1وكلم الرب موسى قائلا
1
خداوند به موسی فرمود:
2اوص بني اسرائيل ان يقدموا اليك زيت زيتون مرضوض نقيا للضوء لإيقاد السرج دائما.
2
«به قوم اسرائیل دستور بده که روغن زیتون خالص را برای چراغهای معبد بیاورند و چراغها همیشه روشن باشند.
3خارج حجاب الشهادة في خيمة الاجتماع يرتبها هرون من المساء الى الصباح امام الرب دائما فريضة دهرية في اجيالكم.
3
هارون هر شامگاه چراغهایی را که در چراغدانهای طلای خالص، که در بیرون پرده مقدّسترین مکان، مقابل صندوق پیمان قرار دارند، با روغن زیتون پُر کند و چراغها را همیشه آماده تا صبح روشن نگه دارد. این قانونی جاودانی برای نسلهای آیندهٔ شماست.
4على المنارة الطاهرة يرتب السرج امام الرب دائما
4
«با دوازده کیلو آرد، دوازده قرص نان بپزید
5وتأخذ دقيقا وتخبزه اثني عشر قرصا. عشرين يكون القرص الواحد.
5
و آنها را در دو ردیف شش تایی بر سر میزی که از طلای خالص ساخته شده است و در حضور من قرار دارد، بگذارید.
6وتجعلها صفّين كل صفّ ستة على المائدة الطاهرة امام الرب.
6
بر هر ردیف نان، کُندُر خالص بگذارید تا به عنوان نمونهای از نان بر آتش به حضور من تقدیم کنید
7وتجعل على كل صف لبانا نقيا فيكون للخبز تذكارا وقودا للرب.
7
در آینده در هر سبت نان باید به حضور خداوند تقدیم شود. این وظیفهٔ مردم اسرائیل برای همیشه است.
8في كل يوم سبت يرتبه امام الرب دائما من عند بني اسرائيل ميثاقا دهريا.
8
این نان به هارون و پسرانش تعلّق دارد، آنها را باید در یکجای مقدّس بخورند، زیرا این هدیه از مقدّسترین هدایایی است که به حضور من تقدیم میشود.»
9فيكون لهرون وبنيه فياكلونه في مكان مقدس. لانه قدس اقداس له من وقائد الرب فريضة دهرية
9
روزی مردی که پدرش مصری و مادرش یک اسرائیلی به نام شلومیت، دختر دِبری، از طایفهٔ دان بود، با مردی اسرائیلی در اردوگاه به نزاع پرداخت و به خداوند کفر گفت و او را پیش موسی آوردند.
10وخرج ابن امرأة اسرائيلية وهو ابن رجل مصري في وسط بني اسرائيل وتخاصم في المحلّة ابن الاسرائيلية ورجل اسرائيلي.
10
او را توقیف کردند تا ببینند خواست خداوند برای او چیست.
11فجدّف ابن الاسرائيلية على الاسم وسبّ. فأتوا به الى موسى. وكان اسم امه شلومية بنت دبري من سبط دان.
11
خداوند به موسی فرمود:
12فوضعوه في المحرس ليعلن لهم عن فم الرب
12
«آن مرد را از اردوگاه بیرون ببرید و همهٔ کسانیکه کفر گفتن او را شنیدند دستهای خود را بر او بگذارند و آنگاه تمام قوم اسرائیل او را سنگسار کنند.
13فكلم الرب موسى قائلا
13
به قوم اسرائیل بگو که هرکسی که به خدای خود کفر بگوید، به سزای عملش برسد و باید بمیرد
14اخرج الذي سبّ الى خارج المحلّة فيضع جميع السامعين ايديهم على راسه ويرجمه كل الجماعة.
14
و تمام مردم اسرائیل او را سنگسار کنند. این قانون شامل حال مردم اسرائیل و همچنین بیگانگانی که در بین آنها زندگی میکنند، میشود.
15وكلم بني اسرائيل قائلا كل من سبّ الهه يحمل خطيته.
15
«هرکسی که مرتکب قتل گردد، باید کشته شود.
16ومن جدف على اسم الرب فانه يقتل. يرجمه كل الجماعة رجما. الغريب كالوطني عندما يجدف على الاسم يقتل.
16
اگر کسی حیوانی را که متعلّق به او نیست بکشد، باید عوض آن را به صاحبش بدهد، جان به عوض جان.
17واذا امات احد انسانا فانه يقتل.
17
«هرگاه شخصی به کس دیگری صدمه برساند، باید او هم همان صدمه را ببیند.
18ومن امات بهيمة يعوّض عنها نفسا بنفس.
18
اگر استخوان کسی را بشکند، استخوان او نیز باید شکسته شود. هرگاه کسی چشم شخص دیگری را کور کند، باید چشم خودش هم کور شود. و اگر دندان کسی را بشکند دندان او را نیز بشکنند. هرگاه شخص دیگری را زخمی کند خود او هم باید زخمی شود.
19واذا احدث انسان في قريبه عيبا فكما فعل كذلك يفعل به.
19
هرکسی که یک حیوان را بکشد، باید عوض آن را بدهد و اگر شخص دیگری را بکشد، خودش هم کشته شود.
20كسر بكسر وعين بعين وسنّ بسن. كما احدث عيبا في الانسان كذلك يحدث فيه.
20
این قانون برای اسرائیلیها و هم برای بیگانگان است زیرا من خداوند خدای شما هستم.»
پس موسی اینها را به مردم گفت و آنگاه آن مرد را به بیرون اردوگاه برده، سنگسارش کردند و مردم اسرائیل مطابق فرمان خداوند عمل نمودند.
21من قتل بهيمة يعوّض عنها ومن قتل انسانا يقتل.
21
پس موسی اینها را به مردم گفت و آنگاه آن مرد را به بیرون اردوگاه برده، سنگسارش کردند و مردم اسرائیل مطابق فرمان خداوند عمل نمودند.
22حكم واحد يكون لكم. الغريب يكون كالوطني. اني انا الرب الهكم.
23فكلم موسى بني اسرائيل ان يخرجوا الذي سبّ الى خارج المحلّة ويرجموه بالحجارة. ففعل بنو اسرائيل كما امر الرب موسى