¹وكلم الرب موسى قائلا

¹וידבר יהוה אל משה לאמר׃

²اوص بني اسرائيل ان يقدموا اليك زيت زيتون مرضوض نقيا للضوء لإيقاد السرج دائما.

²צו את בני ישראל ויקחו אליך שמן זית זך כתית למאור להעלת נר תמיד׃

³خارج حجاب الشهادة في خيمة الاجتماع يرتبها هرون من المساء الى الصباح امام الرب دائما فريضة دهرية في اجيالكم.

³מחוץ לפרכת העדת באהל מועד יערך אתו אהרן מערב עד בקר לפני יהוה תמיד חקת עולם לדרתיכם׃

⁴على المنارة الطاهرة يرتب السرج امام الرب دائما

⁴על המנרה הטהרה יערך את הנרות לפני יהוה תמיד׃

⁵وتأخذ دقيقا وتخبزه اثني عشر قرصا. عشرين يكون القرص الواحد.

⁵ולקחת סלת ואפית אתה שתים עשרה חלות שני עשרנים יהיה החלה האחת׃

⁶وتجعلها صفّين كل صفّ ستة على المائدة الطاهرة امام الرب.

⁶ושמת אותם שתים מערכות שש המערכת על השלחן הטהר לפני יהוה׃

⁷وتجعل على كل صف لبانا نقيا فيكون للخبز تذكارا وقودا للرب.

⁷ונתת על המערכת לבנה זכה והיתה ללחם לאזכרה אשה ליהוה׃

⁸في كل يوم سبت يرتبه امام الرب دائما من عند بني اسرائيل ميثاقا دهريا.

⁸ביום השבת ביום השבת יערכנו לפני יהוה תמיד מאת בני ישראל ברית עולם׃

⁹فيكون لهرون وبنيه فياكلونه في مكان مقدس. لانه قدس اقداس له من وقائد الرب فريضة دهرية

⁹והיתה לאהרן ולבניו ואכלהו במקום קדש כי קדש קדשים הוא לו מאשי יהוה חק עולם׃

¹⁰وخرج ابن امرأة اسرائيلية وهو ابن رجل مصري في وسط بني اسرائيل وتخاصم في المحلّة ابن الاسرائيلية ورجل اسرائيلي.

¹⁰ויצא בן אשה ישראלית והוא בן איש מצרי בתוך בני ישראל וינצו במחנה בן הישראלית ואיש הישראלי׃

¹¹فجدّف ابن الاسرائيلية على الاسم وسبّ. فأتوا به الى موسى. وكان اسم امه شلومية بنت دبري من سبط دان.

¹¹ויקב בן האשה הישראלית את השם ויקלל ויביאו אתו אל משה ושם אמו שלמית בת דברי למטה דן׃

¹²فوضعوه في المحرس ليعلن لهم عن فم الرب

¹²ויניחהו במשמר לפרש להם על פי יהוה׃

¹³فكلم الرب موسى قائلا

¹³וידבר יהוה אל משה לאמר׃

¹⁴اخرج الذي سبّ الى خارج المحلّة فيضع جميع السامعين ايديهم على راسه ويرجمه كل الجماعة.

¹⁴הוצא את המקלל אל מחוץ למחנה וסמכו כל השמעים את ידיהם על ראשו ורגמו אתו כל העדה׃

¹⁵وكلم بني اسرائيل قائلا كل من سبّ الهه يحمل خطيته.

¹⁵ואל בני ישראל תדבר לאמר איש איש כי יקלל אלהיו ונשא חטאו׃

¹⁶ومن جدف على اسم الرب فانه يقتل. يرجمه كل الجماعة رجما. الغريب كالوطني عندما يجدف على الاسم يقتل.

¹⁶ונקב שם יהוה מות יומת רגום ירגמו בו כל העדה כגר כאזרח בנקבו שם יומת׃

¹⁷واذا امات احد انسانا فانه يقتل.

¹⁷ואיש כי יכה כל נפש אדם מות יומת׃

¹⁸ومن امات بهيمة يعوّض عنها نفسا بنفس.

¹⁸ומכה נפש בהמה ישלמנה נפש תחת נפש׃

¹⁹واذا احدث انسان في قريبه عيبا فكما فعل كذلك يفعل به.

¹⁹ואיש כי יתן מום בעמיתו כאשר עשה כן יעשה לו׃

²⁰كسر بكسر وعين بعين وسنّ بسن. كما احدث عيبا في الانسان كذلك يحدث فيه.

²⁰שבר תחת שבר עין תחת עין שן תחת שן כאשר יתן מום באדם כן ינתן בו׃

²¹من قتل بهيمة يعوّض عنها ومن قتل انسانا يقتل.

²¹ומכה בהמה ישלמנה ומכה אדם יומת׃

²²حكم واحد يكون لكم. الغريب يكون كالوطني. اني انا الرب الهكم.

²²משפט אחד יהיה לכם כגר כאזרח יהיה כי אני יהוה אלהיכם׃

²³فكلم موسى بني اسرائيل ان يخرجوا الذي سبّ الى خارج المحلّة ويرجموه بالحجارة. ففعل بنو اسرائيل كما امر الرب موسى

²³וידבר משה אל בני ישראל ויוציאו את המקלל אל מחוץ למחנה וירגמו אתו אבן ובני ישראל עשו כאשר צוה יהוה את משה׃