1فجاء اليّ رجال من شيوخ اسرائيل وجلسوا امامي.
1
گروهی از رهبران نزد من آمدند و نشستند.
2فصارت اليّ كلمة الرب قائلة.
2
خداوند به من فرمود:
3يا ابن آدم هؤلاء الرجال قد اصعدوا اصنامهم الى قلوبهم ووضعوا معثرة اثمهم تلقاء اوجههم. فهل أسأل منهم سؤالا.
3
«ای انسان فانی، این مردان بُتهای خود را در دلهایشان جای دادهاند و گناهانشان موجب لغزش ایشان شده است. چرا از من راهنمایی میخواهند؟
4لاجل ذلك كلمهم وقل لهم. هكذا قال السيد الرب. كل انسان من بيت اسرائيل الذي يصعد اصنامه الى قلبه ويضع معثرة اثمه تلقاء وجهه ثم يأتي الى النبي فاني انا الرب اجيبه حسب كثرة اصنامه
4
«بنابراین به ایشان بگو، خداوند متعال چنین میفرماید: هر اسرائیلی که قلب خود را به بُتها داده است و خود را به گناه کشانده برای مشورت نزد نبیای میآید، من به ایشان پاسخ خواهم داد؛ پاسخی که بُتهای بسیار او سزاوارش هستند.
5لكي آخذ بيت اسرائيل بقلوبهم لانهم كلهم قد ارتدوا عني باصنامهم.
5
همهٔ این بُتها، قوم اسرائیل را از من رویگردان کردهاند، امّا با این پاسخ، میخواهم ایشان را به سوی خود بازگردانم.
6لذلك قل لبيت اسرائيل هكذا قال السيد الرب. توبوا وارجعوا عن اصنامكم وعن كل رجاساتكم اصرفوا وجوهكم.
6
«پس به قوم اسرائیل بگو که خداوند متعال میفرماید: توبه کنید، از بتپرستی دست بکشید و از گناه و کارهای زشت روی برگردانید.
7لان كل انسان من بيت اسرائيل او من الغرباء المتغربين في اسرائيل اذا ارتد عني واصعد اصنامه الى قلبه ووضع معثرة اثمه تلقاء وجهه ثم جاء الى النبي ليسأله عني فاني انا الرب اجيبه بنفسي.
7
«زیرا هرکس چه از قوم اسرائیل و چه بیگانگانی که در اسرائیل ساکن هستند و از من جدا شدهاند و بُتها را به قلبهای خود راه دادهاند و گناهان خود را چون مانعی در برابر خود قرار دادهاند و هنوز نزد نبی میروند تا از من راهنمایی بخواهند، من، خداوند پاسخ ایشان را خواهم داد.
8واجعل وجهي ضد ذلك الانسان واجعله آية ومثلا واستأصله من وسط شعبي فتعلمون اني انا الرب.
8
من علیه این اشخاص خواهم بود، ایشان را نمونه و زبانزد همه میکنم و از میان قوم خود برمیدارم و خواهید دانست که من خداوند هستم.
9فاذا ضل النبي وتكلم كلاما فانا الرب قد اضللت ذلك النبي وسأمد يدي عليه وابيده من وسط شعبي اسرائيل.
9
«اگر نبیای فریب بخورد و سخن دروغ بگوید، به این خاطر است که من، خداوند آن نبی را فریب دادهام و دست خود را علیه او برمیافرازم و او را از میان قوم اسرائیل بیرون خواهم راند.
10ويحملون اثمهم. كاثم السائل يكون اثم النبي.
10
نبی و کسیکه با او مشورت میکند، هر دو یک مجازات خواهند داشت،
11لكي لا يعود يضل عني بيت اسرائيل ولكي لا يعودوا يتنجسون بكل معاصيهم بل ليكونوا لي شعبا وانا اكون لهم الها يقول السيد الرب
11
تا قوم اسرائیل دیگر از من دور نگردند و با گناهان خود آلوده نگردند. ایشان قوم من خواهند شد و من خدای ایشان.»
12وكانت اليّ كلمة الرب قائلة.
12
آنگاه خداوند به من فرمود:
13يا ابن آدم ان اخطأت اليّ ارض وخانت خيانة فمددت يدي عليها وكسرت لها قوام الخبز وارسلت عليها الجوع وقطعت منها الانسان والحيوان
13
«ای انسان فانی، هنگامیکه سرزمینی بیوفا علیه من گناه ورزد و من دست خود را علیه آن بلند کنم و نان ایشان را قطع نمایم، چنان قحطی خواهم فرستاد که انسان و حیوان را یکسان از پای درآورد.
14وكان فيها هؤلاء الرجال الثلاثة نوح ودانيال وايوب فانهم انما يخلصون انفسهم ببرهم يقول السيد الرب.
14
حتّی اگر نوح، دانیال و ایّوب در آنجا زندگی میکردند، نیکوکاری ایشان فقط میتوانست جانهای خودشان را نجات دهد. من، خداوند متعال چنین میگویم.
15ان عبّرت في الارض وحوشا رديئة فاثكلوها وصارت خرابا بلا عابر بسبب الوحوش
15
«یا اگر حیوانات وحشی را بفرستم که آن سرزمین را پایمال و ویران کنند و مردم از ترس حیوانات وحشی از آن عبور نکنند،
16وفي وسطها هؤلاء الثلاثة الرجال فحيّ انا يقول السيد الرب انهم لا يخلصون بنين ولا بنات. هم وحدهم يخلصون والارض تصير خربة.
16
و اگر آن سه مرد هم در آنجا زندگی میکردند، من، خداوند متعال به حیات خود قسم میخورم که ایشان نمیتوانستند، حتّی جانهای فرزندان خود را هم حفظ کنند. تنها ایشان زنده میماندند و آن سرزمین غیر مسکونی میگردد.
17او ان جلبت سيفا على تلك الارض وقلت يا سيف اعبر في الارض وقطعت منها الانسان والحيوان
17
«یا اگر شمشیر را در آن کشور بفرستم تا آنجا را از انسان و حیوان پاک سازد،
18وفي وسطها هؤلاء الرجال الثلاثة فحيّ انا يقول السيد الرب انهم لا يخلّصون بنين ولا بنات بل هم وحدهم يخلصون.
18
هرچند آن سه مرد در آنجا باشند، من، خداوند متعال به حیات خود قسم میخورم که آنها قادر نخواهند بود حتّی فرزندان خود را هم از مرگ نجات بدهند. آنها میتوانستند فقط جانهای خود را حفظ کنند.
19او ان ارسلت وبأ على تلك الارض وسكبت غضبي عليها بالدم لاقطع منها الانسان والحيوان
19
«یا اگر آن سرزمین را دچار طاعون کنم و با خونریزی و کشتن مردم و حیوانات آن خشم خود را بر آن فرو ریزم،
20وفي وسطها نوح ودانيال وايوب فحيّ انا يقول السيد الرب انهم لا يخلصون ابنا ولا ابنة. انما يخلصون انفسهم ببرهم
20
حتّی اگر نوح، دانیال و ایّوب در آنجا بودند، من، خداوند متعال به حیات خود سوگند میخورم، نمیتوانستند جان فرزندان خود را نجات دهند و رستگاری ایشان فقط جانهای خودشان را نجات میداد.»
21لانه هكذا قال السيد الرب. كم بالحري ان ارسلت احكامي الرديئة على اورشليم سيفا وجوعا ووحشا رديئا ووبأ لاقطع منها الانسان والحيوان.
21
خداوند متعال چنین میفرماید: «من بدترین مجازاتها را یعنی جنگ، گرسنگی، حیوانات وحشی و بیماری را به اورشلیم میفرستم تا انسانها و حیوانات آن را یکسان نابود سازند.
22فهوذا بقية فيها ناجية تخرج بنون وبنات. هوذا يخرجون اليكم فتنظرون طريقهم واعمالهم وتتعزون عن الشر الذي جلبته على اورشليم عن كل ما جلبته عليها.
22
اگر بعضی از آنها زنده بمانند و فرزندان خود را نجات دهند، به ایشان نگاه کنید و خواهید دید که چه پلید هستند و قانع خواهید شد مجازاتی که بر اورشلیم آوردم عادلانه بوده است.
هنگامیکه رفتار و روشهای ایشان را ببینید، خواهید دانست آنچه انجام دادهام بیسبب نبوده است.»
23ويعزونكم اذ ترون طريقهم واعمالهم فتعلمون اني لم اصنع بلا سبب كل ما صنعته فيها يقول السيد الرب
23
هنگامیکه رفتار و روشهای ایشان را ببینید، خواهید دانست آنچه انجام دادهام بیسبب نبوده است.»