¹هلم نرجع الى الرب لانه هو افترس فيشفينا. ضرب فيجبرنا.

¹ مردم می‌گویند: «بیایید به سوی خداوند بازگردیم، زیرا او که ما را دریده است، ما را شفا می‌بخشد و او که ما را مجروح ساخته، ما را درمان خواهد کرد.

²يحيينا بعد يومين. في اليوم الثالث يقيمنا فنحيا امامه.

² پس از دو سه روز ما را زنده خواهد ساخت و ما در حضور او زندگی خواهیم کرد.

³لنعرف فلنتتبع لنعرف الرب. خروجه يقين كالفجر. يأتي الينا كالمطر. كمطر متاخر يسقي الارض

³ پس باید بکوشیم تا خداوند را بشناسیم. همان‌گونه که دمیدن سپیدهٔ صبح و ریزش باران بهاری قطعی است، خداوند نیز به سوی ما باز خواهد گشت.

⁴ماذا اصنع بك يا افرايم. ماذا اصنع بك يا يهوذا. فان احسانكم كسحاب الصبح وكالندى الماضي باكرا.

⁴ «ای افرایم و ای یهودا، با شما چه کنم؟ دوستی و محبّت شما همچون مه و شبنم صبحگاهی زودگذر است.

⁵لذلك اقرضهم بالانبياء اقتلهم باقوال فمي والقضاء عليك كنور قد خرج

⁵ به همین دلیل من انبیای خود را فرستاده‌ام تا پیام مرا به شما برسانند که هلاکت شما حتمی و داوری من مانند صاعقه‌ای بر شما فرود خواهد آمد.

⁶اني اريد رحمة لا ذبيحة ومعرفة الله اكثر من محرقات.

⁶ من از شما محبّت پایدار می‌خواهم نه قربانی. من خواهان هدایای سوختنی شما نیستم، بلکه از شما توقع دارم که مرا بشناسید.

⁷ولكنهم كآدم تعدّوا العهد. هناك غدروا بي.

⁷ «امّا آنها مانند آدم، پیمان مرا شکستند و به من خیانت کردند.

⁸جلعاد قرية فاعلي الاثم مدوسة بالدم.

⁸ جلعاد، شهر گناهکاران و قاتلان است.

⁹وكما يكمن لصوص لانسان كذلك زمرة الكهنة في الطريق يقتلون نحو شكيم. انهم قد صنعوا فاحشة.

⁹ کاهنان آن مانند راهزنان در راه شکیم در کمین مردم می‌نشینند و خون مردم را می‌ریزند و دست به هر نوع جنایتی می‌زنند.

¹⁰في بيت اسرائيل رأيت أمرا فظيعا. هناك زنى افرايم. تنجس اسرائيل.

¹⁰ من در اسرائیل شاهد کارهای زشتی بوده‌ام. مردم بُتها را پرستش کرده و خود را ناپاک ساخته‌اند. «برای تو نیز ای یهودا، روزی را برای مجازات تعیین کرده‌ام.

¹¹وانت ايضا يا يهوذا قد أعدّ لك حصاد عندما ارد سبي شعبي

¹¹ «برای تو نیز ای یهودا، روزی را برای مجازات تعیین کرده‌ام.