¹فاجاب ايوب وقال

¹ایوب جواب داد:

²اليوم ايضا شكواي تمرد. ضربتي اثقل من تنهدي.

²«من هنوز هم از خدا شکایت دارم و پیش او ناله می کنم، اما با اینهم او از آزار من دست بردار نیست.

³من يعطيني ان اجده فآتي الى كرسيه.

³ای کاش، می دانستم که خدا را در کجا می توانم بیابم تا پیش تخت او می رفتم.

⁴احسن الدعوى امامه واملأ فمي حججا.

⁴دعوای خود را به پیشگاه او عرضه می کردم و دلایل خود را به او می گفتم.

⁵فاعرف الاقوال التي بها يجيبني وافهم ما يقوله لي.

⁵آنگاه می دانستم که به من چه جواب می دهد و چه می گوید.

⁶أبكثرة قوة يخاصمني. كلا. ولكنه كان ينتبه اليّ.

⁶آیا از قدرت و عظمت خود علیه من کار می گیرد؟ نه، یقین دارم که به سخنان من گوش می دهد.

⁷هنالك كان يحاجه المستقيم وكنت انجو الى الابد من قاضيّ.

⁷چون من شخص راستکاری هستم، می توانم با او گفتگو کنم و او که داور من است، برای همیشه تبرئه ام می کند.

⁸هانذا اذهب شرقا فليس هو هناك وغربا فلا اشعر به

⁸اما وقتی به شرق می روم، او آنجا نیست و به جستجوی او به غرب می روم او را نمی یابم.

⁹شمالا حيث عمله فلا انظره. يتعطف الجنوب فلا اراه

⁹آثار دست قدرت او را در شمال و جنوب می بینم، اما خودش دیده نمی شود.

¹⁰لانه يعرف طريقي. اذا جربني اخرج كالذهب.

¹⁰او هر قدمی که بر می دارم، می بیند و وقتیکه مرا آزمایش کند، مثل طلای ناب بیرون می آیم.

¹¹بخطواته استمسكت رجلي حفظت طريقه ولم أحد.

¹¹من وفادارانه طریق او را دنبال نموده و از راه او انحراف نکرده ام.

¹²من وصية شفتيه لم ابرح. اكثر من فريضتي ذخرت كلام فيه.

¹²اوامر او را بجا آورده و کلام او را چون گنجی در دل خود نگهداشته ام.

¹³اما هو فوحده فمن يردّه. ونفسه تشتهي فيفعل.

¹³خدا تغییر نمی پذیرد و هیچ کس نمی تواند او را از اراده اش باز دارد.

¹⁴لانه يتمم المفروض عليّ وكثير مثل هذه عنده.

¹⁴او نقشه ای را که برای من کشیده است، عملی می سازد و این تنها یکی از نقشه های او است.

¹⁵من اجل ذلك ارتاع قدامه. اتأمل فارتعب منه.

¹⁵وقتی به این چیزها می اندیشم، از حضور او وحشت می کنم.

¹⁶لان الله قد اضعف قلبي والقدير روّعني.

¹⁶خدای قادر مطلق جرأت مرا سلب کرده و مرا هراسان ساخته استو با تاریکی ترسناک و ظلمت غلیظ مرا پوشانده است.

¹⁷لاني لم أقطع قبل الظلام ومن وجهي لم يغط الدجى

¹⁷و با تاریکی ترسناک و ظلمت غلیظ مرا پوشانده است.