1احمدوا الرب ادعوا باسمه. عرفوا بين الامم باعماله.
1خداوند را شکر کنید و نام او را بخوانید. اعمال او را به ملتها اعلام نمائید.
2غنوا له رنموا له. انشدوا بكل عجائبه.
2برای او سرود بسرائید و او را ستایش کنید. از همه کارهای شگفت انگیز او خبر بدهید.
3افتخروا باسمه القدوس. لتفرح قلوب الذين يلتمسون الرب
3در نام مقدس او فخر کنید و دل مشتاقان خداوند شادمان باشد.
4اطلبوا الرب وقدرته. التمسوا وجهه دائما.
4خداوند و قوّت او را بطلبید و روی او را پیوسته بجوئید.
5اذكروا عجائبه التي صنع. آياته واحكام فيه
5معجزاتی را که او انجام داده است به یاد آورید، همچنان نشانه های شگفت انگیز و داوری های دهان او را.
6يا ذرية ابراهيم عبده يا بني يعقوب مختاريه.
6ای نسل بندۀ او ابراهیم و ای اولادۀ یعقوب، برگزیدۀ او.
7هو الرب الهنا في كل الارض احكامه.
7خداوند، خدای ماست! داوری های او در تمامی جهان است.
8ذكر الى الدهر عهده كلاما اوصى به الى الف دور
8عهد خود را یاد می دارد تا به ابد و کلامی را که بر هزاران پشت فرموده است،
9الذي عاهد به ابراهيم وقسمه لاسحق
9آن عهدی را که با ابراهیم بسته و وعده ای را که برای اسحاق داده است.
10فثبته ليعقوب فريضة ولاسرائيل عهدا ابديا
10آنرا برای یعقوب به عنوان فریضه ای استوار ساخت و برای اسرائیل عهد جاودانی.
11قائلا لك اعطي ارض كنعان حبل ميراثكم.
11او گفت که سرزمین کنعان را به تو می دهم تا ملکیت شما گردد.
12اذ كانوا عددا يحصى قليلين وغرباء فيها.
12هنگامیکه تعداد شان محدود و کم بود و در آنجا مثل بیگانگان بسر می بردند
13ذهبوا من امة الى امة من مملكة الى شعب آخر.
13و از یک ملت به ملت دیگر و از یک مملکت به قوم دیگر می رفتند،
14فلم يدع انسانا يظلمهم. بل وبخ ملوكا من اجلهم.
14او نگذاشت که کسی بر ایشان ظلم کند و حتی پادشاهان را به خاطر ایشان توبیخ نمود.
15قائلا لا تمسوا مسحائي ولا تسيئوا الى انبيائي.
15او فرمود: «بر مَسح شدگان من دست نزنید و به انبیای من ضرر نرسانید.»
16دعا بالجوع على الارض كسر قوام الخبز كله.
16پس قحطی را در آن زمین آورد و مایۀ زیست و نان آن ها را از بین برد.
17ارسل امامهم رجلا. بيع يوسف عبدا.
17او مردی را پیشتر از آن ها فرستاد، یعنی یوسف که به عنوان غلام فروخته شد.
18آذوا بالقيد رجليه. في الحديد دخلت نفسه
18پاهای یوسف را به زنجیر بستند و به گردن وی حلقۀ آهنی انداختند،
19الى وقت مجيء كلمته. قول الرب امتحنه.
19تا وقتیکه پیشگویی اش به وقوع پیوست و کلام خداوند او را از آزمایش گذشتانده و تصدیق فرمود.
20ارسل الملك فحله. ارسل سلطان الشعب فاطلقه.
20آنگاه پادشاه او را از بند رهایی بخشید و سلطان قوم ها او را از زندان آزاد کرد.
21اقامه سيدا على بيته ومسلطا على كل ملكه
21او را بر خانۀ خود ناظر مقرر کرد و اختیار تمام دارائی خود را به وی سپرد،
22ليأسر رؤساءه حسب ارادته ويعلم مشايخه حكمة.
22تا به ارادۀ خود بر بزرگان فرعون سروری کند و مشایخ او را حکمت آموزد.
23فجاء اسرائيل الى مصر ويعقوب تغرب في ارض حام
23سپس اسرائیل به مصر درآمدند و یعقوب در زمین حام غربت پذیرفت.
24جعل شعبه مثمرا جدا واعزه على اعدائه
24خداوند قوم برگزیدۀ خود را بی نهایت بارور و زیاد گردانید و آن ها را قویتر از دشمنان شان ساخت.
25حول قلوبهم ليبغضوا شعبه ليحتالوا على عبيده.
25لیکن دل مردم مصر را برگردانید تا بر قوم برگزیدۀ او کینه ورزند و با بندگان او با حیله رفتار نمایند.
26ارسل موسى عبده وهرون الذي اختاره.
26بعد بندۀ خود موسی و هارون را که برگزیده بود، فرستاد.
27اقاما بينهم كلام آياته وعجائب في ارض حام.
27آن ها نشانه های شگفت انگیز او را در میان مصریان انجام دادند و معجزات او را در سرزمین حام.
28ارسل ظلمة فاظلمت ولم يعصوا كلامه.
28ظلمت را فرستاد که تاریکی شد و ایشان نتوانستند که به کلام او مخالفت ورزند.
29حول مياههم الى دم وقتل اسماكهم.
29آب های آن ها را به خون تبدیل کرد و تمام ماهی های شان مُردند.
30افاضت ارضهم ضفادع. حتى في مخادع ملوكهم.
30بعد بقه ها به آن کشور هجوم آوردند و حتی قصر سلطنتی هم پُر از بقه شد.
31أمر فجاء الذبان والبعوض في كل تخومهم.
31به امر خداوند انواع مگس ها و پشه ها در سراسر آن کشور پیدا شدند.
32جعل امطارهم بردا ونارا ملتهبة في ارضهم.
32به جای باران، ژاله و شعله های آتش را به کشور شان فرستاد.
33ضرب كرومهم وتينهم وكسر كل اشجار تخومهم.
33تاک ها و انجیرهای شان را زد و درختان آن محل را شکست.
34امر فجاء الجراد وغوغاء بلا عدد
34به فرمان او خیل ملخ و کرمهای بی شمار پیدا شدند
35فأكل كل عشب في بلادهم. وأكل اثمار ارضهم.
35و همه نباتات و میوه های آنجا را خوردند.
36قتل كل بكر في ارضهم. اوائل كل قوتهم.
36تمامی نخست زادگان را در زمین ایشان زد، که اولباری های قوّت شان به شمار می رفت.
37فاخرجهم بفضة وذهب ولم يكن في اسباطهم عاثر.
37آنگاه قوم اسرائیل را که همگی سالم و نیرومند بودند، با نقره و طلا از مصر خارج کرد.
38فرحت مصر بخروجهم لان رعبهم سقط عليهم
38مصر از بیرون رفتن ایشان شاد بود، زیرا خوف ایشان بر مردم مصر قرار گرفته بود.
39بسط سحابا سجفا ونارا لتضيء الليل.
39ابری را برای شان مثل سایبان گسترانید و آتشی که در شب روشنایی دهد.
40سألوا فاتاهم بالسلوى وخبز السماء اشبعهم.
40وقتی از او درخواست کردند، پرندۀ سَلوی «بودنه» را فرستاد و ایشان را از نان آسمان سیر گردانید.
41شق الصخرة فانفجرت المياه. جرت في اليابسة نهرا.
41صخره را بشگافت و آب جاری شد و در جاهای خشک مثل نهر روان گردید.
42لانه ذكر كلمة قدسه مع ابراهيم عبده
42زیرا کلام مقدس خود را به یاد آورد و بندۀ خویش ابراهیم را.
43فاخرج شعبه بابتهاج ومختاريه بترنم.
43او قوم برگزیدۀ خود را با خوشی و سرود شادمانی بیرون آورد
44واعطاهم اراضي الامم. وتعب الشعوب ورثوه.
44و سرزمین اقوام دیگر را به آن ها داد و حاصل زحمت آن ها را به قوم برگزیدۀ خود بخشید.تا آنکه فرایض او را نگاه دارند و احکام او را بجا آورند.
هَلّلِویاه، سپاس به خداوند!
45لكي يحفظوا فرائضه ويطيعوا شرائعه. هللويا
45تا آنکه فرایض او را نگاه دارند و احکام او را بجا آورند.
هَلّلِویاه، سپاس به خداوند!