¹لما تكلم افرايم برعدة ترفّع في اسرائيل. ولما اثم ببعل مات.

¹כדבר אפרים רתת נשא הוא בישראל ויאשם בבעל וימת׃

²والآن يزدادون خطية ويصنعون لانفسهم تماثيل مسبوكة من فضتهم اصناما بحذاقتهم كلها عمل الصناع. عنها هم يقولون ذابحو الناس يقبّلون العجول.

²ועתה יוספו לחטא ויעשו להם מסכה מכספם כתבונם עצבים מעשה חרשים כלה להם הם אמרים זבחי אדם עגלים ישקון׃

³لذلك يكونون كسحاب الصبح وكالندى الماضي باكرا. كعصافة تخطف من البيدر وكدخان من الكوّة

³לכן יהיו כענן בקר וכטל משכים הלך כמץ יסער מגרן וכעשן מארבה׃

⁴وانا الرب الهك من ارض مصر. والها سواي لست تعرف ولا مخلّص غيري.

⁴ואנכי יהוה אלהיך מארץ מצרים ואלהים זולתי לא תדע ומושיע אין בלתי׃

⁵انا عرفتك في البرية في ارض العطش.

⁵אני ידעתיך במדבר בארץ תלאבות׃

⁶لما رعوا شبعوا. شبعوا وارتفعت قلوبهم لذلك نسوني

⁶כמרעיתם וישבעו שבעו וירם לבם על כן שכחוני׃

⁷فاكون لهم كاسد. ارصد على الطريق كنمر.

⁷ואהי להם כמו שחל כנמר על דרך אשור׃

⁸اصدمهم كدبة مثكل واشق شغاف قلبهم وآكلهم هناك كلبوة يمزقهم وحش البرية

⁸אפגשם כדב שכול ואקרע סגור לבם ואכלם שם כלביא חית השדה תבקעם׃

⁹هلاكك يا اسرائيل أنّك عليّ على عونك.

⁹שחתך ישראל כי בי בעזרך׃

¹⁰فاين هو ملكك حتى يخلصك في جميع مدنك وقضاتك حيث قلت اعطني ملكا ورؤساء.

¹⁰אהי מלכך אפוא ויושיעך בכל עריך ושפטיך אשר אמרת תנה לי מלך ושרים׃

¹¹انا اعطيتك ملكا بغضبي واخذته بسخطي

¹¹אתן לך מלך באפי ואקח בעברתי׃

¹²اثم افرايم مصرور. خطيته مكنوزة.

¹²צרור עון אפרים צפונה חטאתו׃

¹³مخاض الوالدة يأتي عليه. هو ابن غير حكيم اذ لم يقف في الوقت في مولد البنين

¹³חבלי יולדה יבאו לו הוא בן לא חכם כי עת לא יעמד במשבר בנים׃

¹⁴من يد الهاوية افديهم من الموت اخلصهم. اين اوباؤك يا موت اين شوكتك يا هاوية. تختفي الندامة عن عينيّ

¹⁴מיד שאול אפדם ממות אגאלם אהי דבריך מות אהי קטבך שאול נחם יסתר מעיני׃

¹⁵وان كان مثمرا بين اخوة تاتي ريح شرقية ريح الرب طالعة من القفر فتجف عينه وييبس ينبوعه. هي تنهب كنز كل متاع شهي.

¹⁵כי הוא בין אחים יפריא יבוא קדים רוח יהוה ממדבר עלה ויבוש מקורו ויחרב מעינו הוא ישסה אוצר כל כלי חמדה׃

¹⁶تجازى السامرة لانها قد تمردت على الهها. بالسيف يسقطون. تحطم اطفالهم والحوامل تشقّ

¹⁶תאשם שמרון כי מרתה באלהיה בחרב יפלו עלליהם ירטשו והריותיו יבקעו׃