1ايها الغلاطيون الاغبياء من رقاكم حتى لا تذعنوا للحق انتم الذين امام عيونكم قد رسم يسوع المسيح بينكم مصلوبا.
1
ای غلاطیان نادان، مرگ عیسی مسیح با چنان روشنی بیان شد كه گویی او در برابر چشمان شما مصلوب شده است. پس چه كسی شما را افسون كرده است؟
2اريد ان اتعلّم منكم هذا فقط أباعمال الناموس اخذتم الروح ام بخبر الايمان.
2
من از شما فقط یک سؤال دارم: آیا شما روحالقدس را از راه انجام شریعت به دست آوردید یا از گوش دادن به انجیل و ایمان آوردن به آن؟
3أهكذا انتم اغبياء. أبعد ما أبتدأتم بالروح تكملون الآن بالجسد
3
چطور میتوانید تا به این اندازه احمق باشید؟ شما كه با قدرت روحالقدس شروع كردید، آیا اكنون میخواهید با قدرت جسمانی خود به كمال برسید؟
4أهذا المقدار احتملتم عبثا ان كان عبثا.
4
آیا اینهمه تجربیات شما بیهوده بوده است؟ تصوّر نمیکنم.
5فالذي يمنحكم الروح ويعمل قوات فيكم أباعمال الناموس ام بخبر الايمان.
5
آیا خدایی كه روحالقدس را به شما میبخشد و در میان شما معجزهها میکند، این كارها را بهخاطر اینكه احكام شریعت را بجا میآورید انجام میدهد؟ و یا بهسبب آنكه انجیل را شنیده و به آن ایمان دارید؟
6كما آمن ابراهيم بالله فحسب له برا.
6
برای ابراهیم درست همینطور شد. «او به خدا ایمان آورد و خدا آن ایمان را به عنوان نیكی مطلق به حسابش گذاشت.»
7اعلموا اذا ان الذين هم من الايمان اولئك هم بنو ابراهيم.
7
پس باید بدانید كه ایمانداران، فرزندان حقیقی ابراهیم هستند.
8والكتاب اذ سبق فرأى ان الله بالايمان يبرر الامم سبق فبشر ابراهيم ان فيك تتبارك جميع الامم.
8
چون كلام خدا از پیش، زمانی را میدید كه خدا غیر یهودیان را از راه ایمان کاملاً نیک محسوب میکند. قبلاً به ابراهیم بشارت داده گفت: «به وسیلهٔ تو تمام ملّتها بركت خواهند یافت.»
9اذا الذين هم من الايمان يتباركون مع ابراهيم المؤمن.
9
بنابراین ایمانداران در بركات ابراهیم ایماندار، شریک و سهیم هستند.
10لان جميع الذين هم من اعمال الناموس هم تحت لعنة لانه مكتوب ملعون كل من لا يثبت في جميع ما هو مكتوب في كتاب الناموس ليعمل به.
10
از طرف دیگر همهٔ آنانی كه به اطاعت از شریعت متّکی هستند، ملعونند. زیرا كلام خدا میفرماید: «هرکه تمام آنچه را كه در شریعت نوشته شده است، همیشه بجا نیاورد ملعون است.»
11ولكن ان ليس احد يتبرر بالناموس عند الله فظاهر لان البار بالايمان يحيا.
11
اكنون کاملاً روشن است كه هیچکس در حضور خدا به وسیلهٔ شریعت نیک شمرده نمیشود، زیرا «شخص نیكو به وسیلهٔ ایمان زندگی خواهد كرد.»
12ولكن الناموس ليس من الايمان بل الانسان الذي يفعلها سيحيا بها.
12
امّا شریعت بستگی به ایمان ندارد. زیرا «مجری شریعت با اجرای شریعت زندگی خواهد كرد.»
13المسيح افتدانا من لعنة الناموس اذ صار لعنة لاجلنا لانه مكتوب ملعون كل من علّق على خشبة.
13
وقتی مسیح بهخاطر ما ملعون شد، ما را از لعنت شریعت آزاد كرد. زیرا کتابمقدّس میفرماید: «هرکه به دار آویخته شود ملعون است.»
14لتصير بركة ابراهيم للامم في المسيح يسوع لننال بالايمان موعد الروح
14
اینهمه واقع شد تا بركتی كه خدا به ابراهیم وعده داده بود، به وسیلهٔ عیسی مسیح به غیر یهودیان برسد تا ما روحالقدس موعود را از راه ایمان به دست آوریم.
15ايها الاخوة بحسب الانسان اقول ليس احد يبطّل عهدا قد تمكن ولو من انسان او يزيد عليه.
15
ای دوستان من، میخواهم از یک مَثَل معمولی استفاده كنم: هیچکس نمیتواند به پیمانی كه تأیید شده است، چیزی بیافزاید یا آن را باطل سازد.
16واما المواعيد فقيلت في ابراهيم وفي نسله. لا يقول وفي الانسال كانه عن كثيرين بل كانه عن واحد وفي نسلك الذي هو المسيح.
16
باری، وعدهها به ابراهیم و فرزند او داده شد و نمیگوید: «فرزندان» تا شامل بسیاری گردد. بلكه به یک فرزند یعنی به مسیح اشاره میکند.
17وانما اقول هذا ان الناموس الذي صار بعد اربع مئة وثلاثين سنة لا ينسخ عهدا قد سبق فتمكن من الله نحو المسيح حتى يبطّل الموعد.
17
مقصود من این است: شریعتی كه چهارصد و سی سال بعد برقرار گردید، نمیتواند پیمانی را كه خدا با ابراهیم بست، فسخ نماید به طوری که وعدهٔ خدا را باطل سازد.
18لانه ان كانت الوراثة من الناموس فلم تكن ايضا من موعد. ولكن الله وهبها لابراهيم بموعد
18
زیرا اگر كسب بركت بسته به شریعت باشد، دیگر آن به وعدهٔ خدا بستگی ندارد. امّا خدا بنابر وعدهٔ خود آن را به ابراهیم عنایت فرمود.
19فلماذا الناموس. قد زيد بسبب التعديات الى ان يأتي النسل الذي قد وعد له مرتبا بملائكة في يد وسيط.
19
پس مقصود از شریعت چیست؟ شریعت چیزی بود كه بعدها برای تشخیص گناه اضافه شد و قرار بود فقط تا زمان ظهور فرزند ابراهیم كه وعده به او داده شده بود، دوام داشته باشد. همین شریعت به وسیلهٔ فرشتگان و با دست یک واسطه برقرار شد.
20واما الوسيط فلا يكون لواحد. ولكن الله واحد.
20
هرجا واسطهای باشد، وجود طرفین مسلّم است. امّا وعده، تنها یک طرف دارد؛ یعنی خدا.
21فهل الناموس ضد مواعيد الله. حاشا. لانه لو أعطي ناموس قادر ان يحيي لكان بالحقيقة البر بالناموس.
21
بنابراین آیا شریعت با وعدههای خدا سازگار نیست؟ ابداً! زیرا اگر شریعتی داده شده بود كه قادر به بخشیدن حیات بود، البتّه نیكی مطلق نیز به وسیلهٔ شریعت میسّر میشد.
22لكن الكتاب اغلق على الكل تحت الخطية ليعطى الموعد من ايمان يسوع المسيح للذين يؤمنون.
22
امّا كلام خدا همه را اسیر گناه دانسته است تا بركت موعود كه از راه ایمان به عیسی مسیح به دست میآید به ایمانداران عطا شود.
23ولكن قبلما جاء الايمان كنا محروسين تحت الناموس مغلقا علينا الى الايمان العتيد ان يعلن.
23
امّا قبل از رسیدن دورهٔ ایمان، همهٔ ما محبوس و تحت تسلّط شریعت بودیم و در انتظار آن ایمانی كه در شُرُف ظهور بود به سر میبردیم.
24اذا قد كان الناموس مؤدبنا الى المسيح لكي نتبرر بالايمان.
24
به این ترتیب شریعت دایهٔ ما بود كه ما را به مسیح برساند تا به وسیلهٔ ایمان کاملاً نیک محسوب شویم،
25ولكن بعد ما جاء الايمان لسنا بعد تحت مؤدب.
25
امّا چون اكنون دورهٔ ایمان رسیده است دیگر تحت مراقبت دایه نیستیم،
26لانكم جميعا ابناء الله بالايمان بالمسيح يسوع.
26
زیرا ایمان باعث شد كه همهٔ شما در اتّحاد با مسیح عیسی فرزندان خدا باشید.
27لان كلكم الذين اعتمدتم بالمسيح قد لبستم المسيح.
27
شما كه در اتّحاد با مسیح تعمید گرفتید، همفكر او شدهاید.
28ليس يهودي ولا يوناني. ليس عبد ولا حر. ليس ذكر وانثى لانكم جميعا واحد في المسيح يسوع.
28
پس دیگر هیچ تفاوتی میان یهودی و غیر یهودی، برده و آزاد، مرد و زن وجود ندارد، زیرا همهٔ شما در اتّحاد با عیسی مسیح یک هستید
و اگر متعلّق به مسیح هستید، فرزند ابراهیم و مطابق وعدهٔ خدا، وارث او هستید.
29فان كنتم للمسيح فانتم اذا نسل ابراهيم وحسب الموعد ورثة
29
و اگر متعلّق به مسیح هستید، فرزند ابراهیم و مطابق وعدهٔ خدا، وارث او هستید.