1لامام المغنين. على موت الابن. مزمور لداود احمد الرب بكل قلبي. احدث بجميع عجائبك.
1
خداوندا، با تمامی دل تو را شکر میکنم
و کارهای عالی تو را به همه خواهم گفت.
2افرح وابتهج بك ارنم لاسمك ايها العلي.
2
در تو خوشحال و شادمان خواهم بود
و نام تو را ای متعال، خواهم سرایید.
3عند رجوع اعدائي الى خلف يسقطون ويهلكون من قدام وجهك.
3
وقتیکه دشمنانم عقبنشینی کنند،
در پیشگاه تو به زمین افتاده هلاک خواهند شد.
4لانك اقمت حقي ودعواي. جلست على الكرسي قاضيا عادلا.
4
تو مرا با امانت و انصاف داوری کردهای
و عادلانه بر جایگاه داوری نشستهای.
5انتهرت الامم. اهلكت الشرير. محوت اسمهم الى الدهر والابد.
5
ملل جهان را سرزنش نموده،
مردمان بدکار را از بین بردهای،
و نامشان را برای ابد محو کردهای.
6العدو تم خرابه الى الابد. وهدمت مدنا. باد ذكره نفسه.
6
دشمنان برای همیشه نابود شدند،
و شهرهایشان را به خرابه تبدیل کردی
که حتّی یادی از آنها باقی نماند.
7اما الرب فالى الدهر يجلس. ثبّت للقضاء كرسيه
7
امّا خداوند همیشه پادشاه است،
او تخت خود را برای داوری برقرار نموده است.
8وهو يقضي للمسكونة بالعدل. يدين الشعوب بالاستقامة.
8
او جهان را با عدالت
و امّتها را با انصاف داوری مینماید.
9ويكون الرب ملجأ للمنسحق. ملجأ في ازمنة الضيق.
9
خداوند پناه مظلومان،
و جایگاه امن در هنگام سختیهاست. خداوندا،
10ويتكل عليك العارفون اسمك. لانك لم تترك طالبيك يا رب
10
آنانی که تو را میشناسند، بر تو توکّل میکنند،
زیرا تو ای خداوند، طالبان خود را ترک نکردهای.
11رنموا للرب الساكن في صهيون. اخبروا بين الشعوب بافعاله.
11
سرود ستایش خداوند را، که در صهیون سلطنت میکند، بسرایید.
کارهای او را به همهٔ ملتّها اعلام کنید.
12لانه مطالب بالدماء. ذكرهم. لم ينس صراخ المساكين
12
او از قاتلان انتقام میگیرد،
و فریاد رنجدیدگان را فراموش نمیکند.
13ارحمني يا رب. انظر مذلتي من مبغضيّ يا رافعي من ابواب الموت.
13
ای خداوند، ببین دشمنانم چگونه مرا عذاب میدهند؛
بر من رحم کن،
و مرا از مرگ رهایی ده.
14لكي احدث بكل تسابيحك في ابواب ابنة صهيون مبتهجا بخلاصك
14
تا من در حضور مردم اورشلیم بهخاطر نجات خود، تو را ستایش کنم و شادی نمایم.
15تورطت الامم في الحفرة التي عملوها. في الشبكة التي اخفوها انتشبت ارجلهم.
15
کافران در چاهی که برای دیگران کندهبودند، افتادند
و در دامی که برای دیگران گذاشته بودند، گرفتار شدند.
16معروف هو الرب. قضاء امضى. الشرير يعلق بعمل يديه. ضرب الاوتار. سلاه
16
خداوند با داوری عادلانهٔ خویش، خود را آشكار نموده است،
و بدکاران، در دام خودشان گرفتار شدهاند.
17الاشرار يرجعون الى الهاوية. كل الامم الناسين الله.
17
شریران و همهٔ اقوامی که خدا را فراموش کردهاند،
به هلاکت میرسند.
18لانه لا ينسى المسكين الى الابد. رجاء البائسين لا يخيب الى الدهر.
18
نیازمندان فراموش نمیشوند،
و امید مسکینان از بین نمیرود.
19قم يا رب. لا يعتزّ الانسان. لتحاكم الامم قدامك.
19
ای خداوند برخیز
و کافران را داوری کن،
تا انسان فانی پیروز نگردد.
خداوندا، آنها را بترسان و به آنان بفهمان که انسانهایی فانی هستند.
20يا رب اجعل عليهم رعبا. ليعلم الامم انهم بشر. سلاه
20
خداوندا، آنها را بترسان و به آنان بفهمان که انسانهایی فانی هستند.