¹انا هو الرجل الذي رأى مذلة بقضيب سخطه.

¹ من آن کسی هستم که چوب مجازات خدا را خورده‌ام.

²قادني وسيرني في الظلام ولا نور.

² او مرا به اعماق تاریکی برده

³حقا انه يعود ويرد عليّ يده اليوم كله.

³ و تمام روز دست خود را برضد من بلند کرده است.

⁴ابلى لحمي وجلدي. كسر عظامي.

⁴ گوشت و پوستِ بدن مرا فرتوت ساخته و استخوانهایم را شکسته است.

⁵بنى عليّ واحاطني بعلقم ومشقة.

⁵ مرا با سختی و مشقّت محاصره کرده

⁶اسكنني في ظلمات كموتى القدم.

⁶ و مانند کسی‌که سالها پیش مرده باشد، در تاریکی نشانده است.

⁷سيج عليّ فلا استطيع الخروج. ثقل سلسلتي.

⁷ دیواری به دورم کشیده و مرا با زنجیرهای سنگین بسته است و نمی‌توانم فرار کنم.

⁸ايضا حين اصرخ واستغيث يصدّ صلاتي.

⁸ برای کمک التماس می‌کنم، امّا او دعایم را نمی‌پذیرد.

⁹سيج طرقي بحجارة منحوتة. قلب سبلي.

⁹ راه مرا از هر طرف با دیوارهای سنگی بسته و آن را پُر پیچ و خم ساخته است.

¹⁰هو لي دب كامن اسد في مخابئ.

¹⁰ او مانند خرسی در کمین من نشسته و مثل شیری برای حمله به من آماده است.

¹¹ميّل طرقي ومزقني. جعلني خرابا.

¹¹ مرا از راهم به گوشه‌ای برده و پاره پاره‌ام نمود و ترک گفت.

¹²مدّ قوسه ونصبني كغرض للسهم.

¹² کمان خود را کشید و مرا هدف تیرهای خود قرار داد.

¹³ادخل في كيلتيّ نبال جعبته.

¹³ تیرهایش به اعماق قلبم فرو رفت.

¹⁴صرت ضحكة لكل شعبي واغنية لهم اليوم كله.

¹⁴ مردم مرا مسخره می‌کنند و تمام روز به من می‌خندند.

¹⁵اشبعني مرائر وأرواني افسنتينا.

¹⁵ با سختی‌ها و مصیبت‌ها زندگی را برای من تلخ ساخته است.

¹⁶وجرش بالحصى اسناني. كبسني بالرماد.

¹⁶ رویم را به خاک مالید و دندانهایم را با سنگها شکست.

¹⁷وقد ابعدت عن السلام نفسي. نسيت الخير.

¹⁷ سعادت و سلامتی را از من گرفته است.

¹⁸وقلت بادت ثقتي ورجائي من الرب.

¹⁸ گفتم: «شوکت و جلال من از بین رفت و امید من از خداوند قطع گردید.»

¹⁹ذكر مذلتي وتيهاني افسنتين وعلقم.

¹⁹ وقتی آوارگی و مصیبت‌های خود را به یاد می‌آورم، زندگی به کامم تلخ می‌شود.

²⁰ذكرا تذكر نفسي وتنحني فيّ

²⁰ همیشه به آنها فکر می‌کنم و روحم پریشان می‌گردد.

²¹اردد هذا في قلبي. من اجل ذلك ارجو.

²¹ امّا با این‌همه وقتی رنج‌هایم به یادم می‌آورم، نومید نمی‌شوم،

²²انه من احسانات الرب اننا لم نفن. لان مراحمه لا تزول.

²² زیرا محبّت خداوند پایدار و رحمت او بی‌پایان است.

²³هي جديدة في كل صباح. كثيرة امانتك.

²³ آنها هر صبح تازه می‌باشند و وفاداری او عظیم می‌باشد.

²⁴نصيبي هو الرب قالت نفسي. من اجل ذلك ارجوه.

²⁴ خداوند همه‌چیز من است، پس بر او امید دارم.

²⁵طيب هو الرب للذين يترجونه للنفس التي تطلبه.

²⁵ خداوند بر تمام کسانی‌که بر او توکّل دارند و طالب او می‌باشند، مهربان است.

²⁶جيد ان ينتظر الانسان ويتوقع بسكوت خلاص الرب.

²⁶ پس بهتر است که با صبر منتظر باشیم تا خداوند ما را نجات دهد.

²⁷جيد للرجل ان يحمل النير في صباه.

²⁷ چه نیکوست که در هنگام جوانی صبر و تحمّل را بیاموزیم.

²⁸يجلس وحده ويسكت لانه قد وضعه عليه.

²⁸ وقتی گرفتار مصیبتی از جانب خداوند می‌شویم، باید خاموش و تنها بنشینیم؛

²⁹يجعل في التراب فمه لعله يوجد رجاء.

²⁹ و در حضور خداوند به خاک بیافتیم، شاید هنوز امیدی باقی باشد.

³⁰يعطي خده لضاربه. يشبع عارا.

³⁰ وقتی کسی بخواهد ما را بزند، صورت خود را جلو بیاوریم و وقتی به ما اهانت می‌کنند، تحمّل کنیم.

³¹لان السيد لا يرفض الى الابد.

³¹ زیرا خداوند ما را برای همیشه ترک نمی‌کند.

³²فانه ولو احزن يرحم حسب كثرة مراحمه.

³² هرچند خداوند غم و اندوه را بر سر ما بیاورد، ولی از روی محبّت سرشار خود بر ما رحمت خواهد کرد.

³³لانه لا يذل من قلبه ولا يحزن بني الانسان.

³³ خداوند از غم و اندوه ما خشنود نمی‌گردد.

³⁴ان يدوس احد تحت رجليه كل اسرى الارض

³⁴ وقتی اسیران و ستمدیدگان ما پایمال می‌شوند؛

³⁵ان يحرف حق الرجل امام وجه العلي

³⁵ هنگامی‌که حقّی را که خدا به ما داده است، پایمال می‌گردد؛

³⁶ان يقلب الانسان في دعواه السيد لا يرى.

³⁶ و زمانی که در حق شخصی در دادگاه بی‌عدالتی می‌شود، خدا همه را می‌بیند.

³⁷من ذا الذي يقول فيكون والرب لم يأمر.

³⁷ هیچ امری بدون اراده و رضای خداوند انجام نمی‌شود.

³⁸من فم العلي ألا تخرج الشرور والخير

³⁸ خیر و شر، تنها به فرمان خداوند متعال واقع می‌شود.

³⁹لماذا يشتكي الانسان الحي الرجل من قصاص خطاياه.

³⁹ پس چرا وقتی به‌خاطر گناهان خود مجازات می‌شویم، شکایت کنیم؟

⁴⁰لنفحص طرقنا ونمتحنها ونرجع الى الرب.

⁴⁰ بیایید رفتار خود را بسنجیم و به سوی خداوند بازگردیم.

⁴¹لنرفع قلوبنا وايدينا الى الله في السموات

⁴¹ بیایید با تمام قلب، دست دعا به سوی خدایی که در آسمانهاست بلند کنیم،

⁴²نحن اذنبنا وعصينا. انت لم تغفر.

⁴² و بگوییم: «خداوندا، ما گناهکاریم و از فرمان تو سرکشی کرده‌ایم و تو ما را نبخشیده‌ای.

⁴³التحفت بالغضب وطردتنا. قتلت ولم تشفق.

⁴³ «بر ما غضب کردی و ما را کُشتی، رحمت تو به وسیلهٔ خشمت پنهان گشت.

⁴⁴التحفت بالسحاب حتى لا تنفذ الصلاة.

⁴⁴ چون بر ما خشمگین بودی، خود را از ما پنهان کردی تا دعاهای ما به حضور تو نرسد.

⁴⁵جعلتنا وسخا وكرها في وسط الشعوب.

⁴⁵ تو ما را پیش مردم جهان همچون خاکروبه و زباله ساختی.

⁴⁶فتح كل اعدائنا افواههم علينا.

⁴⁶ «تمام دشمنان ما، ما را تحقیر می‌کنند.

⁴⁷صار علينا خوف ورعب هلاك وسحق.

⁴⁷ با هلاکت و نابودی روبه‌رو شده‌ایم و ترس و وحشت ما را فراگرفته است.

⁴⁸سكبت عيناي ينابيع ماء على سحق بنت شعبي.

⁴⁸ به‌خاطر نابودی قومم، سیل اشک از چشمانم جاریست.

⁴⁹عيني تسكب ولا تكف بلا انقطاع

⁴⁹ «پیوسته اشک می‌ریزم

⁵⁰حتى يشرف وينظر الرب من السماء.

⁵⁰ تا خداوند از آسمان به پایین بنگرد و ما را ببیند.

⁵¹عيني تؤثّر في نفسي لاجل كل بنات مدينتي.

⁵¹ وقتی می‌بینم چه بلایی بر سر دختران شهر من آمده است، دلم از غصّه ریش‌ریش می‌شود.

⁵²قد اصطادتني اعدائي كعصفور بلا سبب.

⁵² «دشمنان بدون هیچ دلیلی مرا مثل پرنده به دام انداختند.

⁵³قرضوا في الجب حياتي والقوا عليّ حجارة.

⁵³ مرا زنده در چاه انداختند و سنگی بر سر آن گذاشتند.

⁵⁴طفت المياه فوق راسي. قلت قد قرضت

⁵⁴ آب از سرم گذشت و فکر کردم که بزودی خواهم مرد.

⁵⁵دعوت باسمك يا رب من الجب الاسفل.

⁵⁵ «خداوندا، از ته چاه تو را طلبیدم.

⁵⁶لصوتي سمعت. لا تستر اذنك عن زفرتي عن صياحي.

⁵⁶ فریاد مرا شنیدی و به ناله‌های من گوش دادی.

⁵⁷دنوت يوم دعوتك. قلت لا تخف.

⁵⁷ وقتی به حضور تو دعا کردم، آمدی و گفتی: 'نترس!'

⁵⁸خاصمت يا سيد خصومات نفسي. فككت حياتي.

⁵⁸ «خداوندا، تو از حق من دفاع کردی و از مرگ نجاتم دادی.

⁵⁹رأيت يا رب ظلمي. اقم دعواي.

⁵⁹ تو ای خداوند، شاهد ظلم‌هایی که در حق من کردند، بودی؛ پس به داد من برس و خودت داوری کن.

⁶⁰رأيت كل نقمتهم كل افكارهم عليّ.

⁶⁰ تو می‌دانی که دشمنانم همه از من نفرت دارند و برضد من دسیسه می‌چینند.

⁶¹سمعت تعييرهم يا رب كل افكارهم عليّ

⁶¹ «خداوندا، تو شنیده‌ای که آنها چگونه به من اهانت کرده و برضد من توطئه چیده‌اند.

⁶²كلام مقاوميّ ومؤامرتهم عليّ اليوم كله.

⁶² دشمنانم تمام روز دربارهٔ من سخنان بد می‌گویند و برای آزار من نقشه می‌کشند.

⁶³انظر الى جلوسهم ووقوفهم انا اغنيتهم

⁶³ در همه حال به من می‌خندند و مسخره‌ام می‌کنند.

⁶⁴رد لهم جزاء يا رب حسب عمل اياديهم.

⁶⁴ «خداوندا، آنها را به سزای کارهایشان برسان.

⁶⁵اعطهم غشاوة قلب لعنتك لهم.

⁶⁵ آنها را لعنت کن تا گرفتار غم و درد شوند. با خشم و غضب آنها را تعقیب کن و از روی زمین نابود ساز.»

⁶⁶اتبع بالغضب واهلكهم من تحت سموات الرب

⁶⁶ با خشم و غضب آنها را تعقیب کن و از روی زمین نابود ساز.»