¹ولكن اسمع الآن يا ايوب اقوالي واصغ الى كل كلامي.

¹யோபே, என் நியாயங்களைக் கேளும்; என் வார்த்தைகளுக்கெல்லாம் செவிகொடும்.

²هانذا قد فتحت فمي. لساني نطق في حنكي.

²இதோ, என் வாயை இப்போது திறந்தேன்; என் வாயிலிருக்கிற என் நாவானது பேசும்.

³استقامة قلبي كلامي ومعرفة شفتيّ هما تنطقان بها خالصة.

³என் வார்த்தைகள் என் இருதயத்தின் உண்மைக்கு ஒத்திருக்கும்; நான் அறிந்ததை என் உதடுகள் சுத்தமாய் வசனிக்கும்.

⁴روح الله صنعني ونسمة القدير احيتني.

⁴தேவனுடைய ஆவியானவர் என்னை உண்டாக்கினார்; சர்வவல்லவருடைய சுவாசம் எனக்கு உயிர்கொடுத்தது.

⁵ان استطعت فاجبني. احسن الدعوى امامي. انتصب.

⁵உம்மாலே கூடுமானால் எனக்கு மறுமொழி கொடும்; நீர் ஆயத்தப்பட்டு எனக்கு எதிராக நில்லும்.

⁶هانذا حسب قولك عوضا عن الله انا ايضا من الطين تقرصت.

⁶இதோ, உம்மைப்போல நானும் தேவனால் உண்டானவன்; நானும் மண்ணினால் உருவாக்கப்பட்டவன்.

⁷هوذا هيبتي لا ترهبك وجلالي لا يثقل عليك

⁷இதோ, நீர் எனக்குப் பயப்பட்டுக் கலங்கத் தேவையில்லை; என் கை உம்மேல் பாரமாயிருக்கமாட்டாது.

⁸انك قد قلت في مسامعي وصوت اقوالك سمعت.

⁸நான் காதாரக் கேட்க நீர் சொன்னதும், எனக்குக் கேள்வியான உம்முடைய வார்த்தைகளின் சத்தமும் என்னவென்றால்:

⁹قلت انا بريء بلا ذنب. زكي انا ولا اثم لي.

⁹நான் மீறுதல் இல்லாத சுத்தன், நான் குற்றமற்றவன், என்னில் அக்கிரமமில்லை.

¹⁰هوذا يطلب عليّ علل عداوة. يحسبني عدوا له.

¹⁰இதோ, என்னில் அவர் குற்றம்பிடிக்கப்பார்க்கிறார், என்னைத் தமக்குச் சத்துருவாக எண்ணிக்கொள்ளுகிறார்.

¹¹وضع رجليّ في المقطرة. يراقب كل طرقي

¹¹அவர் என் கால்களைத் தொழுவிலே மாட்டி, என் நடைகளையெல்லாம் காவல்படுத்துகிறார் என்று சொன்னீர்.

¹²ها انك في هذا لم تصب. انا اجيبك. لان الله اعظم من الانسان.

¹²இதிலே நீர் நீதியுள்ளவர் அல்லவென்று உமக்குப் பிரதியுத்தரமாகச் சொல்லுகிறேன்; மனுஷனைப்பார்க்கிலும் தேவன் பெரியவராயிருக்கிறார்.

¹³لماذا تخاصمه. لان كل اموره لا يجاوب عنها.

¹³அவர் தம்முடைய செயல்கள் எல்லாவற்றையுங்குறித்துக் காரணம் சொல்லவில்லையென்று நீர் அவரோடே ஏன் வழக்காடுகிறீர்?

¹⁴لكن الله يتكلم مرة وباثنتين لا يلاحظ الانسان.

¹⁴தேவன் ஒருவிசை சொல்லியிருக்கிற காரியத்தை இரண்டாம்விசை பார்த்துத் திருத்துகிறவரல்லவே.

¹⁵في حلم في رؤيا الليل عند سقوط سبات على الناس في النعاس على المضجع

¹⁵கனநித்திரை மனுஷர்மேல் இறங்கி, அவர்கள் படுக்கையின்மேல் அயர்ந்திருக்கையில்,

¹⁶حينئذ يكشف آذان الناس ويختم على تاديبهم.

¹⁶அவர் இராக்காலத்துத் தரிசனமான சொப்பனத்திலே மனுஷருடைய செவிக்குத் தாம் செய்யும் காரியத்தை வெளிப்படுத்தி, அதை அவர்களுக்கு வரும் தண்டனையினாலே முத்திரைபோட்டு,

¹⁷ليحول الانسان عن عمله ويكتم الكبرياء عن الرجل

¹⁷மனுஷன் தன்னுடைய செய்கையைவிட்டு நீங்கவும், மனுஷருடைய பெருமை அடங்கவும் செய்கிறார்.

¹⁸ليمنع نفسه عن الحفرة وحياته من الزوال بحربة الموت.

¹⁸இவ்விதமாய் அவன் ஆத்துமாவைப் படுகுழிக்கும், அவன் ஜீவனைப் பட்டய வெட்டுக்கும் தப்புவிக்கிறார்.

¹⁹ايضا يؤدب بالوجع على مضجعه ومخاصمة عظامه دائمة

¹⁹அவன் தன் படுக்கையிலே வாதையினாலும், தன் சகல எலும்புகளிலும் அகோரமான நோவினாலும் தண்டிக்கப்படுகிறான்.

²⁰فتكره حياته خبزا ونفسه الطعام الشهي.

²⁰அவன் ஜீவன் அப்பத்தையும், அவன் ஆத்துமா ருசிகரமான போஜனத்தையும் அரோசிக்கும்.

²¹فيبلى لحمه عن العيان وتنبري عظامه فلا ترى

²¹அவன் மாம்சம் காணப்படாதபடிக்கு அழிந்து, மூடப்பட்டிருந்த அவன் எலும்புகள் வெளிப்படுகிறது.

²²وتقرب نفسه الى القبر وحياته الى المميتين.

²²அவன் ஆத்துமா பாதாளத்துக்கும், அவன் பிராணன் சாவுக்கும் சமீபிக்கிறது.

²³ان وجد عنده مرسل وسيط واحد من الف ليعلن للانسان استقامته

²³ஆயிரத்தில் ஒருவராகிய சாமாசிபண்ணுகிற தூதனானவர் மனுஷனுக்குத் தம்முடைய நிதானத்தை அறிவிக்கும்படிக்கு, அவனுக்கு அநுசாரியாயிருந்தாரேயாகில்,

²⁴يترءاف عليه ويقول اطلقه عن الهبوط الى الحفرة قد وجدت فدية.

²⁴அவர் அவனுக்கு இரங்கி, அவன் படுகுழியில் இறங்காதபடிக்கு: நீர் அவனை இரட்சியும்; மீட்கும் பொருளை நான் கண்டுபிடித்தேன் என்பார்.

²⁵يصير لحمه اغض من لحم الصبي ويعود الى ايام شبابه.

²⁵அப்பொழுது அவன் மாம்சம் வாலிபத்தில் இருந்ததைப்பார்க்கிலும் ஆரோக்கியமடையும்; தன் வாலவயது நாட்களுக்குத் திரும்புவான்.

²⁶يصلّي الى الله فيرضى عنه ويعاين وجهه بهتاف فيرد على الانسان بره.

²⁶அவன் தேவனை நோக்கி விண்ணப்பம்பண்ணும்போது, அவன் அவருடைய சமுகத்தைக் கெம்பீரத்தோடே பார்க்கும்படி அவர் அவன்மேல் பிரியமாகி, அந்த மனுஷனுக்கு அவனுடைய நீதியின் பலனைக் கொடுப்பார்.

²⁷يغني بين الناس فيقول قد اخطأت وعوجت المستقيم ولم أجاز عليه.

²⁷அவன் மனுஷரை நோக்கிப் பார்த்து: நான் பாவஞ்செய்து செம்மையானதைப் புரட்டினேன், அது எனக்குப் பிரயோஜனமாயிருக்கவில்லை.

²⁸فدى نفسي من العبور الى الحفرة فترى حياتي النور

²⁸என் ஆத்துமா படுகுழியில் இறங்காதபடி, அவர் அதை இரட்சிப்பார்; ஆகையால் என் பிராணன் வெளிச்சத்தைக் காணும் என்று சொல்லுவான்.

²⁹هوذا كل هذه يفعلها الله مرتين وثلاثا بالانسان

²⁹இதோ, தேவன் மனுஷனுடைய ஆத்துமாவைப் படுகுழிக்கு விலக்குகிறதற்கும், அவனை ஜீவனுள்ளோரின் வெளிச்சத்தினாலே பிரகாசிப்பிக்கிறதற்கும்,

³⁰ليرد نفسه من الحفرة ليستنير بنور الاحياء.

³⁰அவர் இவைகளையெல்லாம் அவனிடத்தில் பலமுறை நடப்பிக்கிறார்.

³¹فاصغ يا ايوب واستمع لي. انصت فانا اتكلم.

³¹யோபே, நீர் கவனித்து என் சொல்லைக் கேளும்; நான் பேசப்போகிறேன், நீர் மவுனமாயிரும்.

³²ان كان عندك كلام فاجبني. تكلم. فاني اريد تبريرك.

³²சொல்லத்தக்க நியாயங்கள் இருந்ததேயானால், எனக்கு மறுஉத்தரவு கொடும்; நீர் பேசும், உம்மை நீதிமானாகத் தீர்க்க எனக்கு ஆசையுண்டு.

³³والا فاستمع انت لي. انصت فاعلمك الحكمة

³³ஒன்றும் இல்லாதிருந்ததேயாகில் நீர் என் சொல்லைக் கேளும், மவுனமாயிரும், நான் உமக்கு ஞானத்தை உபதேசிப்பேன் என்றான்.