¹وكلم الرب موسى وهرون قائلا لهما

¹Drottinn talaði við Móse og Aron og sagði við þá:

²كلما بني اسرائيل قائلين. هذه هي الحيوانات التي تأكلونها من جميع البهائم التي على الارض.

²,,Talið til Ísraelsmanna og segið: Þessi eru þau dýr, er þér megið eta af öllum ferfættum dýrum, sem eru á jörðinni:

³كل ما شق ظلفا وقسمه ظلفين ويجترّ من البهائم فايّاه تأكلون

³Öll ferfætt dýr, sem hafa klaufir, og þær alklofnar, og jórtra, megið þér eta.

⁴الا هذه فلا تأكلوها مما يجترّ ومما يشق الظلف الجمل. لانه يجترّ لكنه لا يشق ظلفا. فهو نجس لكم.

⁴Af þeim, sem jórtra og klaufir hafa, megið þér þó ekki þessi eta: Úlfaldann, því að hann jórtrar að sönnu, en er eigi klaufhæfður; hann sé yður óhreinn;

⁵والوبر. لانه يجترّ لكنه لا يشق ظلفا فهو نجس لكم.

⁵stökkhérann, því að hann jórtrar að sönnu, en hefir eigi klaufir; hann sé yður óhreinn;

⁶والارنب. لانه يجترّ لكنه لا يشق ظلفا فهو نجس لكم.

⁶hérann, því að hann jórtrar að sönnu, en hefir eigi klaufir; hann sé yður óhreinn;

⁷والخنزير. لانه يشق ظلفا ويقسمه ظلفين لكنه لا يجترّ. فهو نجس لكم.

⁷og svínið, því að það hefir að sönnu klaufir, og þær alklofnar, en jórtrar ekki; það sé yður óhreint.

⁸من لحمها لا تأكلوا وجثثها لا تلمسوا. انها نجسة لكم

⁸Kjöt þeirra skuluð þér ekki eta, og hræ þeirra skuluð þér ekki snerta. Þau skulu vera yður óhrein.

⁹وهذا تأكلونه من جميع ما في المياه. كل ما له زعانف وحرشف في المياه في البحار وفي الانهار فاياه تاكلون.

⁹Af lagardýrum megið þér eta þessi: Öll lagardýr, sem hafa sundugga og hreistur, hvort heldur er í sjó eða ám, megið þér eta.

¹⁰لكن كل ما ليس له زعانف وحرشف في البحار وفي الانهار من كل دبيب في المياه ومن كل نفس حية في المياه فهو مكروه لكم

¹⁰En af öllu því, sem kvikt er í vötnunum, og af öllum lifandi skepnum, sem eru í vötnunum, séu öll þau dýr í sjó eða ám, sem eigi hafa sundugga og hreistur, yður viðurstyggð.

¹¹ومكروها يكون لكم. من لحمه لا تاكلوا وجثته تكرهون.

¹¹Viðurstyggð skulu þau vera yður. Ekki skuluð þér eta kjöt þeirra, og við hræjum þeirra skal yður stugga.

¹²كل ما ليس له زعانف وحرشف في المياه فهو مكروه لكم

¹²Öll lagardýr, sem ekki hafa sundugga og hreistur, skulu vera yður viðurstyggð.

¹³وهذه تكرهونها من الطيور. لا تؤكل. انها مكروهة. النسر والانوق والعقاب

¹³Af fuglunum skal yður stugga við þessum, _ þér skuluð eigi eta þá, þeir eru viðurstyggð _: örninn, skegg-gammurinn og gammurinn,

¹⁴والحدأة والباشق على اجناسه

¹⁴gleðan og valakynið,

¹⁵وكل غراب على اجناسه

¹⁵allt hrafnakynið,

¹⁶والنعامة والظليم والسّأف والباز على اجناسه

¹⁶strúturinn, svalan, mávurinn og haukakynið,

¹⁷والبوم والغوّاص والكركي

¹⁷uglan, súlan og náttuglan,

¹⁸والبجع والقوق والرخم

¹⁸hornuglan, pelíkaninn og hrægammurinn,

¹⁹واللقلق والببغا على اجناسه والهدهد والخفاش

¹⁹storkurinn og lóukynið, herfuglinn og leðurblakan.

²⁰وكل دبيب الطير الماشي على اربع فهو مكروه لكم.

²⁰Öll fleyg skriðkvikindi ferfætt séu yður viðurstyggð.

²¹الا هذا تأكلونه من جميع دبيب الطير الماشي على اربع. ما له كراعان فوق رجليه يثب بهما على الارض.

²¹Af öllum fleygum skriðkvikindum ferfættum megið þér þau ein eta, er hafa leggi upp af afturfótunum til þess að stökkva með um jörðina.

²²هذا منه تأكلون. الجراد على اجناسه والدبا على اجناسه والحرجوان على اجناسه والجندب على اجناسه.

²²Af þeim megið þér eta þessi: arbe-engisprettur, sólam-engisprettur, hargól-engisprettur og hagab-engisprettur.

²³لكن سائر دبيب الطير الذي له اربع ارجل فهو مكروه لكم.

²³En öll önnur fleyg skriðkvikindi ferfætt séu yður viðurstyggð.

²⁴من هذه تتنجسون. كل من مسّ جثثها يكون نجسا الى المساء

²⁴Af þessum dýrum verðið þér óhreinir. Hver sem snertir hræ þeirra, verður óhreinn til kvelds.

²⁵وكل من حمل من جثثها يغسل ثيابه ويكون نجسا الى المساء.

²⁵En hver sá, sem ber hræ þeirra, hann skal þvo klæði sín og er óhreinn til kvelds.

²⁶وجميع البهائم التي لها ظلف ولكن لا تشقّه شقّا او لا تجترّ فهي نجسة لكم. كل من مسّها يكون نجسا.

²⁶Hvert það ferfætt dýr, sem hefir klaufir, þó eigi alklofnar, og eigi jórtrar, sé yður óhreint. Hver sem þau snertir verður óhreinn.

²⁷وكل ما يمشي على كفوفه من جميع الحيوانات الماشية على اربع فهو نجس لكم. كل من مسّ جثثها يكون نجسا الى المساء.

²⁷Og öll þau, sem ganga á hrömmum sínum, meðal allra dýra ferfættra, séu yður óhrein. Hver sem snertir hræ þeirra, er óhreinn til kvelds.

²⁸ومن حمل جثثها يغسل ثيابه ويكون نجسا الى المساء. انها نجسة لكم

²⁸Og sá, sem ber hræ þeirra, skal þvo klæði sín og er óhreinn til kvelds. Þau skulu vera yður óhrein.

²⁹وهذا هو النجس لكم من الدبيب الذي يدبّ على الارض. ابن عرس والفار والضب على اجناسه

²⁹Þessi skulu vera yður óhrein á meðal skriðkvikindanna, sem skríða á jörðinni: hreysivislan, músin og eðlukynið,

³⁰والحرذون والورل والوزغة والعظاية والحرباء.

³⁰skrækeðlan, kóah-eðlan, leta-eðlan, salamandran og kamelljónið.

³¹هذه هي النجسة لكم من كل الدبيب. كل من مسّها بعد موتها يكون نجسا الى المساء.

³¹Þessi skulu vera yður óhrein meðal allra skriðkvikindanna. Hver sem snertir þau, þegar þau eru dauð, verður óhreinn til kvelds.

³²وكل ما وقع عليه واحد منها بعد موتها يكون نجسا. من كل متاع خشب او ثوب او جلد او بلاس. كل متاع يعمل به عمل يلقى في الماء ويكون نجسا الى المساء ثم يطهر.

³²Sérhvað það, er eitthvert af þeim fellur ofan á, þegar þau eru dauð, verður óhreint, hvort heldur er tréílát, klæði, skinn eða sekkur; öll þau áhöld, sem til einhvers eru notuð. Skal það í vatn leggja og er óhreint til kvelds, þá er það hreint.

³³وكل متاع خزف وقع فيه منها فكل ما فيه يتنجس واما هو فتكسرونه.

³³Falli eitthvert af þeim ofan í leirker, þá verður allt, sem í því er, óhreint, og kerið skuluð þér brjóta.

³⁴ما ياتي عليه ماء من كل طعام يؤكل يكون نجسا. وكل شراب يشرب في كل متاع يكون نجسا.

³⁴Allur matur, sem etinn er og vatn er látið í, verður óhreinn, og allur drykkur, sem drukkinn er, verður óhreinn, í hvaða keri sem hann er.

³⁵وكل ما وقع عليه واحدة من جثثها يكون نجسا. التنور والموقدة يهدمان. انها نجسة وتكون نجسة لكم.

³⁵Og sérhvað það, sem hræ þeirra fellur á, verður óhreint. Hvort heldur er ofn eða eldstó, skal það rifið niður. Það er óhreint, og óhreint skal það yður vera.

³⁶الا العين والبئر مجتمعي الماء تكونان طاهرتين. لكن ما مسّ جثثها يكون نجسا.

³⁶Lindir einar og brunnar, það er vatnsstæður, skulu hreinar vera, en sá, sem hræin snertir, verður óhreinn.

³⁷واذا وقعت واحدة من جثثها على شيء من بزر زرع يزرع فهو طاهر.

³⁷En þó að eitthvað af hræjunum falli á útsæði, sem á að sá, þá er það hreint.

³⁸لكن اذا جعل ماء على بزر فوقع عليه واحدة من جثثها فانه نجس لكم.

³⁸En ef vatn er látið á sæðið og eitthvað af hræjunum fellur ofan í það, þá sé það yður óhreint.

³⁹واذا مات واحد من البهائم التي هي طعام لكم فمن مسّ جثته يكون نجسا الى المساء.

³⁹Þegar einhver af þeim skepnum deyr, sem yður eru til fæðu, þá skal sá, er snertir dauðan skrokkinn, vera óhreinn til kvelds.

⁴⁰ومن اكل من جثته يغسل ثيابه ويكون نجسا الى المساء. ومن حمل جثته يغسل ثيابه ويكون نجسا الى المساء

⁴⁰Og sá, sem etur af skrokknum, skal þvo klæði sín og er óhreinn til kvelds. Og sá, sem ber skrokkinn, skal þvo klæði sín og er óhreinn til kvelds.

⁴¹وكل دبيب يدبّ على الارض فهو مكروه لا يؤكل.

⁴¹Öll skriðkvikindi, sem skríða á jörðinni, skulu vera yður viðurstyggð. Eigi skal þau eta.

⁴²كل ما يمشي على بطنه وكل ما يمشي على اربع مع كل ما كثرت ارجله من كل دبيب يدبّ على الارض لا تأكلوه لانه مكروه.

⁴²Öll þau, er skríða á kviðnum, og öll þau, er ganga á fjórum fótum, svo og allar margfætlur meðal allra skriðkvikinda, er skríða á jörðinni, þau skuluð þér eigi eta, því að þau eru viðurstyggð.

⁴³لا تدنسوا انفسكم بدبيب يدبّ ولا تتنجسوا به ولا تكونوا به نجسين.

⁴³Látið eigi nokkurt skriðkvikindi gjöra yður sjálfa viðurstyggilega, og saurgið yður ekki á þeim, svo að þér verðið óhreinir af þeim.

⁴⁴اني انا الرب الهكم فتتقدسون وتكونون قديسين لاني انا قدوس. ولا تنجسوا انفسكم بدبيب يدبّ على الارض.

⁴⁴Því að ég er Drottinn, Guð yðar. Og helgist og verið heilagir, því að ég er heilagur. Og þér skuluð ekki saurga sjálfa yður á nokkru því skriðkvikindi, sem skríður á jörðinni.

⁴⁵اني انا الرب الذي اصعدكم من ارض مصر ليكون لكم الها. فتكونون قديسين لاني انا قدوس

⁴⁵Því að ég er Drottinn, sem leiddi yður út af Egyptalandi til þess að vera yðar Guð. Þér skuluð vera heilagir, því að ég er heilagur.``

⁴⁶هذه شريعة البهائم والطيور وكل نفس حية تسعى في الماء وكل نفس تدب على الارض

⁴⁶Þessi eru ákvæðin um ferfættu dýrin, fuglana og allar lifandi skepnur, sem hrærast í vötnunum, og um allar lifandi skepnur, sem jörðin er kvik af,svo að menn viti grein óhreinna og hreinna dýra, svo og ætra dýra og óætra.

⁴⁷للتمييز بين النجس والطاهر وبين الحيوانات التي تؤكل والحيوانات التي لا تؤكل

⁴⁷svo að menn viti grein óhreinna og hreinna dýra, svo og ætra dýra og óætra.