1ايها الاخوة ان مسرّة قلبي وطلبتي الى الله لاجل اسرائيل هي للخلاص.
1
ای دوستان من، آرزوی قلبی و استدعای من از درگاه خدا برای اسرائیل این است كه ایشان نجات یابند.
2لاني اشهد لهم ان لهم غيرة الله ولكن ليس حسب المعرفة.
2
من میتوانم شهادت بدهم كه آنها نسبت به خدا متعصّبند امّا تعصّب آنان از روی آگاهی نیست.
3لانهم اذ كانوا يجهلون بر الله ويطلبون ان يثبتوا بر انفسهم لم يخضعوا لبر الله.
3
زیرا راهی را كه خدا به وسیلهٔ آن، انسان را در حضور خود نیک محسوب میکند، نشناختند و كوشیدند راه خودشان را برای به دست آوردن نیكی مطلق درست جلوه دهند و به این دلیل تسلیم نیكی خدا نشدند،
4لان غاية الناموس هي المسيح للبر لكل من يؤمن.
4
زیرا مسیح هدف و تمام كنندهٔ شریعت است برای هرکه ایمان آورد و به این وسیله در حضور خدا نیک شمرده شود.
5لان موسى يكتب في البر الذي بالناموس ان الانسان الذي يفعلها سيحيا بها.
5
در مورد آن نیكی كه از شریعت به دست میآید، موسی مینویسد: «هرکه شریعت را به عمل آورد به وسیلهٔ آن زیست خواهد كرد،»
6واما البر الذي بالايمان فيقول هكذا لا تقل في قلبك من يصعد الى السماء اي ليحدر المسيح.
6
امّا دربارهٔ نیكی مطلق كه از راه ایمان به دست میآید میگوید: «در دل خود نگویید كیست كه به آسمان صعود كند؟» (تا مسیح را پایین آورد)
7او من يهبط الى الهاوية اي ليصعد المسيح من الاموات.
7
یا: «كیست كه به جهان زیرین فرو رود؟» (تا مسیح را باز از میان مردگان بیرون آورد.)
8لكن ماذا يقول. الكلمة قريبة منك في فمك وفي قلبك اي كلمة الايمان التي نكرز بها.
8
او میگوید: «كلام خدا (یعنی همان پیام ایمانی كه ما اعلام میکنیم) نزدیک توست، آن بر لبها و در قلب توست،»
9لانك ان اعترفت بفمك بالرب يسوع وآمنت بقلبك ان الله اقامه من الاموات خلصت.
9
زیرا اگر با لبان خود اعتراف كنی كه عیسی، خداوند است و در قلب خود ایمان آوری كه خدا او را پس از مرگ زنده ساخت، نجات خواهی یافت.
10لان القلب يؤمن به للبر والفم يعترف به للخلاص.
10
زیرا انسان با قلب ایمان میآورد و نیک محسوب میگردد و با لبهای خود به ایمانش اعتراف میکند و نجات میباید.
11لان الكتاب يقول كل من يؤمن به لا يخزى.
11
کتابمقدّس میفرماید: «هرکه به او ایمان آورد هرگز خجل نخواهد شد.»
12لانه لا فرق بين اليهودي واليوناني لان ربا واحدا للجميع غنيا لجميع الذين يدعون به.
12
پس هیچ تفاوتی میان یهودیان و غیر یهودیان نیست زیرا خدای واحد، خداوند همه است و نسبت به همهٔ کسانیکه به او روی میآورند، بیاندازه بخشنده است؛
13لان كل من يدعو باسم الرب يخلص.
13
زیرا «هر کس که از خداوند کمک بخواهد، نجات خواهد یافت.»
14فكيف يدعون بمن لم يؤمنوا به. وكيف يؤمنون بمن لم يسمعوا به. وكيف يسمعون بلا كارز.
14
امّا اگر به او ایمان نیاوردهاند، چگونه میتوانند به او روی آورند؟ و چگونه میتوانند به كسی ایمان آورند كه دربارهٔ او چیزی نشنیدهاند؟ و چگونه میتوانند بدون حضور کسیکه آن پیام را اعلام كند، چیزی بشنوند؟
15وكيف يكرزون ان لم يرسلوا. كما هو مكتوب ما اجمل اقدام المبشرين بالسلام المبشرين بالخيرات.
15
و آنها چگونه میتوانند پیام را اعلام كنند اگر برای این كار فرستاده نشده باشند؟ چنانکه كتابمقدّس میفرماید: «چه خوش است قدمهای کسانیکه بشارت میدهند.»
16لكن ليس الجميع قد اطاعوا الانجيل لان اشعياء يقول يا رب من صدق خبرنا.
16
امّا همه، آن بشارت را نپذیرفتند زیرا خود اشعیا میفرماید: «خداوندا چه كسی پیام ما را باور كرده است؟»
17اذا الايمان بالخبر والخبر بكلمة الله.
17
پس ایمان از شنیدن پیام پدید میآید و پیام ما كلام مسیح است.
18لكنني اقول ألعلهم لم يسمعوا. بلى. الى كل الارض خرج صوتهم والى اقاصي المسكونة اقوالهم.
18
امّا میپرسم: «آیا ممكن است كه آنها پیام را نشنیده باشند؟ البتّه شنیدهاند،
زیرا صدای ایشان به سرتاسر جهان
و سخن آنها به دور افتادهترین نقاط دنیا رسیده است.»
19لكني اقول ألعل اسرائيل لم يعلم. اولا موسى يقول انا أغيركم بما ليس امة. بامة غبية اغيظكم.
19
باز میپرسم: آیا قوم اسرائیل این را نمیدانست؟ قبل از همه، موسی میگوید:
«من به وسیلهٔ کسانیکه حتّی قومی به شمار نمیآیند،
حسادت شما را بر میانگیزم
و توسط قومی نادان،
شما را به خشم خواهم آورد.»
20ثم اشعياء يتجاسر ويقول وجدت من الذين لم يطلبوني وصرت ظاهرا للذين لم يسألوا عني.
20
و اشعیا با جسارت بیشتر میگوید:
«كسانی مرا یافتند كه طالب من نبودند
و خود را به كسانی ظاهر ساختم كه جویای من نبودند.»
امّا دربارهٔ قوم اسرائیل میگوید: «تمام روز با آغوش باز منتظر بازگشت این قوم نافرمان و سركش هستم.»
21اما من جهة اسرائيل فيقول طول النهار بسطت يديّ الى شعب معاند ومقاوم
21
امّا دربارهٔ قوم اسرائیل میگوید: «تمام روز با آغوش باز منتظر بازگشت این قوم نافرمان و سركش هستم.»