¹لما كان اسرائيل غلاما احببته ومن مصر دعوت ابني.

¹כי נער ישראל ואהבהו וממצרים קראתי לבני׃

²كل ما دعوهم ذهبوا من امامهم يذبحون للبعليم ويبخّرون للتماثيل المنحوتة.

²קראו להם כן הלכו מפניהם לבעלים יזבחו ולפסלים יקטרון׃

³وانا درّجت افرايم ممسكا اياهم باذرعهم فلم يعرفوا اني شفيتهم.

³ואנכי תרגלתי לאפרים קחם על זרועתיו ולא ידעו כי רפאתים׃

⁴كنت اجذبهم بحبال البشر بربط المحبة وكنت لهم كمن يرفع النير عن اعناقهم ومددت اليه مطعما اياه

⁴בחבלי אדם אמשכם בעבתות אהבה ואהיה להם כמרימי על על לחיהם ואט אליו אוכיל׃

⁵لا يرجع الى ارض مصر بل اشور هو ملكه. لانهم أبوا ان يرجعوا

⁵לא ישוב אל ארץ מצרים ואשור הוא מלכו כי מאנו לשוב׃

⁶يثور السيف في مدنهم ويتلف عصيّها وياكلهم من اجل آرائهم.

⁶וחלה חרב בעריו וכלתה בדיו ואכלה ממעצותיהם׃

⁷وشعبي جانحون الى الارتداد عني فيدعونهم الى العلي ولا احد يرفعه.

⁷ועמי תלואים למשובתי ואל על יקראהו יחד לא ירומם׃

⁸كيف اجعلك يا افرايم. اصيّرك يا اسرائيل. كيف اجعلك كأدمة. اصنعك كصبوييم. قد انقلب عليّ قلبي. اضطرمت مراحمي جميعا.

⁸איך אתנך אפרים אמגנך ישראל איך אתנך כאדמה אשימך כצבאים נהפך עלי לבי יחד נכמרו נחומי׃

⁹لا اجري حمو غضبي لا اعود اخرب افرايم لاني الله لا انسان القدوس في وسطك فلا آتي بسخط

⁹לא אעשה חרון אפי לא אשוב לשחת אפרים כי אל אנכי ולא איש בקרבך קדוש ולא אבוא בעיר׃

¹⁰وراء الرب يمشون. كاسد يزمجر. فانه يزمجر فيسرع البنون من البحر.

¹⁰אחרי יהוה ילכו כאריה ישאג כי הוא ישאג ויחרדו בנים מים׃

¹¹يسرعون كعصفور من مصر وكحمامة من ارض اشور فأسكنهم في بيوتهم يقول الرب.

¹¹יחרדו כצפור ממצרים וכיונה מארץ אשור והושבתים על בתיהם נאם יהוה׃

¹²قد احاط بي افرايم بالكذب وبيت اسرائيل بالمكر ولم يزل يهوذا شاردا عن الله وعن القدوس الامين

¹²סבבני בכחש אפרים ובמרמה בית ישראל ויהודה עד רד עם אל ועם קדושים נאמן׃