¹الامور التي رآها اشعياء بن آموص من جهة يهوذا واورشليم

¹ این است پیام خداوند به اشعیا فرزند آموص، دربارهٔ یهودا و اورشلیم:

²ويكون في آخر الايام ان جبل بيت الرب يكون ثابتا في راس الجبال ويرتفع فوق التلال وتجري اليه كل الامم.

² در روزهای آخر، کوهی که معبد بزرگ خداوند بر آن بنا شده، بلندترین کوه دنیا می‌شود و ملّتهای مختلف به آنجا می‌آیند،

³وتسير شعوب كثيرة ويقولون هلم نصعد الى جبل الرب الى بيت اله يعقوب فيعلّمنا من طرقه ونسلك في سبله لانه من صهيون تخرج الشريعة ومن اورشليم كلمة الرب.

³ و اقوام بسیار خواهند گفت: «بیایید به کوه خداوند و معبد بزرگ خدای اسرائیل برویم، او آنچه را که می‌خواهد ما انجام دهیم به ما خواهد آموخت. ما در راهی که او برگزیده است گام برمی‌داریم. زیرا خداوند در صهیون با قوم خود سخن می‌گوید و تعالیم او از اورشلیم اعلام می‌شوند.»

⁴فيقضي بين الامم وينصف لشعوب كثيرين فيطبعون سيوفهم سككا ورماحهم مناجل. لا ترفع امة على امة سيفا ولا يتعلمون الحرب فيما بعد

⁴ خداوند در بین اقوام جهان داوری می‌کند. اختلافات قدرتهای بزرگ را در دور و نزدیک جهان حل می‌کند. مردم از شمشیرهای خود گاوآهن و از نیزه‌های خود ارّه می‌سازند. قومی به روی قوم دیگر شمشیر نمی‌کشد و برای جنگ و خونریزی آماده نمی‌شود.

⁵يا بيت يعقوب هلم فنسلك في نور الرب.

⁵ ای فرزندان یعقوب اکنون بیایید و در نوری که خداوند به ما می‌دهد گام برداریم.

⁶فانك رفضت شعبك بيت يعقوب لانهم امتلأوا من المشرق وهم عائفون كالفلسطينيين ويصافحون اولاد الاجانب.

⁶ ای خدا، تو قوم خود -‌خاندان یعقوب- را ترک کرده‌ای. زمین از جادوگریهای شرقی و فلسطینی پر شده و مردم از رسوم بیگانگان پیروی می‌کنند.

⁷وامتلأت ارضهم فضة وذهبا ولا نهاية لكنوزهم وامتلأت ارضهم خيلا ولا نهاية لمركباتهم.

⁷ سرزمین آنها از طلا و نقره پر است و خزائن آنها نهایت ندارد. سرزمین آنها پر از اسب و ارّابه‌هایشان بی‌شمار است.

⁸وامتلأت ارضهم اوثانا. يسجدون لعمل ايديهم لما صنعته اصابعهم.

⁸ دیار آنها از بُتها پر شده است و ساخته‌های دست خود را می‌پرستند.

⁹وينخفض الانسان وينطرح الرجل فلا تغفر لهم

⁹ مردم همه حقیر و شرمسار شده‌اند. خدایا آنها را نبخش.

¹⁰ادخل الى الصخرة واختبئ في التراب من امام هيبة الرب ومن بهاء عظمته.

¹⁰ آنها برای فرار از خشم و قدرت و جلال خداوند، خود را در غارهای کوههای سنگی و یا در حفره‌هایی که در زمین کنده‌اند پنهان می‌کنند.

¹¹توضع عينا تشامخ الانسان وتخفض رفعة الناس ويسمو الرب وحده في ذلك اليوم

¹¹ روزی خواهد آمد که غرور و تکبّر مردمان از بین می‌رود و فقط خداوند جلال می‌یابد.

¹²فان لرب الجنود يوما على كل متعظم وعال وعلى كل مرتفع فيوضع

¹² در آن روز خداوند متعال تمام زورمندان و مغروران و متکبّران را پست و حقیر خواهد ساخت.

¹³وعلى كل ارز لبنان العالي المرتفع وعلى كل بلوط باشان

¹³ او درختان سرو لبنان و کاجهای باشان را از بین خواهد برد.

¹⁴وعلى كل الجبال العالية وعلى كل التلال المرتفعة

¹⁴ او کوهها و تل‌های بلند،

¹⁵وعلى كل برج عال وعلى كل سور منيع

¹⁵ و بُرج‌ها و حصارهای قلعه‌های رفیع را هموار خواهد ساخت.

¹⁶وعلى كل سفن ترشيش وعلى كل الاعلام البهجة.

¹⁶ او حتّی بزرگترین و زیباترین کشتی‌ها را غرق می‌کند.

¹⁷فيخفض تشامخ الانسان وتوضع رفعة الناس ويسمو الرب وحده في ذلك اليوم.

¹⁷ غرور بشر پایان می‌یابد و تکبّرش از بین خواهد رفت و بُتها کاملاً محو خواهند شد. در آن روز تنها خداوند جلال خواهد یافت.

¹⁸وتزول الاوثان بتمامها.

¹⁸ وقتی او برای لرزاندن زمین بیاید، مردم برای فرار از خشم و قدرت و جلال خدا، خود را در غارهای کوههای سنگی یا در حفره‌هایی که در زمین کنده‌اند پنهان خواهند کرد.

¹⁹ويدخلون في مغاير الصخور وفي حفائر التراب من امام هيبة الرب ومن بهاء عظمته عند قيامه ليرعب الارض.

¹⁹ وقتی آن روز فرا رسد، آنها بُتهای طلایی و نقره‌ای را که خود ساخته بودند به جلوی موشهای کور و خفّاشها می‌ریزند.

²⁰في ذلك اليوم يطرح الانسان اوثانه الفضية واوثانه الذهبية التي عملوها له للسجود للجرذان والخفافيش

²⁰ وقتی خداوند بیاید تا زمین را به لرزه درآورد، مردم برای فرار از خشم خداوند و قدرت و جلالش، خود را در حفره‌های زمین و یا در غارهای کوههای سنگی پنهان می‌کنند. دیگر به انسانهای فانی توکّل نکن. آنها چه ارزشی دارند؟

²¹ليدخل في نقر الصخور وفي شقوق المعاقل من امام هيبة الرب ومن بهاء عظمته عند قيامه ليرعب الارض.

²¹ دیگر به انسانهای فانی توکّل نکن. آنها چه ارزشی دارند؟

²²كفوا عن الانسان الذي في انفه نسمة لانه ماذا يحسب