1لامام المغنين على القرار. مزمور لداود. خلص يا رب لانه قد انقرض التقي لانه قد انقطع الامناء من بني البشر.
1
خداوندا، مدد فرما!
زیرا دیگر اشخاص نیکوکار وجود ندارند
و انسان وفادار در میان آدمیان یافت نمیشود.
2يتكلمون بالكذب كل واحد مع صاحبه بشفاه ملقة بقلب فقلب يتكلمون.
2
مردم به یکدیگر دروغ میگویند
و با چرب زبانی و ریاکاری با یکدیگر گفتوگو میکنند.
3يقطع الرب جميع الشفاه الملقة واللسان المتكلم بالعظائم
3
خداوندا، زبانهای چرب و نرم را قطع کن
و اشخاص مغرور و متکبّر را خاموش ساز.
4الذين قالوا بألسنتنا نتجبر. شفاهنا معنا من هو سيد علينا
4
ایشان میگویند: «با زبان خود موفّق خواهیم شد.
هرچه بخواهیم میگوییم
و هیچکس نمیتواند مانع ما شود.»
5من اغتصاب المساكين من صرخة البائسين الآن اقوم يقول الرب. اجعل في وسع الذي ينفث فيه
5
خداوند میفرماید:
«چون بر مردم مسکین ظلم شده
و فریاد و نالهٔ فقیران برخاسته است،
میآیم و امنیّتی را که میخواستند به آنها میدهم.»
6كلام الرب كلام نقي كفضة مصفّاه في بوطة في الارض ممحوصة سبع مرات.
6
وعدههای خداوند قابل اطمینان
و مانند نقرهای که هفت بار در کوره تصفیه شده باشد،
صاف و بیآلایش هستند.
خداوندا، شریران همهجا رخنه کردهاند
و شرارت مورد ستایش است!
ما را همیشه در پناه خود نگهدار
و از این زمانهٔ شریر محافظت فرما.
7انت يا رب تحفظهم. تحرسهم من هذا الجيل الى الدهر.
7
خداوندا، شریران همهجا رخنه کردهاند
و شرارت مورد ستایش است!
ما را همیشه در پناه خود نگهدار
و از این زمانهٔ شریر محافظت فرما.
8الاشرار يتمشون من كل ناحية عند ارتفاع الارذال بين الناس