¹أتعرف وقت ولادة وعول الصخور او تلاحظ مخاض الايائل.

¹ «آیا می‌دانی که بُز کوهی چه وقت می‌زاید؟ آیا وضع حمل آهو را مشاهده کرده‌ای؟

²أتحسب الشهور التي تكملها او تعلم ميقات ولادتهنّ.

² آیا مدّت حاملگی و زمان زاییدن او را می‌دانی؟

³يبركن ويضعن اولادهنّ. يدفعن اوجاعهنّ.

³ بچّه‌هایش در صحرا بزرگ و قوی می‌شوند، بعد از پدر و مادر جدا شده، دیگر برنمی‌گردند.

⁴تبلغ اولادهنّ. تربو في البرية. تخرج ولا تعود اليهنّ

⁴ چه کسی به الاغ وحشی آزادی داد و آن را رها کرد؟

⁵من سرّح الفراء حرّا ومن فكّ ربط حمار الوحش.

⁵ من بیابان را خانه‌اش و شوره زارها را مسکنش ساختم.

⁶الذي جعلت البرية بيته والسباخ مسكنه.

⁶ شور و غوغای شهر را دوست ندارد و صدای چوپان به گوشش نمی‌رسد.

⁷يضحك على جمهور القرية. لا يسمع زجر السائق.

⁷ دامنهٔ کوهها چراگاه آن است و آنجا در جستجوی علف می‌باشد.

⁸دائرة الجبال مرعاه وعلى كل خضرة يفتش

⁸ آیا گاو وحشی می‌خواهد تو را خدمت کند؟ آیا در کنار آخور تو می‌خوابد؟

⁹أيرضى الثور الوحشي ان يخدمك ام يبيت عند معلفك.

⁹ آیا می‌توانی آن گاو را با ریسمان ببندی تا زمینت را شخم بزند؟

¹⁰أتربط الثور الوحشي برباطه في التلم ام يمهد الاودية وراءك.

¹⁰ آیا به قوّت زیادش اعتماد داری که کارهایت را به او بسپاری؟

¹¹أتثق به لان قوته عظيمة او تترك له تعبك.

¹¹ آیا باور می‌‌کنی که اگر او را بفرستی محصولت را می‌آورد و در خرمنگاه جمع می‌کند؟

¹²أتأتمنه انه يأتي بزرعك ويجمع الى بيدرك

¹² شترمرغ با غرور بال می‌زند، امّا پر و بال آن طوری نیست که بتواند پرواز کند.

¹³جناح النعامة يرفرف. أفهو منكب رأوف ام ريش.

¹³ شترمرغ به روی زمین تخم می‌گذارد، تا خاک آن را گرم نگه دارد.

¹⁴لانها تترك بيضها وتحميه في التراب

¹⁴ غافل از اینکه ممکن است کسی آن را زیر پا له کند یا حیوانی وحشی آن را پایمال کند.

¹⁵وتنسى ان الرّجل تضغطه او حيوان البر يدوسه.

¹⁵ با جوجه‌های خود با چنان خشونتی رفتار می‌کند که گویی مال خودش نیستند و به زحمتی که کشیده بی‌تفاوت است و اگر جوجه‌هایش بمیرند، اعتنا نمی‌کند.

¹⁶تقسو على اولادها كانها ليست لها. باطل تعبها بلا اسف.

¹⁶ زیرا خدا به او شعور نداده و او را از عقل محروم کرده است.

¹⁷لان الله قد انساها الحكمة ولم يقسم لها فهما.

¹⁷ امّا هرگاه بالهای خود را باز کند و بدود، هیچ اسب و سوارکاری به او نمی‌رسد.

¹⁸عندما تحوذ نفسها الى العلاء تضحك على الفرس وعلى راكبه

¹⁸ آیا این تو بودی که اسب را قدرتمند ساختی؟ و به آن یال دادی؟

¹⁹هل انت تعطي الفرس قوته وتكسو عنقه عرفا

¹⁹ آیا تو او را وادار می‌سازی که مثل ملخ جست و خیز کند و شیههٔ ترسناک بکشد؟

²⁰أتوثبه كجرادة. نفخ منخره مرعب.

²⁰ می‌بینی که چگونه با غرور سُم خود را بر زمین می‌کوبد و از نیروی خود لذّت می‌برد و به جنگ می‌رود.

²¹يبحث في الوادي وينفز ببأس. يخرج للقاء الاسلحة.

²¹ ترس در دلش راه ندارد و بدون هراس با شمشیر مقابله می‌کند.

²²يضحك على الخوف ولا يرتاع ولا يرجع عن السيف.

²² از سر و صدای اسلحه و برق نیزه و گُرز نمی‌ترسد.

²³عليه تصل السهام وسنان الرمح والمزراق.

²³ با شنیدن صدای نعرهٔ جنگ، دیگر آرام نمی‌گیرد و با خشم و هیجان به میدان جنگ می‌تازد.

²⁴في وثبه ورجزه يلتهم الارض ولا يؤمن انه صوت البوق.

²⁴ با شنیدن صدای شیپور شیهه می‌کشد و از دور بوی جنگ به مشامش می‌رسد و فریاد و خروش فرماندهان، او را به هیجان می‌آورد.

²⁵عند نفخ البوق يقول هه ومن بعيد يستروح القتال صياح القواد والهتاف

²⁵ آیا تو به شاهین آموخته‌ای که چگونه پرواز کند و بالهای خود را به سوی جنوب بگشاید؟

²⁶أمن فهمك يستقل العقاب وينشر جناحيه نحو الجنوب.

²⁶ آیا عقاب به فرمان تو آشیانهٔ خود را بر فراز قلّهٔ بلند می‌سازد؟

²⁷او بأمرك يحلّق النسر ويعلّي وكره.

²⁷ ببین ‌که چطور بالای صخره‌‌ها خانه می‌سازد و بر سنگهای تیز می‌نشیند.

²⁸يسكن الصخر ويبيت على سن الصخر والمعقل.

²⁸ از آنجا شکار خود را زیر نظر می‌گیرد و چشمان تیزبینش، از دور آن را می‌بیند. جایی که لاشه باشد، حاضر می‌شود و جوجه‌هایش خون آن را می‌مکند.

²⁹من هناك يتحسس قوته. تبصره عيناه من بعيد.

²⁹ جایی که لاشه باشد، حاضر می‌شود و جوجه‌هایش خون آن را می‌مکند.

³⁰فراخه تحسو الدم وحيثما تكن القتلى فهناك هو