¹وجعل يسوع يكلمهم ايضا بامثال قائلا.

¹Յիսուս դարձեալ առակներով խօսեցաւ անոնց եւ ըսաւ.

²يشبه ملكوت السموات انسانا ملكا صنع عرسا لابنه.

²«Երկինքի թագաւորութիւնը կը նմանի թագաւորի մը՝ որ հարսանիք ըրաւ իր որդիին, ու ղրկեց իր ծառաները՝ կանչելու հարսանիքին հրաւիրեալները.

³وارسل عبيده ليدعوا المدعوين الى العرس فلم يريدوا ان يأتوا.

³սակայն անոնք չուզեցին գալ:

⁴فارسل ايضا عبيدا آخرين قائلا قولوا للمدعوين هوذا غذائي اعددته. ثيراني ومسمناتي قد ذبحت وكل شيء معد. تعالوا الى العرس.

⁴Դարձեալ ուրիշ ծառաներ ղրկեց եւ ըսաւ. “Ըսէ՛ք հրաւիրեալներուն. «Ահա՛ պատրաստեցի իմ ճաշս. զուարակներս ու գէր անասուններս մորթուած են, եւ ամէն բան պատրաստ է. եկէ՛ք հարսանիքի»”:

⁵ولكنهم تهاونوا ومضوا واحد الى حقله وآخر الى تجارته.

⁵Բայց անոնք անհոգութիւն ընելով՝ գացին մէկը իր արտը, ու միւսը՝ իր առեւտուրին:

⁶والباقون امسكوا عبيده وشتموهم وقتلوهم.

⁶Ուրիշներ՝ բռնեցին անոր ծառաները, նախատեցին եւ սպաննեցին:

⁷فلما سمع الملك غضب وارسل جنوده واهلك أولئك القاتلين واحرق مدينتهم.

⁷Թագաւորն ալ՝ երբ լսեց՝ բարկացաւ. ղրկեց իր զօրքերը, կորսնցուց այդ մարդասպանները ու այրեց անոնց քաղաքը:

⁸ثم قال لعبيده اما العرس فمستعد واما المدعوون فلم يكونوا مستحقين.

⁸Այն ատեն ըսաւ իր ծառաներուն. “Հարսանիքը պատրաստ է, բայց հրաւիրեալները արժանի չէին:

⁹فاذهبوا الى مفارق الطرق وكل من وجدتموه فادعوه الى العرس.

⁹Ուրեմն գացէ՛ք դէպի ճամբաներուն գլուխները, եւ ո՛վ որ գտնէք՝ հրաւիրեցէ՛ք հարսանիքի”:

¹⁰فخرج أولئك العبيد الى الطرق وجمعوا كل الذين وجدوهم اشرارا وصالحين. فامتلأ العرس من المتكئين.

¹⁰Այդ ծառաները դուրս ելան՝ դէպի ճամբաներուն գլուխները, եւ ո՛վ որ գտան՝ թէ՛ չար, թէ՛ բարի, բոլորն ալ հաւաքեցին. ու հարսնետունը լեցուեցաւ հրաւիրեալներով:

¹¹فلما دخل الملك لينظر المتكئين رأى هناك انسانا لم يكن لابسا لباس العرس.

¹¹Երբ թագաւորը մտաւ՝ տեսնելու հարսնեւորները, տեսաւ մարդ մը՝ որ հագած չէր հարսանիքի հագուստ:

¹²فقال له يا صاحب كيف دخلت الى هنا وليس عليك لباس العرس. فسكت.

¹²Ըսաւ անոր. “Ընկե՛ր, ի՞նչպէս մտար հոս՝ առանց հարսանիքի հագուստի”: Ան ալ պապանձեցաւ:

¹³حينئذ قال الملك للخدام اربطوا رجليه ويديه وخذوه واطرحوه في الظلمة الخارجية. هناك يكون البكاء وصرير الاسنان.

¹³Այն ատեն թագաւորը ըսաւ սպասարկուներուն. “Կապեցէ՛ք ասոր ոտքերն ու ձեռքերը, եւ առէ՛ք ու նետեցէ՛ք զայն դուրսի խաւարը. հոն պիտի ըլլայ լաց եւ ակռաներու կրճտում ”:

¹⁴لان كثيرين يدعون وقليلين ينتخبون

¹⁴Որովհետեւ կանչուածները շատ են, բայց ընտրուածները՝ քիչ»:

¹⁵حينئذ ذهب الفريسيون وتشاوروا لكي يصطادوه بكلمة.

¹⁵Այն ատեն Փարիսեցիները գացին խորհրդակցելու, թէ ի՛նչպէս խօսքով ձգեն զայն ծուղակի մէջ:

¹⁶فارسلوا اليه تلاميذهم مع الهيرودسيين قائلين يا معلّم نعلم انك صادق وتعلّم طريق الله بالحق ولا تبالي باحد لانك لا تنظر الى وجوه الناس.

¹⁶Ու ղրկեցին անոր իրենց աշակերտները՝ Հերովդէսեաններուն հետ, եւ ըսին. «Վարդապե՛տ, գիտենք թէ ճշմարտախօս ես ու ճշմարտութեամբ կը սորվեցնես Աստուծոյ ճամբան, եւ հոգ չես ըներ ոեւէ մէկուն համար, քանի որ երեսպաշտութիւն չես ըներ մարդոց:

¹⁷فقل لنا ماذا تظن. أيجوز ان تعطى جزية لقيصر ام لا.

¹⁷Ուստի ըսէ՛ մեզի, ի՞նչ է քու կարծիքդ. “Արտօնուա՞ծ է տուրք տալ կայսրին՝ թէ ոչ”»:

¹⁸فعلم يسوع خبثهم وقال لماذا تجربونني يا مراؤون.

¹⁸Յիսուս՝ գիտնալով անոնց չարամտութիւնը՝ ըսաւ. «Ինչո՞ւ կը փորձէք զիս, կեղծաւորնե՛ր:

¹⁹أروني معاملة الجزية. فقدموا له دينارا.

¹⁹Ցո՛յց տուէք ինծի տուրքին դրամը»: Անոնք դահեկան մը բերին իրեն:

²⁰فقال لهم لمن هذه الصورة والكتابة.

²⁰Ըսաւ անոնց. «Որո՞ւնն են այս պատկերն ու գրութիւնը»:

²¹قالوا له لقيصر. فقال لهم اعطوا اذا ما لقيصر لقيصر وما للّه للّه.

²¹Ըսին անոր. «Կայսրի՛ն»: Այն ատեն ըսաւ անոնց. «Ուրեմն ինչ որ կայսրինն է՝ տուէ՛ք կայսրին, եւ ինչ որ Աստուծոյ է՝ Աստուծո՛յ»:

²²فلما سمعوا تعجبوا وتركوه ومضوا

²²Երբ լսեցին՝ զարմացան, ու թողուցին զայն եւ գացին:

²³في ذلك اليوم جاء اليه صدوقيون الذين يقولون ليس قيامة فسألوه

²³Նոյն օրը անոր քով եկան Սադուկեցիները, որոնք կ՚ըսեն թէ յարութիւն չկայ, ու հարցուցին անոր.

²⁴قائلين يا معلّم قال موسى ان مات احد وليس له اولاد يتزوج اخوه بامرأته ويقم نسلا لاخيه.

²⁴«Վարդապե՛տ, Մովսէս ըսաւ. “Եթէ մէկը մեռնի առանց զաւակի, անոր եղբայրը թող ամուսնանայ անոր կնոջ հետ, եւ զարմ հանէ իր եղբօր”:

²⁵فكان عندنا سبعة اخوة وتزوج الاول ومات. واذ لم يكن له نسل ترك امرأته لاخيه.

²⁵Ուրեմն եօթը եղբայրներ կային մեր քով: Առաջինը ամուսնացաւ ու վախճանեցաւ, եւ զարմ չունենալուն համար՝ իր կինը թողուց իր եղբօր:

²⁶وكذلك الثاني والثالث الى السبعة.

²⁶Նմանապէս ալ երկրորդն ու երրորդը՝ մինչեւ եօթներորդը:

²⁷وآخر الكل ماتت المرأة ايضا.

²⁷Ամենէն ետք կինն ալ մեռաւ:

²⁸ففي القيامة لمن من السبعة تكون زوجة. فانها كانت للجميع.

²⁸Ուրեմն, յարութեան ատեն՝ այդ եօթնէն որո՞ւն կինը պիտի ըլլայ. որովհետեւ բոլորն ալ ունեցան զայն իբր կին»:

²⁹فاجاب يسوع وقال لهم تضلون اذ لا تعرفون الكتب ولا قوة الله.

²⁹Յիսուս պատասխանեց անոնց. «Դուք մոլորած էք. ո՛չ Գիրքերը գիտէք, ո՛չ ալ Աստուծոյ զօրութիւնը:

³⁰لانهم في القيامة لا يزوجون ولا يتزوجون بل يكونون كملائكة الله في السماء.

³⁰Քանի որ յարութեան ատեն՝ ո՛չ կ՚ամուսնանան եւ ո՛չ ամուսնութեան կը տրուին, հապա երկինքի մէջ՝ Աստուծոյ հրեշտակներուն պէս են:

³¹واما من جهة قيامة الاموات أفما قرأتم ما قيل لكم من قبل الله القائل

³¹Բայց մեռելներուն յարութեան մասին չէ՞ք կարդացեր Աստուծմէ ձեզի ըսուած խօսքը.

³²انا اله ابراهيم واله اسحق واله يعقوب. ليس الله اله اموات بل اله احياء.

³²“Ե՛ս եմ Աբրահամի Աստուածը, Իսահակի Աստուածը եւ Յակոբի Աստուածը”: Աստուած մեռելներուն Աստուածը չէ, հապա՝ ողջերուն»:

³³فلما سمع الجموع بهتوا من تعليمه

³³Բազմութիւնը ասիկա լսելով՝ կ՚ապշէր անոր ուսուցումին վրայ:

³⁴اما الفريسيون فلما سمعوا انه ابكم الصدوقيين اجتمعوا معا.

³⁴Բայց Փարիսեցիները՝ երբ լսեցին թէ ան պապանձեցուց Սադուկեցիները, տեղ մը հաւաքուեցան,

³⁵وسأله واحد منهم وهو ناموسي ليجربه قائلا

³⁵եւ անոնցմէ օրինական մը հարցուց՝ զայն փորձելով.

³⁶يا معلّم اية وصية هي العظمى في الناموس.

³⁶«Վարդապե՛տ, ո՞ր պատուիրանը մեծ է Օրէնքին մէջ»:

³⁷فقال له يسوع تحب الرب الهك من كل قلبك ومن كل نفسك ومن كل فكرك.

³⁷Յիսուս ըսաւ անոր. «“Սիրէ՛ Տէրը՝ քու Աստուածդ՝ ամբողջ սիրտովդ, ամբողջ անձովդ եւ ամբողջ միտքովդ”:

³⁸هذه هي الوصية الاولى والعظمى.

³⁸Ա՛յս է առաջին ու մեծ պատուիրանը:

³⁹والثانية مثلها. تحب قريبك كنفسك.

³⁹Եւ երկրորդը՝ ասոր նման. “Սիրէ՛ ընկերդ քու անձիդ՝՝ պէս”:

⁴⁰بهاتين الوصيتين يتعلق الناموس كله والانبياء

⁴⁰Այս երկու պատուիրաններէն կախուած են ամբողջ Օրէնքն ու Մարգարէները»:

⁴¹وفيما كان الفريسيون مجتمعين سألهم يسوع

⁴¹Երբ Փարիսեցիները հաւաքուեցան, Յիսուս հարցուց անոնց.

⁴²قائلا ماذا تظنون في المسيح. ابن من هو. قالوا له ابن داود.

⁴²«Քրիստոսի մասին ի՞նչ է ձեր կարծիքը. որո՞ւ որդին է»:

⁴³قال لهم فكيف يدعوه داود بالروح ربا قائلا

⁴³Ըսին իրեն. «Դաւիթի՛»: Յիսուս ըսաւ անոնց. «Հապա ի՞նչպէս Դաւիթ Հոգիով զայն Տէր կը կոչէ ու կ՚ըսէ.

⁴⁴قال الرب لربي اجلس عن يميني حتى اضع اعداءك موطئا لقدميك.

⁴⁴“Տէրը ըսաւ իմ Տէրոջս. «Բազմէ՛ իմ աջ կողմս, մինչեւ որ քու թշնամիներդ պատուանդան դնեմ ոտքերուդ»”:

⁴⁵فان كان داود يدعوه ربا فكيف يكون ابنه.

⁴⁵Ուրեմն եթէ Դաւիթ զայն Տէր կը կոչէ, ի՞նչպէս ան իր որդին կ՚ըլլայ»:

⁴⁶فلم يستطع احد ان يجيبه بكلمة. ومن ذلك اليوم لم يجسر احد ان يسأله بتة

⁴⁶Ո՛չ մէկը կրնար խօսքո՛վ մը պատասխանել անոր: Այդ օրէն ետք՝ ո՛չ մէկը կը յանդգնէր բան մը հարցնել անոր: