¹ترنيمة المصاعد‎. ‎اليك رفعت عينيّ يا ساكنا في السموات‎.

¹چشمان خود را بسوی تو که بر تخت خود در آسمان ها نشسته ای، بر می افرازم!

²‎هوذا كما ان عيون العبيد نحو ايادي ساداتهم كما ان عيني الجارية نحو يد سيدتها هكذا عيوننا نحو الرب الهنا حتى يترأف علينا‎.

²اینک مثل چشمان غلامان بسوی آقایان خود، و مثل چشمان کنیزی بسوی خانم خانۀ خویش، همچنان چشمان ما بسوی خداوند، خدای ماست تا بر ما رحم فرماید.

³‎ارحمنا يا رب ارحمنا لاننا كثيرا ما امتلأنا هوانا‎.

³ای خداوند، بر ما رحم فرما، بر ما رحم کن زیرا که بسیار خوار و ذلیل شده ایم.از توهین کسانی که خود در راحتی و آسایش هستند و از تحقیر کردن مغروران جان ما به لب رسیده است.

⁴‎كثيرا ما شبعت انفسنا من هزء المستريحين واهانة المستكبرين

⁴از توهین کسانی که خود در راحتی و آسایش هستند و از تحقیر کردن مغروران جان ما به لب رسیده است.