¹قولوا لاخواتكم عمّي ولاخوتكم رحامة.

¹אמרו לאחיכם עמי ולאחותיכם רחמה׃

²حاكموا امكم حاكموا لانها ليست امرأتي وانا لست رجلها لكي تعزل زناها عن وجهها وفسقها من بين ثدييها

²ריבו באמכם ריבו כי היא לא אשתי ואנכי לא אישה ותסר זנוניה מפניה ונאפופיה מבין שדיה׃

³لئلا اجرّدها عريانة واوقفها كيوم ولادتها واجعلها كقفر واصيرها كارض يابسة واميتها بالعطش.

³פן אפשיטנה ערמה והצגתיה כיום הולדה ושמתיה כמדבר ושתה כארץ ציה והמתיה בצמא׃

⁴ولا ارحم اولادها لانهم اولاد زنى

⁴ואת בניה לא ארחם כי בני זנונים המה׃

⁵لان امهم قد زنت. التي حبلت بهم صنعت خزيا. لانها قالت اذهب وراء محبيّ الذين يعطون خبزي ومائي صوفي وكتاني زيتي واشربتي.

⁵כי זנתה אמם הבישה הורתם כי אמרה אלכה אחרי מאהבי נתני לחמי ומימי צמרי ופשתי שמני ושקויי׃

⁶لذلك هانذا اسيج طريقك بالشوك وابني حائطها حتى لا تجد مسالكها.

⁶לכן הנני שך את דרכך בסירים וגדרתי את גדרה ונתיבותיה לא תמצא׃

⁷فتتبع محبيها ولا تدركهم وتفتش عليهم ولا تجدهم. فتقول اذهب وارجع الى رجلي الاول لانه حينئذ كان خير لي من الآن

⁷ורדפה את מאהביה ולא תשיג אתם ובקשתם ולא תמצא ואמרה אלכה ואשובה אל אישי הראשון כי טוב לי אז מעתה׃

⁸وهي لم تعرف اني انا اعطيتها القمح والمسطار والزيت وكثّرت لها فضة وذهبا جعلوه لبعل.

⁸והיא לא ידעה כי אנכי נתתי לה הדגן והתירוש והיצהר וכסף הרביתי לה וזהב עשו לבעל׃

⁹لذلك ارجع وآخذ قمحي في حينه ومسطاري في وقته وانزع صوفي وكتاني اللذين لستر عورتها.

⁹לכן אשוב ולקחתי דגני בעתו ותירושי במועדו והצלתי צמרי ופשתי לכסות את ערותה׃

¹⁰والآن اكشف عورتها امام عيون محبيها ولا ينقذها احد من يدي

¹⁰ועתה אגלה את נבלתה לעיני מאהביה ואיש לא יצילנה מידי׃

¹¹وابطّل كل افراحها اعيادها ورؤوس شهورها وسبوتها وجميع مواسمها.

¹¹והשבתי כל משושה חגה חדשה ושבתה וכל מועדה׃

¹²واخرّب كرمها وتينها اللذين قالت هما اجرتي التي اعطانيها محبيّ واجعلهما وعرا فيأكلهما حيوان البرية.

¹²והשמתי גפנה ותאנתה אשר אמרה אתנה המה לי אשר נתנו לי מאהבי ושמתים ליער ואכלתם חית השדה׃

¹³واعاقبها على ايام بعليم التي فيها كانت تبخر لهم وتتزين بخزائمها وحليها وتذهب وراء محبيها وتنساني انا يقول الرب

¹³ופקדתי עליה את ימי הבעלים אשר תקטיר להם ותעד נזמה וחליתה ותלך אחרי מאהביה ואתי שכחה נאם יהוה׃

¹⁴لكن هانذا اتملقها واذهب بها الى البرية والاطفها

¹⁴לכן הנה אנכי מפתיה והלכתיה המדבר ודברתי על לבה׃

¹⁵واعطيها كرومها من هناك ووادي عخور بابا للرجاء وهي تغني هناك كايام صباها وكيوم صعودها من ارض مصر.

¹⁵ונתתי לה את כרמיה משם ואת עמק עכור לפתח תקוה וענתה שמה כימי נעוריה וכיום עלתה מארץ מצרים׃

¹⁶ويكون في ذلك اليوم يقول الرب انك تدعينني رجلي ولا تدعينني بعد بعلي.

¹⁶והיה ביום ההוא נאם יהוה תקראי אישי ולא תקראי לי עוד בעלי׃

¹⁷وانزع اسماء البعليم من فمها فلا تذكر ايضا باسمائها.

¹⁷והסרתי את שמות הבעלים מפיה ולא יזכרו עוד בשמם׃

¹⁸واقطع لهم عهدا في ذلك اليوم مع حيوان البرية وطيور السماء ودبابات الارض واكسر القوس والسيف والحرب من الارض واجعلهم يضطجعون آمنين.

¹⁸וכרתי להם ברית ביום ההוא עם חית השדה ועם עוף השמים ורמש האדמה וקשת וחרב ומלחמה אשבור מן הארץ והשכבתים לבטח׃

¹⁹واخطبك لنفسي الى الابد واخطبك لنفسي بالعدل والحق والاحسان والمراحم.

¹⁹וארשתיך לי לעולם וארשתיך לי בצדק ובמשפט ובחסד וברחמים׃

²⁰اخطبك لنفسي بالامانة فتعرفين الرب.

²⁰וארשתיך לי באמונה וידעת את יהוה׃

²¹ويكون في ذلك اليوم اني استجيب يقول الرب استجيب السموات وهي تستجيب الارض

²¹והיה ביום ההוא אענה נאם יהוה אענה את השמים והם יענו את הארץ׃

²²والارض تستجيب القمح والمسطار والزيت وهي تستجيب يزرعيل.

²²והארץ תענה את הדגן ואת התירוש ואת היצהר והם יענו את יזרעאל׃

²³وازرعها لنفسي في الارض وارحم لورحامة واقول للوعمّي انت شعبي وهو يقول انت الهي

²³וזרעתיה לי בארץ ורחמתי את לא רחמה ואמרתי ללא עמי עמי אתה והוא יאמר אלהי׃