¹وقال لتلاميذه لا يمكن الا ان تأتي العثرات. ولكن ويل للذي تأتي بواسطته.

¹ عیسی به شاگردان خود فرمود: «از روبه‌رو شدن با وسوسه‌ها گریزی نیست امّا وای به حال آن‌کسی كه سبب وسوسه می‌شود.

²خير له لو طوق عنقه بحجر رحى وطرح في البحر من ان يعثر احد هؤلاء الصغار.

² برای او بهتر است كه با سنگ آسیابی به دور گردن خود به دریا انداخته شود تا یكی از این كوچكان را منحرف كند.

³احترزوا لانفسكم. وان اخطأ اليك اخوك فوبخه. وان تاب فاغفر له.

³ مواظب باشید! اگر برادرت به تو بدی كند او را متنبّه ساز و اگر توبه كند، او را ببخش.

⁴وان اخطأ اليك سبع مرات في اليوم ورجع اليك سبع مرات في اليوم قائلا انا تائب فاغفر له.

⁴ حتّی اگر روزی هفت بار به تو بدی كند و هفت بار پیش تو بیاید و بگوید: 'توبه كردم' باید او را ببخشی.»

⁵فقال الرسل للرب زد ايماننا.

⁵ رسولان به عیسی خداوند عرض كردند: «ایمان ما را زیاد كن.»

⁶فقال الرب لو كان لكم ايمان مثل حبة خردل لكنتم تقولون لهذه الجميزة انقلعي وانغرسي في البحر فتطيعكم

⁶ خداوند پاسخ داد: «اگر شما به اندازهٔ دانه خَردَلی ایمان می‌داشتید می‌توانستید به این درخت توت بگویید: 'از ریشه در بیا و در دریا كاشته شو' و از شما اطاعت می‌کرد.

⁷ومن منكم له عبد يحرث او يرعى يقول له اذا دخل من الحقل تقدم سريعا واتكئ.

⁷ «فرض كنید یكی از شما غلامی دارد كه شخم می‌زند یا از گوسفندان پاسداری می‌کند. وقتی از مزرعه برگردد آیا او به آن غلام خواهد گفت: 'فوراً بیا و بنشین؟'

⁸بل ألا يقول له اعدد ما اتعشى به وتمنطق واخدمني حتى آكل واشرب وبعد ذلك تأكل وتشرب انت.

⁸ آیا به عوض آن نخواهد گفت: 'شام مرا حاضر كن، كمرت را ببند و تا من می‌‌‌‌‌‌خورم و می‌نوشم خدمت كن، بعد می‌توانی غذای خودت را بخوری؟'

⁹فهل لذلك العبد فضل لانه فعل ما امر به لا اظن.

⁹ و آیا او از آن غلام به‌خاطر آنكه دستوراتش را اجرا كرده است ممنون خواهد بود؟

¹⁰كذلك انتم ايضا متى فعلتم كل ما أمرتم به فقولوا اننا عبيد بطالون. لاننا انما عملنا ما كان يجب علينا

¹⁰ در مورد شما هم همین‌طور است، هرگاه تمام دستورهایی كه به شما داده شده بجا آورید بگویید: 'ما غلامانی بیش نیستیم، فقط وظیفهٔ خود را انجام داده‌ایم.'»

¹¹وفي ذهابه الى اورشليم اجتاز في وسط السامرة والجليل.

¹¹ عیسی در سفر خود به سوی اورشلیم از مرز بین سامره و جلیل می‌گذشت.

¹²وفيما هو داخل الى قرية استقبله عشرة رجال برص فوقفوا من بعيد.

¹² هنگامی‌که می‌‌خواست به دهکده‌ای وارد شود با ده نفر جذامی روبه‌رو شد. آنان دور ایستادند

¹³ورفعوا صوتا قائلين يا يسوع يا معلّم ارحمنا.

¹³ و فریاد زدند: «ای عیسی، ای استاد، به ما رحم كن.»

¹⁴فنظر وقال لهم اذهبوا وأروا انفسكم للكهنة. وفيما هم منطلقون طهروا.

¹⁴ وقتی عیسی آنان را دید فرمود: «بروید و خود را به كاهنان نشان بدهید.» و همچنان‌که می‌رفتند پاک گشتند.

¹⁵فواحد منهم لما رأى انه شفي رجع يمجد الله بصوت عظيم.

¹⁵ یكی از ایشان وقتی دید شفا یافته است درحالی‌که خدا را با صدای بلند حمد می‌گفت بازگشت.

¹⁶وخرّ على وجهه عند رجليه شاكرا له. وكان سامريا.

¹⁶ خود را پیش پاهای عیسی انداخت و از او سپاسگزاری كرد. این شخص یک سامری بود.

¹⁷فاجاب يسوع وقال أليس العشرة قد طهروا. فاين التسعة.

¹⁷ عیسی در این خصوص فرمود: «مگر هر ده نفر پاک نشدند؟ پس آن نُه نفر دیگر كجا هستند؟

¹⁸ألم يوجد من يرجع ليعطي مجدا للّه غير هذا الغريب الجنس.

¹⁸ آیا غیراز این بیگانه كسی نبود كه برگردد و خدا را حمد گوید؟»

¹⁹ثم قال له قم وامض. ايمانك خلصك

¹⁹ به آن مرد فرمود: «بلند شو و برو، ایمانت تو را شفا داده است.»

²⁰ولما سأله الفريسيون متى يأتي ملكوت الله اجابهم وقال لا يأتي ملكوت الله بمراقبة.

²⁰ فریسیان از او سؤال كردند كه پادشاهی خدا كی خواهد آمد. عیسی در جواب فرمود: «پادشاهی خدا طوری نمی‌آید كه بتوان آن را مشاهده كرد

²¹ولا يقولون هوذا ههنا او هوذا هناك لان ها ملكوت الله داخلكم

²¹ و كسی نخواهد گفت كه، آن در اینجا یا در آنجاست، چون در حقیقت پادشاهی خدا در میان خود شماست.»

²²وقال للتلاميذ ستأتي ايام فيها تشتهون ان تروا يوما واحدا من ايام ابن الانسان ولا ترون.

²² به شاگردان فرمود: «زمانی خواهد آمد كه شما آرزوی دیدن یكی از روزهای پسر انسان را خواهید داشت امّا آن را نخواهید دید.

²³ويقولون لكم هوذا ههنا او هوذا هناك. لا تذهبوا ولا تتبعوا.

²³ به شما خواهند گفت كه به اینجا یا آنجا نگاه كنید. شما به دنبال آنان نروید،

²⁴لانه كما ان البرق الذي يبرق من ناحية تحت السماء يضيء الى ناحية تحت السماء كذلك يكون ايضا ابن الانسان في يومه.

²⁴ زیرا پسر انسان در روز خود مانند برق كه از این سر آسمان تا آن سر آسمان می‌درخشد خواهد بود.

²⁵ولكن ينبغي اولا ان يتألم كثيرا ويرفض من هذا الجيل.

²⁵ امّا لازم است كه او اول متحمّل رنجهای بسیار گردد و از طرف مردم این روزگار رد شود.

²⁶وكما كان في ايام نوح كذلك يكون ايضا في ايام ابن الانسان.

²⁶ زمان پسر انسان مانند روزگار نوح خواهد بود.

²⁷كانوا يأكلون ويشربون ويزوجون ويتزوجون الى اليوم الذي فيه دخل نوح الفلك وجاء الطوفان واهلك الجميع.

²⁷ مردم تا روزی كه نوح وارد كشتی شد و سیل آمده همه را نابود كرد می‌خوردند و می‌نوشیدند، زن می‌گرفتند و شوهر می‌کردند.

²⁸كذلك ايضا كما كان في ايام لوط كانوا يأكلون ويشربون ويشترون ويبيعون ويغرسون ويبنون.

²⁸ همچنین مانند زمان لوط خواهد بود كه مردم می‌خوردند و می‌نوشیدند و به خرید و فروش و كشت و كار و خانه‌سازی مشغول بودند.

²⁹ولكن اليوم الذي فيه خرج لوط من سدوم امطر نارا وكبريتا من السماء فاهلك الجميع.

²⁹ امّا در روزی كه لوط از سدوم بیرون آمد آتش و گوگرد از آسمان بارید و همه را از بین برد.

³⁰هكذا يكون في اليوم الذي فيه يظهر ابن الانسان

³⁰ روزی كه پسر انسان ظهور كند مانند آن روزگار خواهد بود.

³¹في ذلك اليوم من كان على السطح وامتعته في البيت فلا ينزل ليأخذها. والذي في الحقل كذلك لا يرجع الى الوراء.

³¹ «در آن روز مردی كه در پشت بام است و دارایی‌اش در خانه می‌باشد نباید برای بردن آنها پایین بیاید. همچنین کسی‌که در مزرعه است نباید برای بردن آنها پایین بیاید. همچنین کسی‌که در مزرعه است نباید برگردد.

³²اذكروا امرأة لوط.

³² زن لوط را به‌یاد داشته باشید!

³³من طلب ان يخلّص نفسه يهلكها ومن اهلكها يحييها.

³³ هرکه برای نجات جان خود بكوشد آن را از دست می‌دهد و هرکه جان خود را فدا سازد آن را نجات خواهد داد.

³⁴اقول لكم انه في تلك الليلة يكون اثنان على فراش واحد فيؤخذ الواحد ويترك الآخر.

³⁴ بدانید كه در آن شب از دو نفر كه در یک بستر هستند یكی را می‌برند و دیگری را می‌گذارند.

³⁵تكون اثنتان تطحنان معا فتؤخذ الواحدة وتترك الاخرى.

³⁵ از دو زن كه با هم دستاس می‌کنند یكی را می‌برند و دیگری را می‌گذارند. [

³⁶يكون اثنان في الحقل فيؤخذ الواحد ويترك الآخر.

³⁶ از دو مردی كه در مزرعه باشند یكی برداشته می‌شود دیگری در جای خود می‌ماند.]» وقتی شاگردان این را شنیدند پرسیدند «كجا ای خداوند؟» او فرمود: «هر جا لاشه‌ای باشد لاشخورها جمع می‌شوند.»

³⁷فاجابوا وقالوا له اين يا رب. فقال لهم حيث تكون الجثّة هناك تجتمع النسور

³⁷ وقتی شاگردان این را شنیدند پرسیدند «كجا ای خداوند؟» او فرمود: «هر جا لاشه‌ای باشد لاشخورها جمع می‌شوند.»