¹وفي احدى تلك الايام اذ كان يعلّم الشعب في الهيكل ويبشر وقف رؤساء الكهنة والكتبة مع الشيوخ

¹یک روز وقتی عیسی مردم را در عبادتگاه تعلیم می داد و مژدۀ نجات را به ایشان اعلام می کرد سران کاهنان و علمای دین با بزرگان یهود پیش او آمدند

²وكلموه قائلين قل لنا باي سلطان تفعل هذا. او من هو الذي اعطاك هذا السلطان.

²و گفتند: «به ما بگو به چه اختیاری این کار ها را می کنی؟ کی به تو این اختیار را داده است؟»

³فاجاب وقال لهم وانا ايضا اسألكم كلمة واحدة فقولوا لي.

³عیسی به آنها جواب داد: «من هم از شما سؤالی دارم، به من بگویید

⁴معمودية يوحنا من السماء كانت ام من الناس.

⁴آیا تعمید یحیی از جانب خدا بود یا از جانب بشر؟»

⁵فتآمروا فيما بينهم قائلين ان قلنا من السماء يقول فلماذا لم تؤمنوا به.

⁵آن ها بین خود بحث کرده گفتند: «اگر بگوییم از جانب خدا بود، او خواهد گفت: چرا به او ایمان نیاوردید؟

⁶وان قلنا من الناس فجميع الشعب يرجموننا لانهم واثقون بان يوحنا نبي.

⁶و اگر بگوییم: از جانب بشر، همۀ مردم ما را سنگباران خواهند کرد چون یقین دارند که یحیی یک پیامبر بود.»

⁷فاجابوا انهم لا يعلمون من اين.

⁷پس گفتند: «ما نمی دانیم از کجاست.»

⁸فقال لهم يسوع ولا انا اقول لكم باي سلطان افعل هذا

⁸عیسی به ایشان گفت: «من هم به شما نمی گویم که با چه اختیاری این کارها را می کنم.»

⁹وابتدأ يقول للشعب هذا المثل. انسان غرس كرما وسلمه الى كرامين وسافر زمانا طويلا.

⁹عیسی به سخن خود ادامه داد و برای مردم مَثَلی آورده گفت: «مردی تاکستانی احداث کرد و آنرا به باغبانان سپرد و مدت درازی به سفر رفت.

¹⁰وفي الوقت ارسل الى الكرامين عبدا لكي يعطوه من ثمر الكرم. فجلده الكرامون وارسلوه فارغا.

¹⁰در موسم انگور، غلامی را پیش باغبانان فرستاد تا حصۀ خود را از محصول تاکستان بگیرد. اما آن ها غلام را لت و کوب کردند و دست خالی باز گردانیدند.

¹¹فعاد وارسل عبدا آخر. فجلدوا ذلك ايضا واهانوه وارسلوه فارغا.

¹¹صاحب تاکستان غلام دیگری فرستاد، او را هم لت و کوب کرده و با او بد رفتاری کردند و دست خالی برگردانیدند.

¹²ثم عاد فارسل ثالثا. فجرحوا هذا ايضا واخرجوه.

¹²غلام سوم را فرستاد. این یکی را هم زخمی کردند و بیرون انداختند.

¹³فقال صاحب الكرم ماذا افعل. أرسل ابني الحبيب. لعلهم اذا رأوه يهابون.

¹³پس صاحب تاکستان گفت: «چه باید بکنم؟ پسر عزیز خود را می فرستم، شاید حرمت او را نگهدارند.»

¹⁴فلما رآه الكرامون تآمروا فيما بينهم قائلين هذا هو الوارث. هلموا نقتله لكي يصير لنا الميراث.

¹⁴اما باغبانان وقتی او را دیدند با هم بحث کردند و گفتند: «این وارث است، بیایید او را بکشیم تا ملک به خود ما برسد.»

¹⁵فاخرجوه خارج الكرم وقتلوه. فماذا يفعل بهم صاحب الكرم.

¹⁵پس او را از تاکستان بیرون انداختند و کشتند. حالا صاحب تاکستان با آنها چه خواهد کرد؟

¹⁶يأتي ويهلك هؤلاء الكرامين ويعطي الكرم لآخرين. فلما سمعوا قالوا حاشا.

¹⁶او می آید و این باغبانان را می کشد و تاکستان را به دست دیگران می سپارد.» وقتی مردم اینرا شنیدند گفتند: «خدا نکند!»

¹⁷فنظر اليهم وقال اذا ما هو هذا المكتوب الحجر الذي رفضه البناؤون هو قد صار راس الزاوية.

¹⁷اما او طرف شان دیده گفت: «پس معنی این قسمت از کتاب مقدس چیست؟ «آن سنگی که معماران رد کردند به صورت سنگ اصلی بنا در آمده است.»

¹⁸كل من يسقط على ذلك الحجر يترضض. ومن سقط هو عليه يسحقه.

¹⁸هر که بر آن سنگ بیفتد پارچه پارچه خواهد شد و اگر آن سنگ بر کسی بیفتد او را کاملاً نرم خواهد کرد.»

¹⁹فطلب رؤساء الكهنة والكتبة ان يلقوا الايادي عليه في تلك الساعة ولكنهم خافوا الشعب. لانهم عرفوا انه قال هذا المثل عليهم

¹⁹علمای یهود و سران کاهنان می خواستند در همان لحظه او را بگیرند، چون پی بردند که مقصد آن مَثَل خود آن ها است اما از مردم ترسیدند.

²⁰فراقبوه وارسلوا جواسيس يتراءون انهم ابرار لكي يمسكوه بكلمة حتى يسلموه الى حكم الوالي وسلطانه.

²⁰پس به دنبال فرصت می گشتند و مأموران مخفی که خود را دیندار نشان می دادند پیش او فرستادند تا حرفی از دهان او بگیرند و آنرا دست آویزی برای تسلیم او به حَکَم و حوزۀ اختیارات والی رومی قرار دهند.

²¹فسألوه قائلين يا معلّم نعلم انك بالاستقامة تتكلم وتعلّم ولا تقبل الوجوه بل بالحق تعلّم طريق الله.

²¹پس از او پرسیدند: «ای استاد، ما می دانیم آنچه تو می گویی و تعلیم می دهی درست و بجاست. تو در مورد هیچ کس فرق نمی گذاری بلکه با راستی و درستی راه خدا را تعلیم می دهی.

²²أيجوز لنا ان نعطي جزية لقيصر ام لا.

²²آیا ما اجازه داریم که به امپراطور روم مالیه بدهیم یا نه؟»

²³فشعر بمكرهم وقال لهم لماذا تجربونني.

²³عیسی به نیرنگ آنها پی برد و فرمود:

²⁴أروني دينارا. لمن الصورة والكتابة. فاجابوا وقالوا لقيصر.

²⁴«یک سکۀ نقره به من نشان بدهید. نقش و عنوان چه کسی روی آن است؟» جواب دادند: «امپراطور.»

²⁵فقال لهم اعطوا اذا ما لقيصر لقيصر وما للّه للّه.

²⁵عیسی فرمود: «پس آنچه از امپراطور است به امپراطور و آنچه از خدا است به خدا بدهید.»

²⁶فلم يقدروا ان يمسكوه بكلمة قدام الشعب. وتعجبوا من جوابه وسكتوا

²⁶به این ترتیب کوشش آنها برای به دست آوردن دلیلی به مقابل او در برابر مردم بی اثر ماند و در حالی که از جواب او حیرت کرده بودند خاموش ماندند.

²⁷وحضر قوم من الصدوقيين الذين يقاومون امر القيامة وسألوه

²⁷بعد چند نفر از پیروان فرقۀ صدوقی که منکر رستاخیز پس از مرگ بودند پیش آمدند و از او پرسیدند:

²⁸قائلين يا معلّم كتب لنا موسى ان مات لاحد اخ وله امرأة ومات بغير ولد يأخذ اخوه المرأة ويقيم نسلا لاخيه.

²⁸«ای استاد، موسی این امر را برای ما نوشت: چنانچه مردی زنی بگیرد ولی بدون اولاد بمیرد برادرش مجبور است آن زن را بگیرد تا برای برادر خود فرزندانی بیاورد.

²⁹فكان سبعة اخوة. واخذ الاول امرأة ومات بغير ولد.

²⁹حالا هفت برادر بودند، اولی زنی گرفت و بدون فرزند مُرد.

³⁰فأخذ الثاني المرأة ومات بغير ولد.

³⁰بعد دومی او را گرفت

³¹ثم اخذها الثالث وهكذا السبعة. ولم يتركوا ولدا وماتوا.

³¹و سپس سومی و همین طور هر هفت نفر مردند و هیچ اولادی به جا نگذاشتند.

³²وآخر الكل ماتت المرأة ايضا.

³²بعد از همه آن زن هم مُرد.

³³ففي القيامة لمن منهم تكون زوجة. لانها كانت زوجة للسبعة.

³³پس در روز رستاخیز، او زن کدام یک باشد؟ چون هر هفت نفر با او ازدواج کردند.»

³⁴فاجاب وقال لهم يسوع ابناء هذا الدهر يزوجون ويزوجون.

³⁴عیسی به ایشان فرمود: «زنان و مردان این جهان ازدواج می کنند،

³⁵ولكن الذين حسبوا اهلا للحصول على ذلك الدهر والقيامة من الاموات لا يزوجون ولا يزوجون.

³⁵اما کسانی که شایسته رسیدن به جهان آینده و رستاخیز از مردگان بشوند، زن نمی گیرند و شوهر نمی کنند،

³⁶اذ لا يستطيعون ان يموتوا ايضا لانهم مثل الملائكة وهم ابناء الله اذ هم ابناء القيامة.

³⁶زیرا آن ها مانند فرشتگان هستند. دیگر مرگ برای آنها محال است و چون در رستاخیز شرکت دارند فرزندان خدا هستند.

³⁷واما ان الموتى يقومون فقد دل عليه موسى ايضا في امر العليقة كما يقول. الرب اله ابراهيم واله اسحق واله يعقوب.

³⁷این مطلب که مردگان بار دیگر زنده می شوند مطلبی است که خود موسی در داستان بوتۀ سوزان، آنجا که خداوند را خدای ابراهیم، خدای اسحاق و خدای یعقوب، خطاب می کند نشان داده است.

³⁸وليس هو اله اموات بل اله احياء لان الجميع عنده احياء.

³⁸خدا، خدای مردگان نیست بلکه خدای زندگان است چون پیش او همه زنده اند.»

³⁹فاجاب قوما من الكتبة وقالوا يا معلّم حسنا قلت.

³⁹در این مورد بعضی از علما گفتند: «ای استاد، عالی جواب دادی.»

⁴⁰ولم يتجاسروا ايضا ان يسألوه عن شيء

⁴⁰و پس از آن دیگر جرأت نکردند که از او چیزی بپرسند.

⁴¹وقال لهم كيف يقولون ان المسيح ابن داود.

⁴¹عیسی به ایشان فرمود: «چطور می توان گفت که مسیح پسر داود است؟

⁴²وداود نفسه يقول في كتاب المزامير قال الرب لربي اجلس عن يميني

⁴²چون خود داود در کتاب زبور می گوید: «خداوند به خداوند من فرمود: در دست راست من بنشین

⁴³حتى اضع اعداءك موطئا لقدميك.

⁴³تا دشمنانت را زیر پای تو اندازم.»

⁴⁴فاذا داود يدعوه ربا فكيف يكون ابنه

⁴⁴باری، داود او را «خداوند» خطاب می کند، پس چطور او می تواند پسر داود باشد؟»

⁴⁵وفيما كان جميع الشعب يسمعون قال لتلاميذه

⁴⁵عیسی در حضور همه مردم به شاگردان فرمود:

⁴⁶احذروا من الكتبة الذين يرغبون المشي بالطيالسة ويحبون التحيات في الاسواق والمجالس الاولى في المجامع والمتكآت الأولى في الولائم.

⁴⁶«از علما که دوست دارند با چپن های دراز بیایند و بروند و علاقۀ شدیدی به سلام های احترام آمیز در بازار ها و بهترین جا ها در کنیسه ها و دعوت ها نشان می دهند احتیاط کنید.آنها مال بیوه زنان را می خورند حال آنکه محض خودنمایی دعای خود را طول می دهند. آن ها شدیدترین جزا ها را خواهند دید.»

⁴⁷الذين يأكلون بيوت الارامل ولعلة يطيلون الصلوات. هؤلاء يأخذون دينونة اعظم

⁴⁷آنها مال بیوه زنان را می خورند حال آنکه محض خودنمایی دعای خود را طول می دهند. آن ها شدیدترین جزا ها را خواهند دید.»