1الكثير التوبّخ المقسي عنقه بغتة يكسر ولا شفاء.
1Kii inta wax badan la canaanto ka madax adkaadaa, Dhaqso buu u jabi doonaa, dawona ma leh.
2اذا ساد الصدّيقون فرح الشعب واذا تسلط الشرير يئن الشعب.
2Markii kuwa xaqa ahu amarka haystaan, dadku wuu reyreeyaa, Laakiinse markii kuwa sharka lahu xukunka wataan, dadku wuu taahaa.
3من يحب الحكمة يفرّح اباه ورفيق الزواني يبدد مالا.
3Kii xigmad jecelu aabbihiisuu ka farxiyaa, Laakiinse kii dhillooyin raacaa maalkiisuu khasaariyaa.
4الملك بالعدل يثبت الارض والقابل الهدايا يدمرها.
4Boqorku gar buu dalka ku dhisaa, Laakiinse kii laaluush jecelu wuu dumiyaa.
5الرجل الذي يطري صاحبه يبسط شبكة لرجليه.
5Ninkii deriskiisa faaniyaa Shabag dabin ah ayuu cagihiisa hor dhigaa.
6في معصية رجل شرير شرك اما الصدّيق فيترنم ويفرح.
6Ninkii shar ah xadgudubkiisa waxaa ku jira dabin, Laakiinse kii xaq ahu waa iska heesaa oo reyreeyaa.
7الصدّيق يعرف دعوى الفقراء. اما الشرير فلا يفهم معرفة.
7Kii xaq ahu wuxuu ka war hayaa dacwadda masaakiinta, Laakiinse kii shar ahu ma yaqaan aqoontaas.
8الناس المستهزئون يفتنون المدينة. اما الحكماء فيصرفون الغضب.
8Kuwa wax quudhsadaa magaalay dab qabadsiiyaan, Laakiinse kuwa caqliga lahu cadhay qabowjiyaan.
9رجل حكيم ان حاكم رجلا احمق فان غضب وان ضحك فلا راحة.
9Haddii nin caqli leh nin nacas ah la doodo, Nasasho ma jirto hadduu cadhoodo iyo hadduu qosloba.
10اهل الدماء يبغضون الكامل. اما المستقيمون فيسألون عن نفسه.
10Dhiigyocabyadu kii kaamil ah way neceb yihiin, Laakiinse kuwa qumman waxay doondoonaan inay naftiisa badbaadshaan.
11الجاهل يظهر كل غيظه والحكيم يسكنه اخيرا
11Nacasku cadhadiisa oo dhan buu soo saaraa, Laakiinse kii caqli lahu dib buu u ceshadaa, wuuna aamusnaadaa.
12الحاكم المصغي الى كلام كذب كل خدامه اشرار.
12Haddii taliye been dhegaysto, Midiidinyadiisa oo dhammu waa wada shar miidhan.
13الفقير والمربي يتلاقيان. الرب ينوّر اعين كليهما.
13Miskiinka iyo khaayinku way wada kulmaan, Oo labadoodaba Rabbigu indhahooduu iftiimiyaa.
14الملك الحاكم بالحق للفقراء يثبت كرسيه الى الابد.
14Boqorkii daacadnimo masaakiinta ugu xukuma, Carshigiisu wuu dhisnaan doonaa weligiisba.
15العصا والتوبيخ يعطيان حكمة والصبي المطلق الى هواه يخجل امه.
15Usha iyo canaantu caqli bay keenaan, Laakiinse ilmihii layska daayaa ceeb buu hooyadiis u soo jiidaa.
16اذا ساد الاشرار كثرت المعاصي. اما الصدّيقون فينظرون سقوطهم.
16Markii kuwa sharka lahu bataan, xadgudub baa sii kordha, Laakiinse kuwa xaqa ah ayaa dhiciddooda arki doona.
17ادّب ابنك فيريحك ويعطي نفسك لذّات.
17Wiilkaaga edbi, oo isna wuu ku nasin doonaa, Haah, naftaada wuu ka farxin doonaa.
18بلا رؤية يجمح الشعب. اما حافظ الشريعة فطوباه.
18Markii aan muujinu jirin dadku waa halligmaa, Laakiinse kii sharciga dhawraa waa barakaysan yahay.
19بالكلام لا يؤدب العبد لانه يفهم ولا يعنى.
19Addoon hadal kuma edeb yeesho, Waayo, in kastoo uu garanayo ka jawaabi maayo.
20أرأيت انسان عجولا في كلامه. الرجاء بالجاهل اكثر من الرجاء به.
20Ma aragtay nin hadalkiisa ku degdega? Kaas waxaa ka rajo roon nacas.
21من فنّق عبده من حداثته ففي آخرته يصير منونا.
21Kii addoonkiisa si wanaagsan u soo koriya tan iyo yaraantiisa, Ugu dambaysta wiil buu u noqon doonaa.
22الرجل الغضوب يهيج الخصام والرجل السخوط كثير المعاصي.
22Ninkii xanaaq badanu muran buu kiciyaa. Ninkii cadho kululuna xadgudub buu badsadaa.
23كبرياء الانسان تضعه والوضيع الروح ينال مجدا.
23Nin kibirkiisu hoos buu u dejin doonaa, Laakiinse kii is-hoosaysiiyaa sharaf buu heli doonaa.
24من يقاسم سارقا يبغض نفسه. يسمع اللعن ولا يقرّ.
24Ku alla kii tuug la shirkoobaa naftiisuu nacaa, Habaarkuu maqlaa, laakiinse waxba kama sheego.
25خشية الانسان تضع شركا والمتكل على الرب يرفع.
25Dadka ka cabsashadiisu wax bay dabtaa, Laakiinse kii Rabbiga isku halleeyaa wuu nabad geli doonaa.
26كثيرون يطلبون وجه المتسلط. اما حق الانسان فمن الرب.
26Kuwo badan baa taliyaha raallinimo ka doona, Laakiinse dadka garsooriddiisu waxay ka timaadaa xagga Rabbiga.Ninkii xaqdaranu waa u karaahiyo kuwa xaqa ah, Oo kii jidka ku qummanuna waa u karaahiyo kii shar ah.
27الرجل الظالم مكرهة الصدّيقين والمستقيم الطريق مكرهة الشرير
27Ninkii xaqdaranu waa u karaahiyo kuwa xaqa ah, Oo kii jidka ku qummanuna waa u karaahiyo kii shar ah.