¹وكان اليّ كلام الرب قائلا.

¹ خداوند به من فرمود: «ای انسان فانی،

²يا ابن آدم اجعل وجهك نحو جبل سعير وتنبأ عليه.

² علیه اَدوم نبوّت کن. رو به سوی اَدوم بازگردان و علیه آن نبوّت کن

³وقل له. هكذا قال السيد الرب. هانذا عليك يا جبل سعير وامد يدي عليك واجعلك خرابا مقفرا.

³ و به آن بگو خداوند متعال چنین می‌فرماید: «ای اَدوم، من علیه تو هستم، و تو را ویران و متروک خواهم ساخت.

⁴اجعل مدنك خربة وتكون انت مقفرا وتعلم اني انا الرب.

⁴ شهرهایت را خراب خواهم کرد و تو ویران خواهی بود و خواهی دانست که من خداوند هستم.

⁵لانه كانت لك بغضة ابدية ودفعت بني اسرائيل الى يد السيف في وقت مصيبتهم وقت اثم النهاية

⁵ «چون دشمنی کهن را ادامه دادی و مردم اسرائیل را در زمان مصیبت و آخرین مجازات به دَم شمشیر سپردی،

⁶لذلك حيّ انا يقول السيد الرب اني اهيّئك للدم والدم يتبعك. اذ لم تكره الدم فالدم يتبعك.

⁶ بنابراین من، خداوند متعال، به حیات خود قسم می‌خورم و می‌گویم: من خدای زنده هستم. مرگ تقدیر توست و تو را از آن گریزی نیست. تو مسبّب کشتاری و این کشتار در پی تو خواهد بود.

⁷فاجعل جبل سعير خرابا ومقفرا واستأصل منه الذاهب والآئب.

⁷ من اَدوم را ویران و خراب خواهم کرد و کسانی را که در آن رفت و آمد می‌کنند، خواهم کُشت.

⁸واملأ جباله من قتلاه. تلالك واوديتك وجميع انهارك يسقطون فيها قتلى بالسيف.

⁸ کوههای تو را از کشته‌شدگان پر می‌کنم و اجساد کسانی‌که در جنگ کشته شده‌اند، درّه‌‌ها و تپّه‌های تو را خواهد پوشاند.

⁹واصيّرك خربا ابدية ومدنك لن تعود فتعلمون اني انا الرب.

⁹ تو را برای همیشه ویران خواهم کرد و دیگر هیچ‌کس در شهرهایت زندگی نخواهد کرد. خواهید دانست که من خداوند هستم.

¹⁰لانك قلت ان هاتين الامتين وهاتين الارضين تكونان لي فنمتلكهما والرب كان هناك

¹⁰ «با وجودی که من خداوند، آنجا بودم، گفتی: 'این دو ملّت و دو کشور از آن من هستند و آنها را تصرّف خواهم کرد.'

¹¹فلذلك حيّ انا يقول السيد الرب لافعلنّ كغضبك وكحسدك اللذين عاملت بهما من بغضتك لهم واعرّف بنفسي بينهم عندما احكم عليك.

¹¹ بنابراین من، خداوند متعال به حیات خود قسم می‌خورم و می‌گویم: من مطابق خشم، حسادت و نفرتی که به قوم من نشان دادی با تو رفتار خواهم کرد و هنگامی‌که تو را داوری کنم، خویشتن را به تو خواهم شناساند،

¹²فتعلم اني انا الرب قد سمعت كل اهانتك التي تكلمت بها على جبال اسرائيل قائلا قد خربت قد أعطيناها ماكلا.

¹² و خواهی دانست که من، خداوند همهٔ سخنان ناسزایی را که علیه کوههای اسرائیل گفته‌ای، شنیدم. چون گفتی: 'ویران گشت و برای بلعیدن به من داده شد.'

¹³قد تعظمتم عليّ بافواهكم وكثرتم كلامكم عليّ. انا سمعت.

¹³ و با دهانت خود را علیه من بزرگ کردی و علیه من گزافه‌گویی کردی و من آن را شنیدم.»

¹⁴هكذا قال السيد الرب. عند فرح كل الارض اجعلك مقفرا.

¹⁴ خداوند متعال چنین می‌فرماید: «من تو را چنان ویران خواهم کرد که همهٔ جهان از سرنگونی تو شادمان شوند، همان‌طور که از ویرانی اسرائیل قوم برگزیدهٔ من خوشحال شدی، ای اَدوم، بله تمام سرزمین اَدوم، مخروبه خواهی شد. آنگاه همه خواهند دانست که من خداوند هستم.»

¹⁵كما فرحت على ميراث بيت اسرائيل لانه خرب كذلك افعل بك. تكون خرابا يا جبل سعير انت وكل ادوم باجمعها فيعلمون اني انا الرب

¹⁵ همان‌طور که از ویرانی اسرائیل قوم برگزیدهٔ من خوشحال شدی، ای اَدوم، بله تمام سرزمین اَدوم، مخروبه خواهی شد. آنگاه همه خواهند دانست که من خداوند هستم.»