¹ثم ارجعني الى طريق باب المقدس الخارجي المتجه للمشرق وهو مغلق.

¹וישב אתי דרך שער המקדש החיצון הפנה קדים והוא סגור׃

²فقال لي الرب هذا الباب يكون مغلقا لا يفتح ولا يدخل منه انسان لان الرب اله اسرائيل دخل منه فيكون مغلقا.

²ויאמר אלי יהוה השער הזה סגור יהיה לא יפתח ואיש לא יבא בו כי יהוה אלהי ישראל בא בו והיה סגור׃

³الرئيس الرئيس هو يجلس فيه لياكل خبزا امام الرب. من طريق رواق الباب يدخل ومن طريقه يخرج.

³את הנשיא נשיא הוא ישב בו לאכול לחם לפני יהוה מדרך אלם השער יבוא ומדרכו יצא׃

⁴ثم اتى بي في طريق باب الشمال الى قدام البيت. فنظرت واذا بمجد الرب قد ملأ بيت الرب. فخررت على وجهي.

⁴ויביאני דרך שער הצפון אל פני הבית וארא והנה מלא כבוד יהוה את בית יהוה ואפל אל פני׃

⁵فقال لي الرب يا ابن آدم اجعل قلبك وانظر بعينيك واسمع باذنيك كل ما اقوله لك عن كل فرائض بيت الرب وعن كل سننه واجعل قلبك على مدخل البيت مع كل مخارج المقدس.

⁵ויאמר אלי יהוה בן אדם שים לבך וראה בעיניך ובאזניך שמע את כל אשר אני מדבר אתך לכל חקות בית יהוה ולכל תורתו ושמת לבך למבוא הבית בכל מוצאי המקדש׃

⁶وقل للمتمردين لبيت اسرائيل هكذا قال السيد الرب. يكفيكم كل رجاساتكم يا بيت اسرائيل

⁶ואמרת אל מרי אל בית ישראל כה אמר אדני יהוה רב לכם מכל תועבותיכם בית ישראל׃

⁷بادخالكم ابناء الغريب الغلف القلوب الغلف اللحم ليكونوا في مقدسي فينجسوا بيتي بتقريبكم خبزي الشحم والدم. فنقضوا عهدي فوق كل رجاساتكم.

⁷בהביאכם בני נכר ערלי לב וערלי בשר להיות במקדשי לחללו את ביתי בהקריבכם את לחמי חלב ודם ויפרו את בריתי אל כל תועבותיכם׃

⁸ولم تحرسوا حراسة اقداسي بل اقمتم حرّاسا يحرسون عنكم في مقدسي

⁸ולא שמרתם משמרת קדשי ותשימון לשמרי משמרתי במקדשי לכם׃

⁹هكذا قال السيد الرب. ابن الغريب اغلف القلب واغلف اللحم لا يدخل مقدسي من كل ابن غريب الذي في وسط بني اسرائيل.

⁹כה אמר אדני יהוה כל בן נכר ערל לב וערל בשר לא יבוא אל מקדשי לכל בן נכר אשר בתוך בני ישראל׃

¹⁰بل اللاويون الذين ابتعدوا عني حين ضل اسرائيل فضلّوا عني وراء اصنامهم يحملون اثمهم.

¹⁰כי אם הלוים אשר רחקו מעלי בתעות ישראל אשר תעו מעלי אחרי גלוליהם ונשאו עונם׃

¹¹ويكونون خداما في مقدسي حراس ابواب البيت وخدام البيت. هم يذبحون المحرقة والذبيحة للشعب وهم يقفون امامهم ليخدموهم.

¹¹והיו במקדשי משרתים פקדות אל שערי הבית ומשרתים את הבית המה ישחטו את העלה ואת הזבח לעם והמה יעמדו לפניהם לשרתם׃

¹²لانهم خدموهم امام اصنامهم وكانوا معثرة اثم لبيت اسرائيل. لذلك رفعت يدي عليهم يقول السيد الرب فيحملون اثمهم.

¹²יען אשר ישרתו אותם לפני גלוליהם והיו לבית ישראל למכשול עון על כן נשאתי ידי עליהם נאם אדני יהוה ונשאו עונם׃

¹³ولا يتقربون اليّ ليكهنوا لي ولا للاقتراب الى شيء من اقداسي الى قدس الاقداس بل يحملون خزيهم ورجاساتهم التي فعلوها.

¹³ולא יגשו אלי לכהן לי ולגשת על כל קדשי אל קדשי הקדשים ונשאו כלמתם ותועבותם אשר עשו׃

¹⁴واجعلهم حارسي حراسة البيت لكل خدمة لكل ما يعمل فيه

¹⁴ונתתי אותם שמרי משמרת הבית לכל עבדתו ולכל אשר יעשה בו׃

¹⁵اما الكهنة اللاويون ابناء صادوق الذين حرسوا حراسة مقدسي حين ضل عني بنو اسرائيل فهم يتقدمون اليّ ليخدموني ويقفون امامي ليقربوا لي الشحم والدم يقول السيد الرب.

¹⁵והכהנים הלוים בני צדוק אשר שמרו את משמרת מקדשי בתעות בני ישראל מעלי המה יקרבו אלי לשרתני ועמדו לפני להקריב לי חלב ודם נאם אדני יהוה׃

¹⁶هم يدخلون مقدسي ويتقدمون الى مائدتي ليخدموني ويحرسوا حراستي.

¹⁶המה יבאו אל מקדשי והמה יקרבו אל שלחני לשרתני ושמרו את משמרתי׃

¹⁷ويكون عند دخولهم ابواب الدار الداخلية انهم يلبسون ثيابا من كتان ولا يأتي عليهم صوف عند خدمتهم في ابواب الدار الداخلية ومن داخل.

¹⁷והיה בבואם אל שערי החצר הפנימית בגדי פשתים ילבשו ולא יעלה עליהם צמר בשרתם בשערי החצר הפנימית וביתה׃

¹⁸ولتكن عصائب من كتان على رؤوسهم ولتكن سراويل من كتان على احقائهم. لا يتنطقون بما يعرّق.

¹⁸פארי פשתים יהיו על ראשם ומכנסי פשתים יהיו על מתניהם לא יחגרו ביזע׃

¹⁹وعند خروجهم الى الدار الخارجية الى الشعب الى الدار الخارجية يخلعون ثيابهم التي خدموا بها ويضعونها في مخادع القدس ثم يلبسون ثيابا اخرى ولا يقدسون الشعب بثيابهم.

¹⁹ובצאתם אל החצר החיצונה אל החצר החיצונה אל העם יפשטו את בגדיהם אשר המה משרתם בם והניחו אותם בלשכת הקדש ולבשו בגדים אחרים ולא יקדשו את העם בבגדיהם׃

²⁰ولا يحلقون رؤوسهم ولا يربّون خصلا بل يجزّون شعر رؤوسهم جزّا.

²⁰וראשם לא יגלחו ופרע לא ישלחו כסום יכסמו את ראשיהם׃

²¹ولا يشرب كاهن خمرا عند دخوله الى الدار الداخلية.

²¹ויין לא ישתו כל כהן בבואם אל החצר הפנימית׃

²²ولا يأخذون ارملة ولا مطلّقة زوجة بل يتخذون عذارى من نسل بيت اسرائيل او ارملة التي كانت ارملة كاهن.

²²ואלמנה וגרושה לא יקחו להם לנשים כי אם בתולת מזרע בית ישראל והאלמנה אשר תהיה אלמנה מכהן יקחו׃

²³ويرون شعبي التمييز بين المقدس والمحلّل ويعلمونهم التمييز بين النجس والطاهر.

²³ואת עמי יורו בין קדש לחל ובין טמא לטהור יודעם׃

²⁴وفي الخصام هم يقفون للحكم ويحكمون حسب احكامي ويحفظون شرائعي وفرائضي في كل مواسمي ويقدسون سبوتي.

²⁴ועל ריב המה יעמדו לשפט במשפטי ושפטהו ואת תורתי ואת חקתי בכל מועדי ישמרו ואת שבתותי יקדשו׃

²⁵ولا يدنوا من انسان ميت فيتنجسوا. اما لأب او ام او ابن او ابنة او اخ او اخت لم تكن لرجل يتنجسون.

²⁵ואל מת אדם לא יבוא לטמאה כי אם לאב ולאם ולבן ולבת לאח ולאחות אשר לא היתה לאיש יטמאו׃

²⁶وبعد تطهيره يحسبون له سبعة ايام.

²⁶ואחרי טהרתו שבעת ימים יספרו לו׃

²⁷وفي يوم دخوله الى القدس الى الدار الداخلية ليخدم في القدس يقرّب ذبيحته عن الخطية يقول السيد الرب.

²⁷וביום באו אל הקדש אל החצר הפנימית לשרת בקדש יקריב חטאתו נאם אדני יהוה׃

²⁸ويكون لهم ميراثا. انا ميراثهم ولا تعطونهم ملكا في اسرائيل. انا ملكهم.

²⁸והיתה להם לנחלה אני נחלתם ואחזה לא תתנו להם בישראל אני אחזתם׃

²⁹يأكلون التقدمة وذبيحة الخطية وذبيحة الاثم وكل محرّم في اسرائيل يكون لهم.

²⁹המנחה והחטאת והאשם המה יאכלום וכל חרם בישראל להם יהיה׃

³⁰واوائل كل الباكورات جميعها وكل رفيعة من كل رفائعكم تكون للكهنة. وتعطون الكاهن اوائل عجينكم لتحل البركة على بيتك.

³⁰וראשית כל בכורי כל וכל תרומת כל מכל תרומותיכם לכהנים יהיה וראשית ערסותיכם תתנו לכהן להניח ברכה אל ביתך׃

³¹لا يأكل الكاهن من ميتة ولا من فريسة طيرا كانت او بهيمة

³¹כל נבלה וטרפה מן העוף ומן הבהמה לא יאכלו הכהנים׃