¹اذكر يا رب ماذا صار لنا. اشرف وانظر الى عارنا.

¹ خداوندا، به یادآور که چه بلایی بر سر ما آمده است: ببین که چگونه خوار و رسوا شده‌ایم!

²قد صار ميراثنا للغرباء. بيوتنا للاجانب.

² سرزمین موروثی ما به دست بیگانگان افتاده است و در خانه‌های ما مردم بیگانه زندگی می‌کنند.

³صرنا ايتاما بلا اب. امهاتنا كارامل.

³ ما یتیم شده‌ایم. پدران ما به دست دشمن کشته شده و مادران ما بیوه شده‌اند.

⁴شربنا ماءنا بالفضة. حطبنا بالثمن يأتي.

⁴ آبی را که می‌خوریم و هیزمی را که برای آتش به کار می‌بریم، باید بخریم.

⁵على اعناقنا نضطهد. نتعب ولا راحة لنا.

⁵ باری سخت و دشوار بر دوش خود می‌کشیم. خسته و ناتوان شده‌ایم و راحتی نداریم.

⁶اعطينا اليد للمصريين والاشوريين لنشبع خبزا.

⁶ پیش مردم مصر و آشور دست دراز کردیم تا لقمه نانی به ما بدهند و زنده بمانیم.

⁷آباؤنا اخطأوا وليسوا بموجودين ونحن نحمل آثامهم.

⁷ نیاکان ما گناه کردند امّا آنها از بین رفتند و اینک ما تاوان گناه آنها را پس می‌دهیم.

⁸عبيد حكموا علينا. ليس من يخلص من ايديهم.

⁸ غلامان بر ما حکومت می‌کنند و کسی نیست که ما را از قدرت آنها نجات بدهد.

⁹بانفسنا نأتي بخبزنا من جرى سيف البرية.

⁹ یک لقمه نان را در بیابان با خطر جان به دست می‌آوریم.

¹⁰جلودنا اسودّت كتنور من جرى نيران الجوع.

¹⁰ از شدّت گرسنگی در تب می‌سوزیم و پوست بدن ما همچون تنورِ داغ است.

¹¹اذلوا النساء في صهيون العذارى في مدن يهوذا.

¹¹ همسران ما در کوه صهیون مورد تجاوز قرار گرفتند و دختران ما در تمام روستاهای یهودیه مجبور شدند خود را تسلیم کنند.

¹²الرؤساء بايديهم يعلقون ولم تعتبر وجوه الشيوخ.

¹² رهبران ما را به دار آویخته‌اند و به ریش‌سفیدان ما بی‌احترامی شده است.

¹³اخذوا الشبان للطحن والصبيان عثروا تحت الحطب.

¹³ از جوانان ما در آسیاب کار می‌کشند و اطفال ما در زیر بارِ گران هیزم، از پا می‌افتند.

¹⁴كفت الشيوخ عن الباب والشبان عن غنائهم.

¹⁴ پیر مردان ما دیگر در کنار دروازهٔ شهر دیده نمی‌شوند و جوانان ما دیگر آواز نمی‌خوانند.

¹⁵مضى فرح قلبنا صار رقصنا نوحا.

¹⁵ خوشی و سرور از دلهای ما رخت بربسته و رقص و پایکوبی ما به ماتم تبدیل شده است.

¹⁶سقط اكليل راسنا. ويل لنا لاننا قد اخطأنا.

¹⁶ وای بر ما که گناه کردیم و تاج جلال و افتخار را از دست دادیم.

¹⁷من اجل هذا حزن قلبنا. من اجل هذه اظلمت عيوننا.

¹⁷ دلهای ما بی‌تاب و چشمان ما تار گشته‌اند،

¹⁸من اجل جبل صهون الخرب. الثعالب ماشية فيه.

¹⁸ زیرا کوه صهیون، ویران و محل گشت و گذار شغالان شده است.

¹⁹انت يا رب الى الابد تجلس. كرسيك الى دور فدور.

¹⁹ خداوندا، تو فرمانروای ابدی جهان هستی و تاج و تخت تو بی‌زوال است.

²⁰لماذا تنسانا الى الابد وتتركنا طول الايام.

²⁰ چرا ما را برای همیشه از یاد بردی؟ چرا ما را برای مدّتی طولانی ترک کردی؟

²¹ارددنا يا رب اليك فنرتد. جدد ايامنا كالقديم.

²¹ ای خداوند، ما را دوباره به سوی خود بازگردان و جلال پیشین ما را بازگردان. آیا ما را بکلّی ترک کرده و از ما بی‌نهایت خشمگین هستی؟

²²هل كل الرفض رفضتنا هل غضبت علينا جدا

²² آیا ما را بکلّی ترک کرده و از ما بی‌نهایت خشمگین هستی؟