشت و ناروا دست می زند. با دروغ و حیله موجب بربادی مردم مسکین می شود و حق آن ها را پایمال می کند.
8واما الكريم فبالكرائم يتآمر وهو بالكرائم يقوم
8ولی اشخاص نجیب دارای افکار نیک بوده در نجابت و کرامت پابرجا می باشند.
9ايتها النساء المطمئنات قمن اسمعن صوتي. ايتها البنات الواثقات اصغين لقولي.
9ای زنان و دخترانی که در آسایش و راحت زندگی می کنید به سخنان من گوش بدهید.
10اياما على سنة ترتعدن ايتها الواثقات لانه قد مضى القطاف الاجتناء لا يأتي.
10شما که حالا بدون تشویش بسر می برید، در ظرف یک سال و چند روز پریشان می شوید، زیرا محصول انگور و میوه های دیگر از بین می رود.
11ارتجفن ايتها المطمئنات ارتعدن ايتها الواثقات تجردن وتعرّين وتنطقن على الاحقاء
11ای زنانی که با خیال آرام زندگی می کنید از ترس بلرزید. لباس تان را از تن درآورید، برهنه شوید و جامۀ ماتم بپوشید!
12لاطمات على الثدي من اجل الحقول المشتهاة ومن اجل الكرمة المثمرة.
12برای کشتزارها و تاکهای پُرثمر تان که بزودی آن ها را از دست می دهید، نوحه کنید!
13على ارض شعبي يطلع شوك وحسك حتى في كل بيوت الفرح من المدينة المبتهجة.
13ای زنها، برای خانه های شاد و شهر پُر افتخار تان اشک بریزید، زیرا در زمین حاصلخیز شما خار و خس می روید.
14لان القصر قد هدم. جمهور المدينة قد ترك. الاكمة والبرج صارا مغاير الى الابد مرحا لحمير الوحش مرعى للقطعان.
14قصر سلطنتی متروک و پایتخت پُرجمعیت کشور خالی از مردم می شوند. برجهای دیده بانی خراب شده تپه ها برای همیشه بیشۀ گوره خرها و چراگاه حیوانات می گردند.
15الى ان يسكب علينا روح من العلاء فتصير البرية بستانا ويحسب البستان وعرا
15اما روح خدا یک بار دیگر از آسمان بر ما نازل می شود و آنگاه بیابان به بوستان تبدیل می گردد و کشتزارها محصول فراوان بار می آورند.
16فيسكن في البرية الحق والعدل في البستان يقيم.
16در بیابان انصاف و در بوستان عدالت برقرار می گردد
17ويكون صنع العدل سلاما وعمل العدل سكونا وطمأنينة الى الابد.
17عمل عدالت سلامتی و نتیجۀ آن آرامی و اطمینان همیشگی خواهد بود.
18ويسكن شعبي في مسكن السلام وفي مساكن مطمئنة وفي محلات امينة.
18قوم برگزیدۀ من در کمال آسایش و امنیت در خانه های خود زندگی می کنند.
19وينزل برد بهبوط الوعر والى الحضيض توضع المدينة.
19اما جنگلها بکلی نابود شده شهرها با خاک یکسان می شوند.خوشا بحال شما که آب فراوان برای زراعت و چراگاههای محفوظ و سبز و خرم برای حیوانات تان می داشته باشید.
20طوباكم ايها الزارعون على كل المياه المسرحون ارجل الثور والحمار
20خوشا بحال شما که آب فراوان برای زراعت و چراگاههای محفوظ و سبز و خرم برای حیوانات تان می داشته باشید.